Pam Feather, jonge soulster in De Prinsentuin

Pam Feather, jonge soulster in De Prinsentuin op zondag 15 augustus

Vanaf 14.00 uur zal deze jonge Rotterdamse zangeres een optreden verzorgen in de koepel van de Prinsentuin te Leeuwarden met haar eigen begeleidingsband. De entree is geheel gratis.

Singer-songwriter Pam Feather (1986, Rotterdam) staat bekend om haar herkenbare sound, pakkende songs en energieke manier van optreden met en zonder gitaar. Ze is altijd al een entertainer geweest. Ge�nspireerd door grote artiesten als Aretha Franklin en Marvin Gaye treedt ze als kleine meid op voor familie, vrienden en kennissen. Op 15-jarige leeftijd besluit ze auditie te doen voor een Hip-Hop musical. Ze krijgt een rol in de musical en mag zo door heel het land optreden. Thuis heeft Pam het op dat moment minder gemakkelijk doordat er problemen zijn in het gezin. Om die reden besluit haar oma dat het beter is als Pam bij haar komt wonen. Onder de vleugels van oma bloeit Pam weer helemaal op. Pam wil naast het zingen graag gitaar leren spelen. Ondanks dat er eigenlijk geen geld voor is krijgt ze van haar tante toch een gitaar. Omdat de financi�le middelen voor gitaarles ontbreken, gaat Pam zelf aan de slag. Ze oefent veel en gaat met stappen vooruit. Op een gegeven moment componeert Pam haar eerste liedje. Het betreft een gedicht van Shakespeare waar ze een liedje van weet te maken. Ook schrijft ze in die tijd het refrein van Phone Call, dat jaren later haar debuutsingle zou worden. Pam doet mee diverse talentenjachten en treedt met haar eigen geschreven songs op door heel het land. Dit leidt haar zelfs tot optredens op bekende podia als Nighttown, Paradiso, Hotel Arena, De Doelen, Calypso, Rotterdamse schouwburg, Jimmy Woo en Rotown. Kort hierop is ze te zien tijdens TV optredens bij TMF, ETV, TV Rijnmond en de VPRO. En als klap op de vuurpijl staat Pam in 2005 in het voorprogramma van de Amerikaanse soulzanger Bilal die een show geeft bij Off Corso in Rotterdam. In 2006 komt Pam in contact met Marc Bien, Michel Frissen en Sunir Patel van managementteam en label Artistik Records. Samen met hen werkt ze aan nieuw materiaal. In 2007 wordt het nummer Cannot Change the Weather afkomstig van de demo van Pam, uitgeroepen tot demo van de week op Radiozender 100% NL. Daarnaast wordt ze uitgenodigd door TMF om live op te treden in het TV programma Reaction. Hierna besluit Pam aan haar repertoire te gaan werken. Ze gaat op zoek naar een volwassen sound en gaat meer optreden met een eigen band.

In 2009 brengt Artistik Records de debuutsingle Phone Call van Pam uit. Giel Beelen maakt vrijwel direct een item over Pam in zijn video rubriek toekomstmuziek. Al snel pikken diverse lokale en Nationale radiozenders Phone Call op. Op Waterstad FM de radiozender van het Noorden wordt Phone Call zelfs de alarmschijf. Pam staat hierna met haar band op Bevrijdingspop in Haarlem, de Eenheid is Kracht Awardshow en Het Bruisende Park aan de Rotte. Verder doet ze ook nog het voorprogramma van een show van zanger Boris in Alkmaar en treedt ze live op bij Radio 3FM en Radio Rijnmond. Phone Call haalt helaas niet de charts, maar Pam is na deze single absoluut geen onbekende meer bij verschillende media en publiek. In de tweede helft van 2009 besluit Pam te stoppen met het conservatorium om aan haar debuutalbum Feather Tales te gaan werken. Beide combineren zou erg lastig worden, omdat Pam dagelijks vier uur moet reizen om van huis naar school en weer terug naar huis te komen. Pam vindt een meer passende opleiding in haar eigen stad Rotterdam en begint te werken aan het album. Feather Tales is analoog opgenomen in de studio van Vincent Helbers in Amsterdam, te weten de Flowriders Music Studio. Je hoort op het album een aantal van Nederlands beste muzikanten voorbij komen zoals Oscar Kraal (drums, Anouk), Manuel Hugas (basgitaar, Candy Dulfer), Special Request Horns (Blazers, Candy Dulfer), GMB (Vocalist, Kyteman) en uiteraard producer en Artistik Records eigen Music Director Marc Bien (ook gerespecteerd gitarist bij Liquid Spirits en Rob van de Wouw). Pam schreef de meeste nummers op het album in de afgelopen drie jaar. De sound van het album is het best te omschrijven als een mix tussen Soul en Pop (of zoals Pam zegt SOP) met hier en daar wat Jazz invloeden. Pam neemt je op dit album echt mee terug naar de tijd waarin Soul muziek op iedereen zijn gezicht een glimlach wist te toveren.