Klaartje Peters: Overheid maakt veel beleid dat nergens toe leidt

(tekst: onderzoekster Klaartje Peters op website Republic)

In mijn werk als docent en als trainer van ambtenaren kom ik veel studenten en net-afgestudeerden tegen. Hun ambitie, gecombineerd met de grote sociale vaardigheden van deze generatie maakt het een leuke groep om mee om te gaan. Maar soms word ik ook geconfronteerd met de nadelen van deze jonge hondenstijl. Voor mensen die met publiek geld werken is een zekere vorm van professioneel cynisme namelijk heel nuttig, en ik krijg ze dat niet gemakkelijk aangeleerd.

Zo geef ik een mastervak waarvoor de studenten, die allemaal bij de Europese Commissie hopen te gaan werken, Europees beleid moeten evalueren. Dat levert papers op die gaan over uiteenlopende onderwerpen als de Gender Pay Gap Campaign en de Black Sea Region Policy van de Europese Unie. Gemeenschappelijke factor van veel van deze onderwerpen is dat het symboolbeleid is, en vaak volslagen zinloos. De maatschappelijke problemen zijn re�el � het is onrechtvaardig dat vrouwen minder betaald worden dan mannen, en rondom de Zwarte Zee bestaan grote politieke, sociale en economische problemen � maar het beleid lost niets op.

In de colleges probeer ik de studenten ervan te overtuigen dat een overheid alleen publiek geld mag besteden aan beleid dat op zijn minst �nig effect heeft. Maar de boodschap komt niet aan: vol trots mailen ze me dat ze de projectco�rdinator heb mogen interviewen, die hen verteld heeft dat er weliswaar wat opstartproblemen zijn maar dat de hippe voorlichtingscampagne en de nieuwe Europese ‘Equal Pay Day’ er zeker toe gaan leiden dat vrouwen en mannen in heel Europa binnenkort gelijk betaald worden. Of ik krijg een gedeprimeerde student aan mijn bureau, die zegt zijn paper niet te kunnen inleveren omdat de EU Black Sea Region Policy bij nader onderzoek niets blijkt voor te stellen. Prachtige conclusie, roep ik vergeefs, dat is nog eens een kritische analyse, maar hij gelooft duidelijk niet dat dit ooit een voldoende gaat opleveren.

Ook de jonge ambtenaren die ik train, willen niet zien wat ik inmiddels weet: dat bij de overheid ontzettend veel beleid wordt gemaakt dat nergens toe leidt. Enthousiast vertellen ze dat ze verantwoordelijk zijn voor het schrijven van een nieuwe beleidsnota op een terrein waar de dingen nu echt gaan veranderen, wacht maar af. Leuk voor je, zeg ik laf. Wat moet ik anders?

meer op weblog http://www.republic.nl