Loodgieter Nijenhuis laakt onzorgvuldigheid gemeente Leeuwarden

‘Het voelt alsof je geen kans hebt.’ Het ondernemersechtpaar Bernard en Rixt Nijenhuis is slecht te spreken over de handelswijze van de gemeente Leeuwarden die de regels aan haar laars lapt. De komst van autobedrijf Ketellapper als hun nieuwe buurman aan de Troelstraweg vervult hen met grote zorg. ‘Voorheen kon hier niks. Als je iets wilde, dan riep de gemeente: kan niet vanwege de vliegbasis en tankstation. Nu kan er plotseling van alles terwijl het bestemmingsplan de plannen van Ketellapper niet toestaat. Straks hebben we veertig auto’s om de deur.’ Nijenhuis overweegt om zijn bedrijf te koop te zetten.

Het plan voor de bouw van een woning met een bedrijfje, daar kunnen Bernard en Rixt Nijenhuis, de derde generatie die het ruim zeventig jaar oude loodgietersbedrijf voortzet (‘we zitten het hele jaar vol’), nog begrip voor opbrengen. Maar daarbovenop ook nog eens dertig tot veertig auto’s om de deur die ook nog eens allemaal over hun eigen weg moeten worden aangevoerd is een brug te ver. Wat vooral steekt is de houding van de gemeente Leeuwarden. Keer op keer moest Nijenhuis aan de bel trekken wanneer hij tot zijn verrassing ontdekte wat er nu weer gaande was.

Rixt Nijenhuis: ‘Op 14 februari 2019 rijdt er een vrachtwagen het terrein op. We komen bodemmonsters nemen. Hier wordt een loods gebouwd. Er moet worden geheid.’ Bernard Nijenhuis: ‘Dat was de eerste kennismaking met het feest. We wisten van niks.’ Navraag leerde dat er een aankondiging in het weekblad Huis-aan-Huis had gestaan voor de bouw van een loods met inpandige woning aan de mr P.J. Troelstraweg. ‘Die krant wordt hier al jaren niet meer bezorgd. Ambtenaar mevrouw Koetje zei ijskoud dat we het ook op internet konden vinden. Er was nog niet eens een aanvraag ingediend, zo bleek. Daarna werd de aankondiging om het bestemmingsplan te wijzigen ingetrokken en in juli opnieuw gepubliceerd.’ Het was het begin van een reeks onzorgvuldigheden.

Weldra werden er metingen verricht zonder bouwvergunning. Er werd gegraven om nutsvoorzieningen aan te leggen. Bernard Nijenhuis: ‘Iedere keer wanneer we informeerden werd er gezegd: ach, dat komt voor rekening van de nieuwe eigenaar. Waar maakt u zich toch zo druk om? Je wordt niet serieus genomen.’ Dat veranderde plotsklaps toen Nijenhuis meldde dat er gegraven werd bij één van de drie hoofdwaterleidingen die de stad van water voorziet. ‘Ik zei tegen die ambtenaar: er wordt weer zonder vergunning gegraven in de buurt van de hoofdwaterleiding die door mijn tuin loopt. Pas op dat moment werd het werk stilgelegd. Daarna, achteraf dus, stond de vergunningaanvraag in de krant.’ Rixt Nijenhuis: ‘Het voelt niet prettig wanneer iemand die dat allemaal doet je nieuwe buurman wordt en een gemeente die dit maar laat gebeuren.’

Enkele malen is er overleg geweest tussen de familie Nijenhuis en de nieuwe buurman Marten Ketellapper. ‘Het werd ons meteen door Ketellapper duidelijk gemaakt dat zonder enige formele beslissing de zaak al beklonken was. Hij straalde uit dat alles in kannen en kruiken was. Alleen die houding al.’

Rixt Nijenhuis: ‘Op 18 mei werden er plotseling bomen gekapt. Midden in het broedseizoen. Een twintigtal bomen ging zonder kapvergunning tegen de vlakte. Ambtenaar Korian Toma, net in dienst bij de gemeente, adviseerde om handhaving te bellen. Handhaving keek vreemd op en arriveerde om half vijf toen alle bomen gekapt waren.’ Bernard Nijenhuis: ‘Bij de gemeente wuiven ze alles weg. Er moet iets gebeurd zijn dat Marten Ketellapper dit allemaal voor elkaar krijgt.’ De eigen weg achter het installatiebedrijf wordt zonder pardon als openbare weg beschouwd. Bernard Nijenhuis: ‘Dat word je gewoon medegedeeld.’

Bernard Nijenhuis: ‘Acht december wordt er een reclamebord op het erf geplaatst. Dat moet je normaal gesproken aanvragen. Op 17 januari dacht ik: laat ik nog eens bellen hoe het zit met het handhaven van het reclamebord. Wordt mij laconiek gevraagd waar dat bord precies staat. Ook kreeg ik te horen dat we maar wat begrip moeten opbrengen voor de ondernemers die het al zo moeilijk hebben.’ De familie schudt het hoofd over de plotselinge gemeentelijke bijval aan ondernemers. Vers in hun geheugen staan nog de ontmoetingen met de voormalige economiewethouder Henk Deinum. Bernard Nijenhuis: ‘Zeven jaar lang hebben we met hem gezocht om een woon-werklocatie. Diverse gesprekken hebben we met Deinum gevoerd. Hij beloofde van alles, maar er gebeurde niks. Daarvoor heeft hij nog zijn excuses aangeboden. Meteen daarna liep hij weg.’

‘Bootsma van het tuincentrum wilde hier een woning bouwen. Mocht niet. Ambtenaar Frans Janssen had ons dat in het verleden ook al verteld: er mag geen paal in de grond. Vliegbasis en tankstation werden als argumenten aangevoerd. Pas toen er sprake was van de aanleg van een busbaan veranderde dat. Toen hadden ze Bootsma nodig en was een en ander onderhandelbaar.’ Henk Tanahatoe is inmiddels aangeschoven. Hij en 44 andere bewoners van de Troelstraweg zijn allerminst blij met de komst van Ketellapper. Ze vrezen de reputatie van de autohandelaar die de randjes opzoekt. Tanahatoe: ‘We hebben Harry van der Molen erop aangesproken.’ Het CDA-kamerlid blijkt hier regelmatig te wandelen. ‘Hij dacht dat alles al geregeld was, dat had hij van wethouder Friso Douwstra gehoord.’

Deze week buigt de Leeuwarder gemeenteraad zich over de bestemmingplanwijziging.

Andries Veldman

Gemeente Leeuwarden ondernemen