Grasfreter – Heerenveen: operatie geslaagd, club overleden

(tekst: column Grasfreter)

Zelfbevrediging

Meningenmasturbatie, zo zou je alle heisa rond SC Heerenveen het beste kunnen kwalificeren. Heerlijk voor mijn collega-journalisten, die iedere dag vol op het orgel spelen. Niets leuker dan een incompetente directeur subtiel aan de hoogste boom laten bungelen. Meningenmasturbatie dus, met dien verstande dat voornoemde bezigheid deels meestal een gelukzalig gevoel weet voort te brengen. Zo niet bij alle fans, sponsors en vrienden van de vermaledijde profclub uit het Friese Haagje. Barbertje moet hangen, want zo lang Robert Veenstra de scepter zwaait als directeur van SC Heerenveen zal de ongein en frustratie voort woekeren. Iedereen die drie zinnen achter elkaar kan uitspreken doet zijn zegje. Van Foppe, de ex-trainer tot Teun, de ex-commissaris. De eerste wil een coupe, de tweede wil die juist verijdelen. Daarom dit seizoen ‘never a dull moment’ daar in Heerenveen. Goed voor SC Cambuur uit de hoofdstad, want tegen een verdeelde club is het sportief prima kersen eten. Overigens heeft Cambuur eenzelfde periode meegemaakt door ook al zo’n megalomaan figuur. Toen meende Alex Pama dat hij de wijsheid in pacht had en hielp vervolgens de club op niet mis te verstane wijze naar de bliksem. Ook toen had iedereen een mening en werd zonneklaar dat een latent gebrek aan kennis aan het geneuzel ten grondslag lag. Zover is het bij Veenstra nog niet, maar veel scheelt het niet. Je zou het kunnen vergelijken met de directie van de NS. Geen verstand van treinen en bij Heerenveen geen verstand meer van voetbal(emoties).

Operatie geslaagd, club overleden

Trouwens, niet alleen de directie oogt incompetent, ook de toezichthouders bij de voetbalclub blinken niet uit in daadkracht en verantwoordelijkheid. Het kan niet zo zijn dat een directeur de hand boven het hoofd wordt gehouden – het is namelijk een regelrechte buitenbrand vol giftige wolken geworden. Veenstra moest saneren en dat is gebeurd: operatie geslaagd, maar de club is overleden! Een beetje raad van commissarissen voelt het aan haar water dat geen club deze teloorgang volhoudt. Of geldt hier de voetbalwet inzake een trainer die tot het einde wordt gesteund, om vervolgens na een week vilein mee te delen dat: a) de spelers het niet meer zien zitten en b) de supporter amok gaan maken omdat de resultaten zo tegenvallen. Dus exit trainer. Nee, men houdt de rijen gesloten en desavoueert iedere vorm van kritisch meedenken van eigen personeel, supporters en sponsors, toch de ziel van iedere voetbalclub. En men slaat zich voor deze handelswijze ook nog op de borst. Het kan toch hooguit een jaarsalaris kosten om de directeur te ontlasten van zijn taken. Je krijgt er en miljoen aan rust, enthousiasme en plezier voor terug. Een nieuwe baan voor hem is zo gevonden: Caparis zoekt nog een interim-directeur na de commotie van belangenverstrengeling. Oh nee, daar is Robert Veenstra al president-commissaris (…).

Waldorf en Statler

De belangengroepen willen dat iedereen opzout, directie en rvc. Daarom een tip: hou op met jullie zelfbevrediging. Kom met een actieplan, compleet met nieuwe bestuurders. Niet de eerste de besten, maar mensen met een voetbalhart en nuchter verstand en een behoorlijke dosis intelligentie. (Kijk maar naar die club uit de hoofdstad, die bestuurlijke rust uitstraalt). Jullie als supporters en sponsors hebben namelijk de macht, want jullie hoeven niet naar het Abe Lenstra stadion te gaan c.q. geld in de club te steken. Gewoon een abonnement op Eredivisie Live of een reisje naar Leeuwarden en je blijft wekelijks op de hoogte. Als iedereen meewerkt zitten er slechts twee mensen op de eretribune, Robert Veenstra en Riemer van de Velde. Oftewel Waldorf en Statler, de twee bromberen uit de Muppetshow.

Grasfreter

cultuur middenstanders zakelijk