Luxepaarden en werkpaarden – CH verandert opnieuw naam: LF2018

Vorige week zag ik Joop Mulder het pand van het Schrijfbureau aan de Keizersgracht in Leeuwarden verlaten. Enigszins gebukt liep hij in de richting Druifstreek, richting pinautomaat van de provincie Fryslân? Je kunt veel van Joop Mulder zeggen: kroegbaas die het eiland Terschelling opschudde; cultuurbaas die de provincie een festival van formaat gaf – ook al moest hij zelf hiervoor een stap opzij zetten; klaagbaas die jaarlijks dreigde met zijn Oerol te stoppen wanneer er niet meer subsidie kwam. Joop is inmiddels een soort Foppe geworden, een boegbeeld dat te pas en te onpas kan worden ingezet om bepaalde doelen te bereiken.

Ik weet niet of Joop Mulder nog voldoende boegbeeld is om gas te geven bij nieuwe culturele projecten. Onlangs moest hij een korting op zijn Mondriaan-project in de Waddenzee toestaan – aangekondigd als prominent onderdeel van Culturele Hoofdstad, de organisatie die voor de zoveelste keer van naam is veranderd: LF2018 – terwijl dit voor hem kat in ’t bakkie leek. Het project werd gepresenteerd als landschapskunst met verbindingen tot in Denemarken. Eerder verbond Mulder ook intercontinentaal toen hij met zijn gezelschap op Ellis Island bij New York optrad. De pinautomaat aan de Tweebaksmarkt moest hierna uitkomst bieden.

Hoe het komt met Culturele Hoofdstad (vanaf nu dus LF2018) is nog een raadsel, maar ik denk dat de spelverdelers hun strategie inmiddels op orde hebben. Er zullen veel evenementen met een och-en-ach-gehalte worden georganiseerd, ondersteund met publicitair kabaal van de ingekapselde (want betaald door de organisatie) mainstream media. De Leeuwarder burgemeester is niet echt van cultuur met een grote c, heeft hij al eens laten weten. Het bericht in de Leeuwarder Courant van het overschilderen van een kunstwerk van de Sol LeWitt heeft in het lokale bestuurscentrum tot weinig opwinding geleid. Men zal tevreden hebben geconstateerd dat NRC Handelsblad als enige het bericht oppikte en er vijf zinnen aan wijdde. Gedeputeerde Poepjes vond het ‘spijtig’. En zo kabbelen we rustig voort naar 2018.

De evenementen die in het jubeljaar worden gepresenteerd zullen evenementen zijn die toch al in onze provincie aanwezig waren en manifestaties die elders al succes hebben geoogst. Daarnaast zal er nog met wat pepernoten worden gestrooid om critici de wind uit de zeilen te nemen. Culturele Hoofdstad is bijvoorbaat door politiek Leeuwarden en Fryslân tot een succes verklaard. Met de verkiezingen in zicht kunnen de verantwoordelijke bestuurders zich geen debacle veroorloven. Gaat het op de kop verkeerd met Culturele Hoofdstad, dan gaan hun baantjes eraan.

In de Leeuwarder Courant werd onlangs de manifestatie Stormruiter aangekondigd. Volgens organisator Tjisse Wallendal (voorheen vastgoedontwikkelaar en verbonden aan Sportstad Heerenveen) behoort het paardenspektakel Stormruiter – een tikkeltje vreemde naam – tot de top-drie van evenementen die in 2018 worden georganiseerd. Het paardenspektakel staat in de top, samen met de Mata Hari- en de Escher-tentoonstellingen, die door het Fries Museum worden georganiseerd. Als dit werkelijk de top-drie is, dan zal er aan het uitgekauwde verhaal van Mata Hari iets bijzonders moeten worden verbonden, evenals aan de reproducties van Escher, die nu al jarenlang te zien zijn in het Paleis aan het Korte Voorhout in Den Haag. Ook de organisatie van het paardenspektakel is nog lang niet in kannen en kruiken, aldus Wallendal. Hij had enkele merkwaardige sponsors aan zijn kar gebonden: de noodlijdende uitgeverij NDC en het verlieslijdende tentoonstellingscomplex WTC.

Ik ben benieuwd of de pepernoten nog in de richting gaan van individuen die zich zonder subsidiefestivals en modieuze blabla al jaren inspannen voor maatschappelijke en/of culturele ontwikkelingen in de provincie. Met andere woorden: zij die gewoon hun werk doen. Zij zorgen vaak voor de krenten in de pap zonder zich te laten ringeloren. Ze kiezen geruisloos hun eigen weg en weten vaak juweeltjes van producties te organiseren.

Het is voor de organisatie van Culturele Hoofdstad maar te hopen dat de betaalde luxepaarden voldoende vrijwillige werkpaarden in de benen zullen krijgen en dat de stormruiter niet voortijdig van zijn paard valt.

Andries Veldman

CH2018 LF2018