Huub Mous: We moeten de traagheid in Friesland exploreren (video)

Huub Mous: We moeten de traagheid in Friesland exploreren (video)

Een wekelijkse ontmoeting met diverse Leeuwarders in Espressobar Caff�Sun op de Nieuwestad. Iedere woensdag van 11.30 uur tot 13.00 uur. Iedereen is welkom.

Liwwadders.nl aan tafel in Caff�Sun � woensdag 20 april 11.30 � eerst met kunsthistoricus Huub Mous. Daarna schuiven aan horecaman Ido Siderius, ondernemer Aart Nieuwland en ondernemer Maarten Ruiz.

http://bit.ly/e8VCwA

11.30 u. Huub Mous

Nacht van de filosofie

�Dat is leuk om te doen, maar ik zou er uit mijzelf nooit naar toe gaan. Voor mij geldt: je leest een boek of je leest geen boek. Zo�n Nacht is net zoals je in de Harmonie vaak ziet: het is zien en gezien worden. De pauzes worden door dat publiek vaak interessanter gevonden dan de voorstelling. In de grote zaal van Tresoar zaten de hotshots en in de bijzalen zaten de andere deelnemers. Die simultaan-opzet heeft ook iets eigenaardigs. Je moet als publiek kiezen. Het is niet leuk wanneer er bij jou dan twee mensen zitten. Bij mij zaten er overigens twintig. Toch doen ze het waarschijnlijk volgend jaar op dezelfde manier. Het is shoppen in de filosofie. De filosofie is momenteel in. Eerst hadden we de kerk, daarna de therapie en nu de filosofie. De Denker des Vaderlands, dat is toch ook typerend? Wat hierna komt? Dat weet ik niet De kunst? Die raakt ook steeds verder uit beeld. We hebben hier de stadskunstenaar, maar dat wil ook niet echt. Het lijkt alsof iemand de opdracht krijgt om buiten de orde iets te zeggen. Je ziet het aan de stadskunstenaar en aan de organisatie rond Leeuwarden Culturele Hoofdstad. Vroeger had je vaste kaders en nu komt er de uitnodiging aan iemand om iets buiten die kaders te doen. Uiterst curieus allemaal.�

�Vanmiddag moet ik naar Groningen om bij kunstopleiding Minerva een verhaal te houden. Daar weten ze het ook niet meer. Niemand kent z�n rol meer. Kunst verliest terrein. Het wordt steeds meer een ambachtelijk, primitief beroep. Het schuift op richting monumentenzorg. Je ziet steeds vaker opgeleukte amateurs die iets doen met ambachtelijkheid. Het is als kunstenaar dit, of je kiest via je opleiding voor grafisch ontwerper, documentairemaker of journalist. Opleidingen die nergens toe opleiden hebben de toekomst. Je hebt de instituten ook niet meer nodig. Je wordt nu zelfstandig ondernemer. Op je vijftigste zou je een kleine uitkering moeten kunnen krijgen en daarnaast kun je je dan als zelfstandige manifesteren.�

Weblog Huub Mous

�Ik heb nu al met al zo�n tien boeken op mijn log geschreven. Veel is plakken en knippen uit eigen werk. Je kunt jezelf voortdurend plagi�ren. Ja, met een redacteur als sparringpartner zou je de kwaliteit opvoeren. Dat denk ik wel. Schrappen is niet mijn sterkste kant. Ik denk nu voor een deel ook in die virtuele wereld. Steeds komt de gedachte boven: is dit niet iets voor mijn weblog? Anderen schrikken soms: straks kom ik op zijn weblog.�

Maandblad De Moanne

�Het journalistieke instinct is afwezig. Hoofdredacteur Ernst Bruinsma probeert het wel, maar wat is De Moanne nu eigenlijk: literair, Fries, clubblad? Het is een product dat nu gedragen wordt door drie instellingen: Tresoar, Fryske Akademy en Af�k. Daarmee is het drie keer niks. Bruinsma zegt dat hij onafhankelijk is, en ik geloof dat ook wel, maar hij zou de journalistieke grenzen op moeten zoeken. De constructie met die drie instellingen is niet goed. Je hebt nu wel een oplage van 3000 exemplaren (was 700), maar het komt zomaar bij je in de bus. Sa mar th�s, je hoeft er niks voor te doen, dan is de spanning weg. Ook over de vormgeving ligt een eenvormige saus. Dat zie je bij al die boekjes en bladen.�

