Bootzeil Haarlem: Zeilmaker met uitsterven bedreigd

Zeilmaker met uitsterven bedreigd

Haarlem, 06-09-2011. Slecht gaat het niet met de zeilmakersindustrie. Werk genoeg, klanten genoeg, maar opvolging ontbreekt. Vanuit het leerlingwezen is er al jaren geen opleiding meer. Zeilmaker Bootzeil denkt eraan om zelfs de kleinste klussen al naar Roemen�e of Marokko te verplaatsen.

Zeilmaken is een oer-Hollands vak en was in de 18e en 19e eeuw een van de peilers van de economie. Geert Mak omschreef in ‘De eeuw van mijn vader’ dat de zeilmaker de boot van de passant lang in het dorp hield, waardoor deze passant in het dorp zijn geld uit gaf. De zeilmaker was dus een moneymaker voor de gemeenschap.

ROC’s leveren geen opleiding
‘Wij hebben ons het vak grotendeels zelf aangeleerd’ zegt Michiel Stokman van Bootzeil. Bootzeil is een van de grotere zeilmakers. ‘voor onderhoud, ontwerp en design hebben we slimme jonge zeilmakers nodig en die zijn er niet.’ Verder: ‘We hebben zeer veel vraag. Klanten genoeg, maar geen zeilmakers. Daarom produceren we zoveel mogelijk in Azie, maar we zouden veel harder groeien, meer arbeidsplaatsten kunnen creeren als er meer nieuwe zeilmakers zouden zijn.

Veel zeilmakers met pensioen
In Nederland zijn er nog steeds veel zeilmakers. Goede zeilmakers verdienen prima en hebben altijd meer werk dan ze aankunnen. Het is een mooi beroep: vrijheid, klantcontact, gemoedelijk en belangrijker; baanzekerheid. Echter, in deze tijden van crisis en oplopende jeugdwerkloosheid is er geen opvolging. Bootzeil directeur Stokman: We zijn een officieel leerbedrijf zonder leerlingen!

Oproep aan de overheid
Bootzeil wil als grote zeilmaker een voortrekkersrol vervullen bij het opzetten van een opleiding.
De overheid zal daarin een faciliterende rol moeten spelen. ‘Tot nu toe worden we verwezen naar de MBO voor Mode & Textiel maar daar zitten meiden die de mode in willen’. Bootzeil zelf heeft behoefte aan 10 junior zeilmakers per jaar. Landelijk zijn 80-150 nieuwe zeilmakers per jaar nodig.