Laat dit boek maar niet aan je vrouw zien, zeg ik tegen mijn volgende klant

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 11 februari

Misschien zijn jongeren niet geïnteresseerd in geschiedenis, denk ik als ik van het Waagplein naar de Boekenpassage loop. Ik ben wat eerder van huis gegaan om een kijkje te nemen bij de opgravingen op het Waagplein. Maar de lange rij met grijsgekuifde mensen die staan te wachten tot ze een 400 jaar oude vloer mogen bekijken, is al zo lang dat ik meteen rechtsomkeer maak. Ik heb hier genoeg geschiedenis, denk ik als ik mijn eerste espresso drink en naar de stapels boeken kijk die de afgelopen dagen zijn binnengekomen.

Voor mijn boeken staan ze overigens nog niet in de rij. Pas na een uur verkoop ik de roman The English Patient uit 1992 van de Canadese schrijver Michael Ondaatje. Een verhaal uit de Tweede Wereldoorlog. Daarna staat er een man bij mijn tafel met het Duitstalige boek Abstammung Nachweiss. Gedrukt in 1941. Het is een wetenschappelijk werkje hoe te bewijzen van wie iemand afstamt. Ik blader er even in als de man afrekent. Ik kijk even, misschien heeft de Führer dit wel gesigneerd, zeg ik. Hij is vast blij geweest met deze uitgave. Maar er staat nergens een handtekening.

Een mevrouw komt binnenlopen met twee doosjes boeken. Of wij ze willen hebben en of ze dan de doosjes mee terug kan krijgen. Ik maak de doosjes leeg en zet ze bij de stapel die er al staat.

Laat dit boek maar niet aan je vrouw zien, zeg ik tegen mijn volgende klant. Ze mag eens op een idee komen door de titel, Er is hier maar één de baas. Het is het boek van de journalist Angelique Kunst over de ontspoorde macht van Gerard Sanderink, de grote baas van de bedrijven Centric en Strukton. Volgens mij heeft ze die zin lang geleden al in ons trouwboekje laten zetten, zegt de man. Hij schijnt er niet onder te lijden, want hij loopt vrolijk weg met het boek onder zijn arm. Alles went, denk ik en maak voor mezelf nog een espresso.

Iemand koopt het boekje van Godfried Bomans De avonturen van Tante Pollewop. Daarna verkoop ik De Leesclub van Renate Dorrestein en een dikke Ludlum, Het Jason Dubbelspel. Dit is even voor vanavond er tussen door, zegt de man die dit laatste boek koopt. Zeshonderd bladzijden, zeg ik, dat moet kunnen als je niet in slaap valt.

Dan komt de mevrouw weer met dezelfde doosjes met andere boeken. Ze wil de doosjes weer mee terug. Ik zet de boeken op de stapel.

Ondertussen zijn er twee dames aan tafel komen zitten waarvan eentje gekookt heeft voor televisieprogramma’s en een gedeelte van haar omvangrijke kookboekencollectie aan de Boekenpassage wil doneren. Toevallig komt er vlak daarna een echtpaar binnen waarvan de vrouw een fanatieke kookboekenverzamelaarster is. De kas met de kookboeken heeft ze al een vorige keer doorgespit, maar ik trek vanonder een tafel nog een doos met kookboeken tevoorschijn. Als ze er een stuk of zes uit de doos voor me op tafel heeft gelegd om af te rekenen vertel ik haar van mijn bezoek van zonet. Ik zie de begeerte in haar ogen en sinds lange tijd wissel ik weer eens telefoonnummers uit met een vrouw. Ik moet haar bellen, zodra de nieuwe kookboeken er zijn. Haar man zit er wat gelaten bij.

Daarna heb ik een discussie met een mevrouw die vier boeken van Simone de Beauvoir wil kopen maar ze te duur vindt. Grootmoedig geef ik haar een euro per boek korting. Dat is een kwart van de prijs. Maar dan nog vindt ze de boeken te duur en begint een verhaal over de minibiebkastjes die af en toe langs de weg staan en waar je boeken gratis uit kunt halen. Ik reken haar even voor hoe vaak ze haar elektrische fiets moet opladen om deze vier boeken van De Beauvoir in zulke kastjes te vinden. Met de auto wordt het nog duurder, zeg ik, want waarschijnlijk moet je half Nederland door om ze te vinden. Ik pak de boeken en zet ze weer terug in de kast. De mevrouw is er ook weer met haar doosjes. Ik zet de boeken op de stapel.

Ken je het drama van Foekje Dillema, vraag ik de jongen die haar biografie wil kopen? Een beetje, zegt hij, daarom koop ik dit boek. Om er meer van te weten. Als ik daarna de spullen die op straat staan binnen zet en wil sluiten zie ik ineens nog een lampje van een telefoon binnen schijnen. Er staat nog iemand met zijn zaklampje op de kast met literatuur te schijnen. Ik had je bijna opgesloten zeg ik. Uiteindelijk loopt hij er met een boekje over de schilder Jan Sluijter uit. Ik kijk ondertussen naar de stapel boeken die ik had willen opruimen, maar die alleen maar groter is geworden vandaag. Het wordt hier bijna te druk voor een beginnend boekverkoper, denk ik als ik naar huis loop.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Open op woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag van 11 tot 17 uur.

Let op: nieuwe collecties boeken van Reinier Salverda en Titus Oomes; boekpresentatie op zondag 26 februari.