Creatieve industrie

�Daar moet je alles op inzetten. Dat kan een goed verhaal worden. Maar gedeputeerde Jannewietske de Vries wil alles verbinden met toerisme en economie. Daar moet je erg mee oppassen. Kroati� is mooi met prachtige kusten, maar ontwikkelt zich nu tot een Costa del Sol. Hier in Friesland moet je vooral niets doen. Ik zou mij vooral richten op de trage toerist.�

12.00 Ido Siderius schuift aan

Ido Siderius: �Wij willen van alles maar vergeten het te onderhouden. Neem dat kunstwerk in de gracht van de Groentemarkt, een mooi ding, maar het onderhoud wordt vergeten. Met die klokken in de stad precies zo. Die klok op het Oostergoplein heeft jaren achtergelopen. Dat zegt iets over de stad, dat zegt iets over de mentaliteit, dat zegt iets over de bestuurders. Als je vuilnisbakken leegt veeg er dan ook nog even omheen. Dat wordt niet gedaan. Loop eens overdag door de Oude Doelesteeg en kijk eens goed hoe smerig het daar is. Toeristen vinden alles prachtig, die gaan weer weg. Dat fietsen door de Oosterstraten is ook iets gruwelijks. Het zijn niet de jongeren, maar de ouderen die door het voetgangersgebied fietsen.�

Ido Siderius: �Friezen van buiten de stad hebben niks met Leeuwarden. Die vinden de stad arrogant. In Sneek is het in verhouding stukken drukker dan hier. We kennen geen trots. We hebben geen voetbalclub om trots op te zijn. De studenten zitten weggestopt in hun soci�teiten. Daar wordt weinig meer voor georganiseerd. Voorheen had je studentenfestivals en andere manifestaties. Het is hier een plattelandshogeschoolgebeuren. Ambtenaren hebben in Leeuwarden een gigantische macht. Ze zitten vaak al twintig jaar op dezelfde plek. Als er een op een afdeling zit met een kuthumeur dan heb ik een probleem. Je bent voor hen maar een snotneus. Ze willen ook eigenlijk niks veranderen. Bewoners hebben het vaak zelf niet eens door hoe het hier werkt. Die kunnen jarenlang in slechte wijken wonen zonder dat ze het in de gaten hebben.�

Huub Mous: �Toen ik hier in 1977 kwam moest je bij caf�s aanbellen om binnengelaten te worden. Er waren nauwelijks terrassen. Dat hier alles veel later op gang komt kan ook in het voordeel van een stad werken. In de jaren zestig en zeventig is de binnenstad overeind gebleven terwijl overal de vernieuwingsdrift heerste. De traagheid heeft dus ook voordelen. Ik denk dat we die traagheid moeten exploreren. De blinde vlek voor kwaliteit is onze eigen kwaliteit. City marketing is onzin. Daar zijn we hier al twintig jaar mee bezig.�

Futurist Ian Yeoman komt naar Leeuwarden

Huub Mous: �Dat is niet de eerste die langskomt. Hun bijdrage? Ze strijken geld op en vertrekken weer.�

Aart Nieuwland: �Het zijn net meeuwen. Vliegen over, schijten de boel onder en zijn weer gevlogen.�

Ido Siderius: �Het lukt ons niet eens om een kermis te organiseren. Dat is toch om te janken dat we er niet in slagen de jaarlijkse kermis een plaats te bieden?�

Huub Mous: �Het is een stad zonder ziel.�

Ido Siderius: �Waarom hebben we geen goede voetbalclub.�

Huub Mous: �Cambuur heeft geen ziel.�

Aart Nieuwland: �Mijn vader ging al in de veewagon naar Amsterdam om Heerenveen-Ajax te zien.�

Maarten Ruiz: �Ik heb bij mijn ijshockeyclub in Leeuwarden voorgesteld om pompebl�den op de shirts te plaatsen. Of ik gek geworden was. Dat werd met Heerenveen geassocieerd. Ik wist niet wat me overkwam.�

Huub Mous: �Deze stad moet het in lulligheid zoeken. Lulligheid met een knipoog. Wat dat betreft heeft Cambuur met dat hertje het perfecte logo. Bestuurders zouden daar goed naar moeten kijken en met enige ironie en zelfspot daarmee om moeten gaan. Ik betwijfel of ze dat kunnen. Als ze bestuurder worden spreken ze ook meteen zo geaffecteerd. Dat zag je met wethouder Brok en nu ook weer met de wethouders Diks en met Koster. Wat zou dat kunnen zijn, een haperend libido?