Mag de lift in de Gealanden voor een lijkkist iets groter?

(tekst: ingezonden)

SLIM & SNEL, een sociaal renovatieproject in Bilgaard heeft een winnaar

door Sietske Inberg

Crisis Meer dan 100 personen verzamelen zich 16 april op de bovenste etage van het Fries Museum voor de uitverkiezing van het bouwbedrijf dat 330 woningen in de Kei en Gealanden mag verbeteren voor WoonFriesland. Een ambitieus project want de bouwer moet niet alleen de woningen duurzaam maken, maar ook de leefbaarheid er om heen opkrikken. De bouwers moesten dus een samenwerkingsverband met welzijnsorganisaties aangaan, gewichtig gezegd een “consortium” vormen. Door de crisis in de bouw tekenden maar liefst 28 bedrijven in. Daar vielen in de, een paar maanden durende procedure, steeds meer van buiten de boot. Na drie rondes van selectie bleven er drie kandidaten over.

Even terug Wijkvereniging Bilgaard had in januari al een eigen plan gemaakt voor verhogen leefbaarheid in Bilgaard, vanuit de zogenaamde Big Society-gedachte. De gemeente heeft namelijk Bilgaard hiervoor als experiment aangewezen. Big Society is het idee om de economie meer terug te leggen in de wijk, waardoor bewoners zelf in staat zijn om hun wijk te onderhouden en daaraan ook nog banen overhouden. Minder werklozen, minder isolement, meer betrokkenheid bij de wijk, minder uitgaven voor de overheid aan vandalisme, welzijnswerk, onderhoud, zorg. Of deze utopische doelstelling op wijkniveau haalbaar is zonder landelijke maatregelen is zeer de vraag maar Wijkvereniging Bilgaard wil het proberen. Voorwaarde van de gemeente is daarbij overigens dat je met allerlei partners werkt. Wij zagen voor ons plan, ondertussen Wijkcentrum Nieuwe Stijl gedoopt, daarom veel in het consortium dat een wijkbedrijf wil opzetten. Probleem met de ingewikkelde procedure van WoonFrl was echter dat er tussentijds niet met de bewoners mocht overlegd. Voor ons zat er dus niks anders op dan met de handen over elkaar af te wachten of onze beoogde partner de strijd zou winnen.

De kandidaten En nu zit ik dus in de (nog) kale witte bovenruimte van het Fries Museum te luisteren naar de presentaties van de drie bouwers. Die moeten met elkaar strijden om de gunst van de jury, die aan het eind van de middag beslist. In de jury zitten mensen van WoonFrl, een ambtenaar en een bewoonster, totaal vijf personen. De bewoonster, Hanna Bruin, stemt mede namens vier andere bewoners, die de dag er voor door WoonFrl over de drie plannen zijn geïnformeerd (inderdaad, dat vond de bewoonster ook wel wat kort dag). De spanning wordt vakkundig steeds verder opgevoerd, en valt af te lezen van de gezichten van de mensen die hun consortiumplan moeten uitleggen op deze lange middag. Allereerst komt “De Mienskip” . Omdat ik geen stukken heb is het lastig de kandidaten recht te doen met hun uitgebreide opsomming. Ik noteer van dit gezelschap dat men met een werkatelier van bewoners wil gaan werken dat plannen mag bedenken. Verder krijgt ieder huishouden € 5.000,– maar dit wordt teruggevorderd wanneer het afgesproken energiezuinige gedrag niet wordt uitgevoerd. Ten tweede “Wijkbedrijf Bilgaard” , met bouwer Dijkstra Draisma uit Bolsward. Een gezamenlijk inkoopcontract voor energie komt voorbij, grote centrale bio-massaketels waarin pallets worden gestookt, lidmaatschap van wijkbedrijf/wijkvereniging waardoor kortingen op zorgaanbieders kunnen worden bedongen, serviceflat-achtige toepassingen in de Gealandenflat. Wat me beter bijbleef was de vraag van Hanna Bruin of dan ook de lift groot genoeg voor een lijkkist kan worden.

Ten derde is “de Uitkomst” aan de beurt. Deze wil samenwerken met studenten van NHL bij de energiebesparende maatregelen. Huiskamergesprekken: “wat zou u willen”. Op de Pr. Mauritsschool heeft men leerlingen les gegeven over energie om het aan hun ouders door te vertellen. ….Evenals de vorige kandidaten belooft men tussen de 30 tot 85 euro lagere factuur per maand. Door de directe verbinding met de zonnepanelen moet dan wel overgegaan worden op elektrisch koken. Technisch hoort dit verhaal goed maar bij de financiën heeft men een vreemd voorstel, de dekking van het plan moet ook komen uit de verkoop van 30 huizen. Het schreeuwerige onderdeel KOEK -blijkt Klimmen Op Eigen Kracht te betekenen- vond ik persoonlijk erg wazige, oude koek.

En toen Kwam de finale stemming: vier stemmen voor Wijkbedrijf Bilgaard en eentje voor De Uitkomst! Ik kon totaal niet inschatten hoe de jury aankeek tegen de drie plannen dus ik durfde er bijna niet op te hopen, maar onze beoogde partner was de winnaar! Zelf waren ze ook even beduusd, het was alsof ze het bijna niet konden geloven na al die stress. Voor de afvallers was ook aan de gezichten af te lezen dat het een harde dobber was. Deze vorm van aanbesteden is nog niet eerder vertoond, en een evaluatie over de voor- en nadelen lijkt me heel interessant. Maar wij gaan verder, want er komt nu nog een zwaar traject, maar dit is in ieder geval achter de rug!

cultuur middenstanders zakelijk