Lieve wethouder Thea Koster, wij houden het vertrouwen dat u daadwerkelijk en serieus aan de slag gaat met onze hartenwensen

(tekst: ingezonden)

Lieve wethouder Thea Koster,

Wat fijn van u dat u zich zo direct naar ons toe uitspreekt! U hebt niet de gemakkelijkste baan, zo lijkt ons. En eigenlijk hebben we best ook wel ’n beetje medelijden met u, we bedoelen, dat u dus eigenlijk niks voor elkaar krijgt. U bewijst maar weer eens: grote mensen politiek is vooral een kwestie van veel beloven en mooi weer spelen.

Vraagje: er vroeger nooit aan gedacht een opleiding aan de toneelschool te doen? U zou een goede leerling zijn geweest, zeker weten!

Maar intussen hebt u ons kinderen wel mooi in het ootje genomen. Daar zijn we niet blij mee!

Op school leren wij namelijk dat je altijd eerlijk moet zijn, dat je daarmee ook respect verdient van de mensen om je heen. Het eerlijke verhaal, ja, om dat te vertellen, daar hebt u al wel vaker moeite mee gehad. Laatst nog, met de invoering van de blauwe zone in de wijk Huizum-West. De woordvoerders van het wijkcomité durfden u in het openbaar vanwege de genoten behandeling “TRUT” te noemen. Toe maar! Wij mogen van de juffen en de meesters niet zulke woorden in de mond te nemen. Dat is onbeschaafd. Maar er moet wel heel wat aan de hand zijn, als volwassenen het zich permitteren om zich zo te uiten. Wij horen het u al zeggen: stank voor dank. En zo is het maar net! Misschien helpt het als u ook deze mensen het verhaal doet, wat u ons hebt gepresenteerd.

Maar goed, wij zullen u niet voor het hoofd stoten, want wij willen gewoon net zo’n mooie en veilig gemaakte weg als bijvoorbeeld de Julianalaan, om van de Haak om Leeuwarden maar niet spreken.

O.k., dat kost natuurlijk best wel wat, maar kom, er is vast wel een of ander nog goed gevuld potje, waarover u kunt beschikken. U hebt alvast wel 20.000 Euro kunnen sparen door het niet doorgaan van de verbouwing en uitbreiding van de Joodse School en o ja, ook al 2 of 3 keer de extra huur vandien. Komen wij zo maar op een bedrag van 40.000 Euro. Nou, daar kan je wat mee en moet het, dan leggen wij een jaar lang ons gezamenlijke zakgeld op tafel! Wij weten ook van beloven, namelijk.

En wat wij ook weten is dat u van alle wethouders de beste bent bent in linten knippen en zaklopen.

Juist, als u er in slaagt die door ons gevraagde veilige oversteek te realiseren, dan kunt u uw favoriete bestuurlijke hobby’s nog weer eens overtuigend etaleren. Wij doen graag mee (hinkelen mag ook hoor, maar u bent gewaarschuwd, op hoge hakken gaat dat niet)!

Mocht het overigens zo zijn, dat u zelf niet zou kunnen, dan is het prima om te weten dat u van die behulpzame collega’s hebt, zoals onze burgemeester of kom, wat is zijn naam ook al weer, die wethouder van ‘1000 banen erbij’: dat moet u toch een gerust gevoel geven en waar is waar, op z’n tijd kunnen we allemaal wel een steuntje in de rug gebruiken.

Onze hoofdmeester Meile is er een, die vindt dat je mensen niet mag plagen of pesten. Doen wij verder ook niet. Dat ondanks het feit, dat wij er wel degelijk van op de hoogte zijn, jeugdig als we mogen zijn, dat er over onze rug een spelletje wordt gespeeld! Daarvoor nemen wij u allereerst even terug mee het verleden in (politici willen, zeg maar, nog wel eens vergeetachtig zijn, vooral als dat ze uitkomt).

