Ingezonden: Plan Omvorming Cultuur kraakt aan alle kanten

(tekst: ingezonden door Elvie)

Het Plan �Omvorming Cultuur� van het College Kraakt aan Alle Kanten

Zowel het College als de Raad ontbreekt het aan kennis, kunde, creativiteit en ondernemerschap

Op woensdag 15 juni sprak Commissie Welzijn wederom over het plan voor de hervorming van cultuur in Leeuwarden. Al ruim een jaar breekt de Raad haar hoofd om de bezuinigingen op cultuur te bewerkstelligen. Het zogeheten visiedocument �Omvorming Cultuur� van het College, waarin onder andere staat dat Parnas per 2013 opgedoekt mag worden, wordt met argusogen aanschouwd.

Er is wederom geen enkele vooruitgang geboekt

De haast slaapverwekkende, vier uur durende zit bood wederom geen uitkomst. Wethouder Diks wist alle vragen, opmerkingen en kritiek op het visiedocument hakkelig van zich af te wuiven door het �nader te willen onderzoeken�. Na enkele sterke opmerkingen van Vasbinder (VVD), Brakenhoff (SP), Jacobse (NLP) en Tilma (FNP) kon men in alle rust de ogen dicht doen; na een half uur had men nog niets gemist. Geen knopen doorgehakt, geen spijkers met koppen geslagen. Het enige vernieuwende was het alternatieve plan van de NLP. Het zal niet lang duren of straks komen alle partijen met een eigen alternatief op de proppen en kan men daar weer eindeloze discussies over gaan voeren.

Het College toont zich nalatig in de sociologische context

De houding van cultuurwethouder en afketser Diks was op z�n lichtst gezegd frustrerend. Dat het visiedocument nog steeds serieus wordt genomen, wekt ook enige twijfel in hoeverre het College verstand heeft van de culturele sector en de waarde van cultuureducatie en -participatie voor de samenleving, in dit geval van Leeuwarden. De maatschappij wordt al steeds meer individualistisch en egocentrisch. Deze sociologische context wordt compleet buiten beschouwing gelaten. Cultuureducatie en -participatie stimuleren juist een gevoel van saamhorigheid, mensen raken met elkaar in contact. Kunst en cultuur verbreden je visie en zijn zijn zingevend. Een �stap terug� op dit vlak is simpelweg niet mogelijk, omdat �zingeving� juist een spilpunt is in de huidige maatschappij. De drempel hoger leggen om deel te nemen aan cultuur leidt alleen maar tot meer simplificatie van de gemeenschap; een fenomeen dat in de geschiedenis vaker is gebleken wanneer �de wereld� complexer en onzekerder wordt. Het gevolg is een verpaupering van de maatschappij. Zie dan maar het economisch systeem draaiende te houden. De huidige en volgende generaties mogen de rotzooi opruimen.

Het College alsook de Raad toont zich ongeloofwaardig en inconsistent

The Big Six, stadsschouwburg De Harmonie, de bibliotheek, kunstencentrum Parnas, poppodium Romein, het Filmhuis en lokale omroep Mercurius, vormen de culturele wortels van de stad. Parnas is wellicht wel de dikste wortel: Als het centrum voor cultuureducatie verdwijnt, hoe weet de toekomstige jeugd dan de weg naar het theater, musea en alternatieve kunstvormen? Oja, via zogeheten �cultuurcoaches�: docenten die onder andere via Parnas ondergebracht worden in de wijk om aldaar basisschoolkinderen twee keer per jaar in aanraking te doen komen met cultuur. In de wijken kunnen kinderen ook cursussen gaan volgen op eigen initiatief. Schuchter wist Diks te vermelden dat er wellicht toch een apart gebouw moet komen voor lastig onder te brengen cursussen, zoals beeldhouwen en muzieklessen die geluidsoverlast kunnen veroorzaken. Brakenhoff viel op dat de bezuinigingen sterk ingaan op de lasten van het vastgoed, terwijl dit in het visiedocument niet is meegenomen. Er wordt vermoed dat de bezuiniging op Parnas regelrecht gaat naar de investering op de hervorming, met andere woorden: Bezuinigd wordt er niet. Trek ��n wortel weg en je krijgt scheefgroei. Er wordt al gefluisterd over een �dubbele agenda�: Dat het gemeentebestuur allang een ander doel heeft voor het gebouw van Parnas en haar daarom uit de weg wil hebben. Hoe geloofwaardig is het College? Wiens belangen behartigt de Raad?

