Ze trokken de honden wat dichter naar zich toe toen ze betaalden

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 31 december

Het wordt vast heel druk, denk ik als ik op deze laatste dag van het jaar de Boekenpassage open doe. Het is immers een lange avond, dus perfect om met een glas wijn en een goed boek op de bank te zitten, met Cecilia Bartoli zachtjes zingend op de achtergrond. Lekker lezen tot de oudejaarsconference van Pieter Derks begint. Tenminste, zo gaat mijn avond eruit zien hoop ik. Maar eerst nog wat boeken verkopen.

Helaas, valt de drukte wat tegen. Pas na anderhalf uur komt er een mevrouw binnen. Heeft u ook ‘Het stenen bruidsbed’ van Harry Mulisch, vraagt ze. Nee dus. Er zijn wel andere boeken van Mulisch, misschien kunt u die vanavond eerst lezen, adviseer ik. Maar ze wil per se dit boek, zegt ze. Daarna zit ik weer alleen. Er lopen wel wat mensen in en uit, maar die kopen niks.

Ik zit de verkooplijst van afgelopen zaterdag nog even door te kijken. ‘Het honden kookboek’ was toen het eerste boek dat ik verkocht aan twee mannen met elk een hond aan de lijn. Toen ik het boekje even doorbladerde, zag ik dat het een kookboekje om zelf hondenvoer te maken was. Het is wat een verwarrende titel, zei ik tegen de mannen. Nou ja, dit is een boekje over het zelf maken van hondenvoer, maar als je op de titel afgaat kan het net zo goed een boekje voor honden zijn die graag kokkerellen of een boekje waarin staat hoe je hondenvlees moet bereiden. Ze trokken de honden wat dichter naar zich toe toen ze betaalden.

Daarna kwam er zaterdag een man die vijf boeken van Godfried Bomans kocht. Ik vertelde hem van mijn Engelse leraar vroeger op school die ons nauwelijks Engels leerde, maar veel vertelde over Bomans en ons zijn boeken liet lezen.

De winkel is leeg. Ik ga even een broodje eten en een espressootje drinken. Dan zit ik in een tasje boeken dat zondag is binnengekomen te graaien. Ik vis er een dik boek van Daniël Lohues uit. ‘Zes jaar vrijdagmiddag deel twee’. Heel veel gebundelde columns die eerder in het Dagblad van het Noorden hebben gestaan. Misschien is dit wat om de verdere middag mee door te komen, denk ik. De verwachting dat iedereen nog een boek wil hebben om de oudejaarsavond mee door te komen heb ik naar beneden bijgesteld. Maar na een stuk of tien van de verhaaltjes van Lohues houd ik het voor gezien. Er staan er een kleine vijfhonderd in. Later verder, besluit ik en ga verder in het tasje boeken graaien. ‘Vernuftige Vikingen’ van W. Hodding Carter. Het is het verhaal van een Amerikaan die een houten Vikingschip, een ‘knarr’, laat nabouwen en dan, zoals vroeger de legendarische Leif Eriksson van Groenland naar Amerika wil varen. Ik lees er een half uurtje in tot er eindelijk weer iemand bij mijn tafel komt om een boek af te rekenen. ‘Kameraad Baron’ van Jaap Scholten. Het is het verhaal van de door het communisme bijna uitgeroeide aristocratie in Transsylvanië.

Ik kijk nog even wat het laatste boek is dat ik zaterdag verkocht heb. Maar ineens herinner ik me het weer. ‘Het Pease relatie testboek’ van Allan en Barbara Pease. Ik heb in eerste instantie nog geweigerd om het aan ze te verkopen. Dit is te gevaarlijk, zei ik nog, om de tests uit het boek tijdens de feestdagen te doen. Koop het niet of wacht nog een paar weken om de tests uit dit boek te doen. Straks ontdek je dat jullie een waardeloze relatie hebben. Dan zijn toch mooi je feestdagen verkloot. Als beginnend boekverkoper heb ik ook wat zorgplicht jegens mijn klanten. Ze kochten het toch.

Een vriendin komt me appelflappen brengen. Ik besluit meteen om de winkel maar dicht te doen. Een half uurtje eerder dan normaal loop ik met Lohues, de Vikingen en de appelflappen naar huis.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.