Eenderde van bouwvakkers en schilders al verdwenen

(tekst: persbericht van OnderhoudNL)

Werkgevers in de bouwbranche willen snel om tafel met de vakbonden. De drie belangrijkste cao’s in de sector moeten grondig aangepast worden vanwege de veranderende marktomstandigheden. Gebeurt er niets, dan stromen de cao’s verder leeg, zodat bijvoorbeeld loonafspraken en zaken als (bij)scholing én andere goede regelingen voor werknemers verdwijnen.

Dat vinden werkgeversorganisaties OnderhoudNL (schilders- en glaszetbedrijven, metaalconservering en vastgoedonderhoud), NOA (afbouw) en Bouwend Nederland, AFNL, OBN, NVB en de Vereniging van Waterbouwers (Bouwnijverheid). De leegloop is de laatste jaren een groeiend probleem, ook voor de vakbonden. Bouwvakkers, schilders en afbouwers hebben elk hun eigen cao en de aantallen medewerkers die daaronder vallen lopen in hoog tempo terug. De bouw-cao leverde in de afgelopen vier jaar eenderde in, de schilders zagen het aantal medewerkers met een kwart teruglopen en in de afbouwbranche is het aantal zelfs bijna gehalveerd. Waar eind 2008 nog zo’n 205.000 vakmensen onder de drie cao’s vielen, is dat nu 139.000 geworden (ofwel min 32 procent), terwijl de aantallen per maand nog steeds met meer dan 2000 afnemen.

In deze vier jaar lukte het werkgevers in de deelsector niet om samen met de bonden het tij te keren via beperkte cao-crisismaatregelen. Ze roepen daarom per brief de vakbonden op om in gesprek te gaan “vanuit het gezamenlijke belang om te komen tot toekomstbestendige afspraken over collectieve arbeidsvoorwaarden die werknemers aantrekkelijke perspectieven bieden en bedrijven in onze sectoren steunen bij het ondernemen”.

De cao’s van nu zijn geen steun meer bij het ondernemen, zo weten de werkgevers uit eigen ervaring. Integendeel, de concurrentie uit omringende sectoren wordt gevoed omdat de cao niet meer past bij de huidige bedrijfsvoering. Naast zzp-ers die zich veelal tegen lage uurlonen uitlenen is er ook oneerlijke concurrentie door (buitenlandse) aanbieders die het niet zo nauw nemen met bijvoorbeeld correcte uitbetaling, veiligheid en gezondheid. Ten slotte zijn er bedrijven die wegen zoeken én bewandelen, om de cao te kunnen ontwijken.

De werkgeversverenigingen willen nog steeds collectieve afspraken over arbeidsvoorwaarden, maar dan wel afspraken die toekomstbestendig zijn. De belangrijke uitgangspunten voor werkgevers zijn: verlaging van loonkosten, zonder daarbij het loon van werknemers te verlagen. Dit kan met name door het terugschroeven van de vele vrije dagen en meer flexibiliteit en maatwerk op ondernemingsniveau. Daarnaast hechten werkgevers aan verbetering van de instroom van leerlingen en aan goede maatregelen waardoor werknemers zo gezond mogelijk hun pensioenleeftijd kunnen bereiken.

Via moderne cao’s kunnen professionele opdrachtgevers en particuliere klanten beter bediend worden, er kan weer geconcurreerd worden en de bouwsector kan daarmee sneller uit de crisis komen. “Alles bij het oude houden is geen optie”, vinden de drie onderhandelaars: “Wij zijn er van overtuigd dat doorgaan op zelfde weg het einde van onze cao’s betekent. Tegelijkertijd hechten wij als werkgevers wel aan een cao, omdat het de bedrijfsvoering ondersteunt en duidelijkheid geeft aan werknemers. Dat is en blijft van belang voor werkgevers en werknemers in onze sectoren. Daarom willen we graag gezamenlijk in overleg treden met de vakbonden over de toekomst van onze cao’s.”

cultuur middenstanders zakelijk