Besluitvorming moet voor iedereen transparant en traceerbaar zijn

(tekst: Wietse Elzinga)

Vaag vervolg

OCTOBER 31, 2020

Festivalgedoe Groene Ster krijgt een vervolg, maar vraag mij niet welk. Het wordt steeds lastiger het overzicht te houden, gemeente Leeuwarden communiceert nu eenmaal beroerd. Zo trof ik in het raadsinformatiesysteem het volgende aan:

Voorgesteld besluit

DE RAAD VAN DE GEMEENTE LEEUWARDEN;

• Gelezen het rapport ‘Vergunningenbeleid gemeente Leeuwarden, meer in het bijzonder de vergunningen- en ontheffingverlening voor festivals in de Groene ster’ van de Rekenkamer van Leeuwarden;
• Kennis te hebben genomen van de bestuurlijke reactie van het college van b. en w.
• Met inachtneming van het besprokene tijdens het open podium van 23 september 2020 en de politieke dialoog op 30 september 2020

BESLUIT:
Het college op te dragen, indachtig de toelichtingen op de aanbevelingen in het rekenkamerrapport:

Met een afvaardiging van de gemeenteraad het dossier rondom de partiele herziening bestemmingsplan Groene Ster te bespreken.
Daarbij de problematiek die speelt nader toe te lichten.
Daarbij aandacht te hebben voor actuele ontwikkelingen binnen de brede maatschappelijke context van het evenementenbeleid.
Daarbij toe te lichten hoe belangenafweging plaatsvindt.
Daarbij toe te lichten hoe betrokkenen in de proces worden gehoord.
Een procesvoorstel te maken voor het ontwerpbestemmingsplan Groene Ster inclusief tijdspad, waarbij recht wordt gedaan aan de aanbevelingen van de rekenkamer.
De raad over een half jaar na het nemen van het raadsbesluit te informeren over de uitvoering van de aanbevelingen.
Nu heb ik behoudens berichtgeving in de media niks meegekregen over de politieke dialoog van 28 oktober jongstleden. Ik ben ook niet van plan achteraf de beelden te bekijken, besluitvorming moet voor iedereen transparant en traceerbaar zijn. Gelet op het feit dat de voorzitter van de dialoog een raadslid was en het vereiste quorum niet werd gehaald, neem ik aan dat er geen besluitvorming heeft plaatsgevonden. De eerste vraag die rijst is: Gaat het bovengenoemde voorgestelde besluit in stemming gebracht worden? Wanneer? Zijn politieke partijen te zijner tijd van plan moties met amendementen in te dienen? Zomaar wat procedurele vragen die mij te binnen schieten.

Afgaand op berichten in de media zou de verantwoordelijke wethouder hebben toegegeven dat er in het verleden fouten zijn gemaakt (waar je van kunt leren) bij het verstrekken van vergunningen en ontheffingen ten behoeve van festivals in recreatiegebied de Groene Ster. Volgers van het hele gedoe weten dat het de ambtenaren ontbreekt aan relevante kennis en vaardigheden om vergunningen op juridisch correcte wijze te verstrekken. Niet bijscholing wordt als een adequate oplossing voor dit probleem gezien maar een gedeeltelijke herziening van het bestemmingsplan. Bij de eerste twee punten van het voorgestelde besluit lopen bij mij de rillingen over de rug: de gemeenteraad voelt nattigheid en wil graag bij het geheel betrokken worden. Hoe je als raad later je controlerende taak wil vervullen is mij een raadsel.

Geen idee hoe het vervolg er uitziet, ik las op de website van de regionale omroep een berichtje dat het College van B&W eerst een uitspraak van de Raad van State wil afwachten omtrent het geluid dat wel of niet na middernacht geproduceerd mag worden. Misschien dat Stichting Groene Ster Duurzaam een indicatie kan geven voor het moment waarop een uitspraak te verwachten is. Vooralsnog is het vervolg tamelijk vaag.