In 2009 stond hoofdmeester Meile met de leerlingen van dat moment ook al bij de wethouder op de stoep om te klagen over de volstrekt verkeersonveilige situatie op het Jacobijnerkerkhof. Ook toen was er sprake van een aanrijding, zonder verder erg uiteindelijk. Oh ja, de betreffende wethouder was Gerrit Krol, die, wat leuk, u als mede CDA–coryfee (wat ’n moeilijk woord!) indertijd nog heeft getrouwd. Hartstikke romantisch hoor. Treft u hem nog wel eens? En adviseert hij u dan ook nog over al die moeilijke kwesties, waar u als gevierd grootstedelijk bestuurder mee wordt geconfronteerd?

Maar dat terzijde. Wat wij veel belangrijker vinden, is dat er toen niets, maar dan ook niets aan de hele situatie is veranderd. Erger nog, tot op de dag van vandaag moeten wij daar nog steeds op de openbare weg spelen, hebben geen echt speelveld (Bah!, dat ligt altijd vol met hondenkeutels of is een moeras), kortom, het is het na alle bijna-ongelukken wachten op het eerste echte en ernstige ongeval, oppasouders aanwezig of niet.

Wat er nu aan de hand is, is eigenlijk een goedkope herhaling van zetten. Tot in het oneindige?

Nee toch hopelijk?

Want wat u ons, de leerkrachten, ouders en buurtbewoners vorig jaar plechtig hebt beloofd ten overstaan van de gemeenteraad (neen, niet de kinderraad, maar de echte, grote mensen gemeenteraad) is dat de dependance van onze school ingaande 2018 gesloten wordt (kunt u er desgewenst gelijk ook mooi en gemakkelijk een sticker van KH2018-projekt op plakken) en dat wij, zoals dat bij Jenaplan onderwijs hoort, weer onder een dak komen. Ja, wij willen met z’n allen weer naar onze basis-stam aan de Sint-Anthonystraat! Ook al kunnen we daar niet over een fatsoenlijk gymnastieklokaal beschikken. Apenkooi spelen we dan maar gewoon buiten, geeft, hoe en wat dan ook, fijn reuring in de binnenstad. En dat wilt u stiekem toch? Niet jokken hoor! U hebt het zelf gezegd in de gemeenteraad!

Lieve wethouder Thea, wat hier verder ook van is, u houdt wat betreft onze verhuizing naar de hoofdlocatie toch wel woord, hè? Afspraak is afspraak!

Ach en weet u, u hebt ook wel gelijk als het gaat om onze ouders. Want die willen ons per se vanuit de Zuidlanden, Zuiderburen of hoe die goudkust – buitenwijken van Leeuwarden verder ook mogen heten, met de auto naar school brengen, die wel helemaal in de drukke binnenstad ligt! Snapt u dat nou? Wij gaan eigenlijk veel liever naar een school in de buurt, veel leuker, want daar zitten onze vriendjes en vriendinnen en het geeft ook nog eens veel minder gedoe. Hebt u zelf eigenlijk toch ook wel bedacht, of niet soms?

Wat wij maar willen zeggen, wij willen vooral geen speelbal worden voor de ambities van wie dan ook, is het u niet, ook niet van die van de schoolleiding, laat staan onze eigen ouders!

Aan stoer praat hebben we niks meer, hoe smadelijk dat overigens kan aflopen, weet uw collega Harry v.d. Molen (ook al van – toeval? – CDA-huize), die, verstoorde verhoudingen tot gevolg, pijnlijk excuses moest aanbieden, toen hij recent een veel te voortijdige en te grote mond richting het wijkcomité Schieringen opzette!

Maar nee, we maken ons zorgen om niets, want zoiets overkomt u niet als geroutineerde kracht (en anders is er toch wel de een of andere onvolprezen ambtelijke pr-fluisteraar in de buurt om u bijtijds in de goede richting te sturen?).

En ja, positief als we tot slot vooral willen blijven: ondanks alles houden wij het vertrouwen dat u daadwerkelijk en serieus aan de slag gaat met onze hartenwensen. In dat geval staat er, voor u, van ons, een hele grote bos rozen klaar ;-). Afgesproken?!

Uw kinderen (of zo) van de Jena -VAN- plan basisschool de Oldenije

+++++++++++++++++++

Kinderen van Oldenije, het leven van een wethouder gaat niet over rozen