De Andere Overheid schreeuwt vooral om een krachtige gemeenteraad

De Andere Overheid in Leeuwarden

(Van een medewerker)

In een andere ambiance – de spelersruimte van het Cambuurstadion – was de Andere Overheid aan de orde. De heer Roebroek van de Rekenkamer gaf een toelichting op zijn rapport ‘De Andere Overheid’. Een rapport dat al lang onderweg is. Bij een tussenrapportage enkele maanden geleden stroopte Roebroek nog krachtig de mouwen op. We gaan er tegenaan. Van dat elan was weinig meer over. Wat is er in die tussentijd gepasseerd? Roebroek begon er mee dat hij had gemerkt dat het begrip Andere Overheid voor de raad een moeilijk begrip was gebleken. En dat was het ook. Zeer complex. Zeer veranderlijk, naar tijd en omstandigheden. Je kon er veel kanten mee op.

Dat geeft weinig vaste grond onder de voeten. Verveeld begon het publiek al te schuifelen.

Slechte evaluaties en behoefte aan denkkracht

Er was – op basis van het rapport – één ding duidelijk voor de raadsleden. Evaluaties van het beleid en de experimenten van de gemeente zijn in de regel uiterst krakkemikkig. Dat moet veranderen, vond bijvoorbeeld de FNP. Hoe dat dan moet, dat was nog niet aan de orde. Maar de raad gaat het rapport nog verder bespreken. Alle goede dingen komen langzaam. Lang geleden verklaarde de griffier Franssen bij zijn afscheid ook al, dat evalueren in Leeuwarden een onderbedeeld kindje was.

Het bleef in deze bespreking erg vrijblijvend. Iedereen was ingenomen met het rapport. Terwijl het optreden (of het gebrek daaraan) van de raad nogal kritisch wordt beoordeeld. De raad volgt de zaken niet goed, agendeert niet tijdig, is onvoldoende geïnformeerd, maar spant zich ook weinig in om wel te worden geïnformeerd. De bekende riedels, maar hoe het in de toekomst beter zal gaan , niemand heeft een idee.

Een raadslid vroeg: bezitten we wel voldoende denkkracht om de Andere Overheid echt gestalte te geven. Roebroek wist het niet. Er is nog een lange weg te gaan, zo verzekerde hij nog eens.

Ambtenaar Van der Weg in een satirische rol

Bij de stukken lag ook een reactie van het college van b. en w. bij Roebroeks verhaal. Van de Andere Overheid is in de praktijk nog weinig terecht gekomen – zo mag je toch concluderen – maar niettemin tonen b. en w. zich ingenomen met het rapport. “U hebt een afgewogen oordeel afgegeven over de gemeentelijke inzet …. Of beter: over onze zoektocht op weg naar een Andere Overheid.”

Dat schrijft het college, of althans de dienstdoende ambtenaar Jurjen van der Weg. Een burgemeester of wethouder zal dit proza toch niet uit de pen zijn gevloeid? Van der Weg maakt er een satire van. Zuchtend verklaart hij: “De beweging naar een “Andere Overheid” is veelomvattend en wij vinden het belangrijk om die beweging te maken. Daarbij speelt echter een belangrijk element dat de opgave voor de overheid (nog) complexer maakt. De “volgende”, ook wel: faciliterende, responsieve of ondersteunende rol is niet de enige die een overheid in de huidige tijd geacht wordt in te vullen.”

Van der Weg roept dan een rapport ‘Sedimentatie in sturing’ aan – zo zien we dat hij niet zo maar van de straat komt. Deze ‘Sedimentatie‘ noemt ook de ‘rechtmatige, de presterende of de samenwerkende rol’. Van der Weg meent dat Roebroeks rapport vooral de ‘volgende rol’ belicht, maar de andere rollen zijn in zijn ogen ook ‘relevant en actueel’. En dat niet alleen, want we moeten ook nog ‘bewust’ omgaan met die verschillende rollen. En ze kunnen zelfs ‘naast elkaar bestaan’ en we moeten een doordachte keuze maken welke rol we in specifieke situaties willen inzetten.

Deze prietpraat over onze rollen zal bedoeld zijn Roebroek en de raadsleden het bestuurlijke bos in te sturen.

Het is te hopen dat de raad bij de komende bespreking van het rapport het geneuzel van b. en w. en hun ambtenaren veroordeelt. Van der Weg en zijn collega’s moeten goed beleid ontwikkelen en het vooral ook goed evalueren zodat het beleid zo snel mogelijk verbetert. Want daaraan bestaat bij de burgers de meeste behoefte. Het gekoketteer met al die ‘rollen’ kan ons gestolen worden.

Echt aan het werk, jongens, daar gaat het om. Kijk maar naar het Vliet.

foto: Harrie Muis