======================================

Domme data

OCTOBER 28, 2020

Leeuwarder Tweede Kamerlid Harry van der Molen mede-indiener van een motie voor onderzoek naar algoritmes vanwege verspreiding van nepnieuws. Dat berichtje heb ik met de nodige belangstelling gelezen, eerlijk gezegd kan ik het niet volgen. Sommige gebruikers van sociale media ontvangen berichten met nepnieuws, niet van echt te onderscheiden met als oogmerk het verspreiden van desinformatie. Voor politici met het oog op verkiezingen een vervelend verschijnsel. De eerste vraag die gesteld moet worden is: Waarom zijn veel mensen gevoelig voor nepnieuws? Kennelijk weten die berichten niet in de juiste context te plaatsen om echt van fake te kunnen onderscheiden. Je zou geneigd zijn te zeggen: Wanneer maar genoeg mensen een kwalitatief goede krant lezen dan moet het toch niet moeilijk zijn om het kaf van het koren te onderscheiden?

Helaas, een Leeuwarder Courant grossiert in oppervlakkigheid. Een aaneenschakeling van losse berichtjes zonder diepgang, geen enkele achtergrondinformatie. Vergeleken met een krant als de Volkskrant waarbij de weekendeditie wordt benut voor analyses, schittert de zaterdagbijlage van de Leeuwarder Courant met lifestyleartikelen die in een glossy magazine niet zouden misstaan. Afgezet tegen de abonnementsprijs is de informatiedichtheid gering, de krant mag elke abonnee die hiervoor een klein kapitaal over heeft wel goed koesteren. Niet verrassend hebben maar weinig mensen zoveel geld over voor een abonnement. Gevolg: veel mensen zijn aangewezen op losse berichtjes die je overal op het web kunt aantreffen. Samenhang wordt niet geboden, het is aan de lezer het waarheidsgehalte in te schatten.

De ingediende motie vraagt naar onderzoek naar de algoritmes die sociale media als Twitter en Facebook hanteren. Volgens mij kun je die in talrijke boeken beschreven zien staan, in deze tak van sport wordt slechts een handjevol algoritmes gehanteerd. Echt slim kun je deze algoritmes niet noemen, ze maken totaal geen onderscheid naar de data die voorbij komt. De bedenkers daarentegen mag je gerust slim noemen, de benodigde hoeveelheid wiskunde is niet kinderachtig. In de wereld van de kunstmatige intelligentie wordt onderscheid gemaakt tussen leren onder supervisie en leren zonder. Een neuraal netwerk leren cijfers en letters te herkennen is een geval van leren onder supervisie, een mens bepaalt of dat algoritme het juiste heeft geleerd. Een algoritme wordt in software vertaald om bruikbaar te kunnen zijn, nadat neurale netwerken hadden geleerd afzonderlijke cijfers en letters te herkennen kon de post automatisch gesorteerd worden.

De algoritmes van de sociale media leren zonder supervisie, ze zoeken naar overeenkomsten en verschillen in de aangeboden data. Iedereen die weleens wat op het web koopt kent ze: anderen bekeken / kochten ook dit of dat. De zogeheten aanbevelingssystemen die jouw kijk- of koopgedrag vergelijken met die van anderen die in bepaalde opzichten (kennelijk) op jou lijken. Wanneer sommige gebruikers van sociale media meer nepnieuws voorgeschoteld krijgen dan andere dan lijken ze wellicht op andere gebruikers die ook graag kennis nemen van dit type berichtgeving of misschien zelf veel onzin de lucht in slingeren. Het zijn uiteindelijk de gebruikers van sociale media die de domme data aanleveren, sommigen krijgen waar ze indirect om vragen: nepnieuws. Op zich niet verkeerd wanneer het grote publiek meer te weten komt van de gebruikte algoritmes op de achtergrond, mogelijkerwijs leidt meer kennis tot zorgvuldiger gebruik en minder desinformatie.