PvdA en GroenLinks verliezen geloofwaardigheid rond aanpak afvoerputje Vlietzone

Foto: Lisanne van der ploeg

Van de redactie

Vlietzone

Belofte maakt schuld

Op 22 maart van dit jaar verscheen er een ingezonden stuk in de Leeuwarder Courant met als kop: Strijd Vlietvaardig mag niet voor niks zijn. De auteurs hiervan waren Wim Spoelman, toenmalig fractievoorzitter van GroenLinks en Dirk Visser, raadslid voor de PvdA Leeuwarden.

Aanleiding hiervoor was een artikel in de LC waarin de voorzitter van Vlietvaardig*) aangaf dat de stichting geen acties meer ging voeren tegen huisjesmelkers. Reden hiervan was dat na een klacht bij de gemeente een van de actievoerders een steen door zijn ruit kreeg. Dit gebeurde nadat zijn naam door een lek bij de gemeente was vrijgegeven.

In hun artikel schrijven ze: ‘Voor veel mensen is het zo goed als onmogelijk een passende woning te vinden. Dat komt mede door te weinig aanbod van woningen, te hoge huren en te veel macht van huisjesmelkers. Er is geen wondermiddel om al deze problemen in een keer op te lossen, maar gemeenten krijgen nu eindelijk de mogelijkheid om hier iets tegen te doen. Dat is hard nodig, want de particuliere huursector is de afgelopen jaren sterk gegroeid in Leeuwarden. Zo is de laatste jaren zo’n 25 procent van het aantal verkochte woningen opgekocht voor de verhuur. Van deze woningen heeft maar liefst 90% een WOZ-waarde tot 270.000 euro. Deze woningen zijn bedoeld voor starters en inwoners met een smallere beurs. Binnenkort stelt de gemeenteraad een huisvestingsverordening vast, waarmee voor een groot deel van de stad Leeuwarden een opkopingsbescherming kan worden ingevoerd.’

‘Wat ons betreft een eerste goede stap om uitbreiding van de particuliere huursector tegen te gaan. Daarnaast is het de hoogste tijd om goed verhuurderschap af te dwingen in Leeuwarden, want de wildwesttaferelen zijn de afgelopen jaren ook sterk toegenomen.’

Verderop in het artikel: ‘De strijd die Vlietvaardig de afgelopen jaren voerde tegen huisjesmelkers in de Vlietzone willen we voortzetten in de hele gemeente. Voor GroenLinks en de PvdA is de maat vol en we komen daarom op korte termijn met voorstellen om de misstanden in de particuliere sector aan te pakken, Door malafide huisjesmelkers in hun portemonnee te raken, raken we ze het hardst. De gemeente moet daarom bestuurlijke boetes op gaan leggen aan verhuurders die zich willens en wetens niet aan de regels houden. Naming en shaming is een effectief wapen gebleken om de aandacht op misstanden te vestigen, daarom willen we ook dat er een openbare lijst komt van verhuurders die er een potje van maken.’

En tot besluit: ‘Als we nu niet ingrijpen, zijn we te laat. Laat de strijd van Vlietvaardig niet voor niets zijn geweest.’

Het is al met al een mooi artikel vol goede intenties, die ook op de websites van GroenLinks en de PvdA een prominent plekje kregen. Belofte maakt schuld. We zijn nu negen maanden verder. Wat hebben GroenLinks en PvdA, het progressieve motorblok binnen de coalitie, waargemaakt van hun beloftes?

Op 1 januari 2022 werd landelijk de Zelfbewoningswet van kracht waarmee het voor de gemeentes mogelijk werd gemaakt om opkopingsbescherming in te voeren waarbij alleen een huis kon worden aangekocht voor eigen bewoning en niet voor verhuur. In Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Den Haag en ook Groningen werd in het vroege voorjaar van 2022 deze wet ook gemeentelijk ingevoerd. In Leeuwarden, bijna twee jaar verder, is de wet nog steeds niet van kracht. Huisjesmelkers kunnen nog steeds goedkope woningen opkopen om ze te verhuren voor prijzen die aanzienlijk hoger liggen dan die van woningcorporaties.

Wat goed verhuurderschap betreft: op 4 december 2019 werd er met algemene stemmen door de raad een motie implementatie verhuurdersvergunning aangenomen, waarin het college verzocht werd om voor 1 maart 2020 een plan voor te leggen aan de raad voor de implementatie van de verhuurdersvergunning geïmplementeerd kan worden in Leeuwarden. Op 2 juni 2020 deelt het college mee dat ernaar gestreefd werd om per 1 januari 2021 een vergunningenstelsel in te voeren. Echter op 2 maart 2021 stelt het college in een brief aan de raad dat invoering hiervan een complex, arbeidsintensief en duur stelsel is zonder een bewezen maatschappelijk resultaat, wat erop neer kwam dat de vergunning werd geschrapt.

Recentelijk verscheen de projectrapportage Vlietzone met een evaluatie van het Plan van Aanpak zoals dat in opdracht van B&W in 2020 is opgesteld. In een artikel in de LC gaf de voorzitter van Vlietvaardig aan dat het Plan van Aanpak geen resultaten had opgeleverd. Marcel Visser, fractievoorzitter van de VVD , merkte op dat het stuk vooral vragen oproept in plaats van antwoorden te geven op vragen. Raadslid Julie Bruinincx van D66 trok uit de rapportage de conclusie dat dit niet genoeg is en de Vlietzone nog steeds geen prioriteit is. Kritische geluiden van de coalitiepartijen hebben we nog niet gehoord.

De ingezondenstukkenschrijvers zouden eens in de spiegel moeten kijken. Wie is er verantwoordelijk voor het beleid zoals dat nu toe gevoerd is? Dat zijn toch de coalitiepartijen, waarbij PvdA en GroenLinks de meerderheid hebben in zowel de raad als het college. Moeten we dit stuk dan opvatten als een vorm van zelfkastijding?

Het wachten is nu op een raadsdebat over de Vlietzone waarbij de scribenten eens flink met de vuist op tafel slaan om nog iets van hun geloofwaardigheid te behouden. ‘Als we nu niet ingrijpen, zijn we te laat! Laat de strijd van Vlietvaardig niet voor niks zijn geweest.’

*)Stichting Vlietvaardig zet zich in om van de Vlietzone weer een leefbare wijk te maken