Het visiedocument kent geen visie

Het visiedocument kent drie scenario�s, waarvan er slechts ��n (onvolledig) is uitgewerkt. We kunnen gerust stellen dat deze drie scenario�s geen scenario�s zijn, maar �opties�. Er wordt gekozen voor optie B en d�e kent dan verschillende scenario�s. Optie B is overigens: �Keuze voor �Kunst voor ieder kind� �n een volledig Cultuurbedrijf: Balans�. Hoe breed wil je het hebben? En dan weet het College met ��n toepasselijk �plan� te komen!? Het visiedocument is zo vaag als het College zelf, laat staan dat het een fundament biedt voor de culturele omvorming in Leeuwarden ten behoeve van bezuinigingen.

Strategisch inzicht ontbreekt bij het College. Een goede uitwerking zou meerdere scenario’s teweeg moeten brengen. Er moet rekening gehouden worden met tegenwerking en kans van slagen. Aannames dienen grondig onder de loep te worden genomen. ��n van de grootste valkuilen bij het bewerkstelligen van dergelijke omvormingen is het onderschatten van wat de verandering teweeg zal brengen. Deze valkuil hangt de Raad boven het hoofd. Een goed uitgewerkt scenario betrekt ook het ‘SMART’ principe: Wat is Specifiek het plan?; Is het beoogde resultaat Meetbaar?; Wat voor Acties moeten er ondernomen worden?; Is het Realistisch?; Binnen wat voor Termijn moeten de veranderingen plaatsvinden? Geen van deze elementen komt terug in het visiedocument en geen van de onzekerheden is onderzocht.

Het College toont zich inadequaat om een goed visiedocument voor te leggen, waardoor de Gemeenteraad op een verkeerd voetstuk wordt geplaatst. Met inconsistente informatie kan de Raad bij voorbaat al geen beslissingen nemen en zeker niet op korte termijn. Speltip voor het College: Weet wat je op tafel gooit. Op 27 juni zal de Raad richting moeten geven aan het visiedocument, waarna het College nog een half jaar heeft om scenario�s, in dit geval ��n, verder uit te werken. De basis die de Raad van het College heeft meegekregen is echter bagger en biedt weinig perspectief.

Hoe creatief is de culturele sector?

Verbazingwekkend is de slechte communicatie met de culturele instellingen van zowel het College als de Raad. De raadssceptici geven nauwelijks gehoor aan de vele noodkreten van de Big Six. Gek genoeg zijn de managers van de culturele instellingen er ook nog niet op gekomen om samen om de tafel te gaan zitten en te kijken naar mogelijkheden om te bezuinigen en ervoor te zorgen dat het culturele aanbod in Leeuwarden gewaarborgd blijft. Of klopt het vooroordeel dat de creatieve sector niet ondernemend genoeg is en continu het handje ophoudt voor subsidie? Kunnen we er wel vanuit gaan dat deze instellingen de expertise hebben om hun eigen toko draaiende te houden? Culturele organisaties: Jullie zijn bondgenoten, geen lotgenoten. Zo langzamerhand mogen jullie de handen ineen slaan om ervoor te zorgen dat jullie het met 1,1 miljoen euro minder kunnen doen. Stel bijvoorbeeld twee commissies samen: een commissie Beeldende Kunst, waar het HCL zich ook toe mag rekenen en een commissie Podiumkunst, waaronder ook het Filmhuis valt, met Parnas die zich met beide partijen kan inmengen. Zoek contact met scholen, stimuleer het animo, kijk naar jullie eigen presteren, leg contact met partners die wellicht willen sponsoren. Jullie weten het doel, ga dan niet zitten wachten op een plan waar jullie je toch nooit over eens kunnen laten. Wees creatief genoeg om samen wat op poten te zetten en het College alsook de Raad daarvan te overtuigen.

Hoe �ondernemend� is de Gemeenteraad?

In een crisistijd als deze weet de Raad zich geen houding te geven. Er wordt om de problemen heen gedraaid. Er wordt niet met elkaar gecommuniceerd, behalve door als achterlijke studentendisputen op elkaar in te beuken met zogenaamde �oneliners�. Het is een mooi schouwspel, maar bevorderlijk voor de gemeente is het absoluut niet. Kan je de Gemeenteraad zien als een onderneming? Kan hierbinnen samengewerkt worden, man tot man, of moet er pers� de nadruk gelegd worden op het vooroordeel? Het is klaar met het eeuwige ego-geneuzel en het narcisme. Tijd om volwassen te worden en de koppen bij elkaar te steken. Tijd om te denken in mogelijkheden in plaats van beperkingen. Als �samenwerken� dusdanig als keyword wordt ingezet om de financi�le crisis het hoofd te bieden, begin dan eerst eens bij de Raad zelf.

Elvie.