Abe de Vries: Adema is loopjongen van opportunistische gemeenten

(tekst: Abe de Vries over discussie afvaloven Harlingen op zijn weblog http://abedevries.web-log.nl/ )

[De stikken op dit webloch skriuw ik as skriuwer, dichter, sjoernalist, weblogger – net as �tjouwer fan de Friese Pers Boekerij. Ik meld it mar efkes, om’t www.liwwadders.nl faak linkt nei dizze side. Dat is moai fansels, mar it moat al d�dlik w�ze yn hokker kapasiteit ik hjir oanw�zich bin.]

11 juli 2009

Deputearre Adema & de spulrigels fan de polityk
Polityk is striid dy�t neffens deputearre Piet Adema, de foaroanman fan de Fryske KristenUny, s�nder spulrigels fierd wurde mei. Yn syn bekendmakking fan woansdei seit de deputearre dat de st�npunten oer de REC yn Harns �ferhurde� binne en hy fynt soks �niet goed voor het proces en het draagvlak�.

Dat wurd, draachflak, hearde ik ferline jier yn Trebol ek al �t de m�le fan Piet Adema, dy�t stie foar in seal fol lilke minsken doe�t him frege waard nei de �fspraak dat it provinsjaal bestjoer fan PvdA, CDA en KristenUny foar grutte plannen yn Frysl�n altyd sykje soe nei �draachflak�. Ik wie derby doe�t Adema ferklearre dat foar him it draachflak foar de REC der�t bestie dat in tal Fryske gemeenten eigner binne fan Omrin. Dat soe draachflak gen�ch w�ze.

It tema draachflak oan kant, slacht Adema d�rnei de Frysk-nasjonale toets oan. It ferset tsjin de REC hat in te grutte bek, dat noasket de minsken yn dizze provinsje net. �Zo zijn we dat in Frysl�n ook niet gewend. In Frysl�n gaan we vooral voor mei-inoar en foar elkoar.� Mar wat, freegje ik my �f, hat populist-poseur Adema dien om te soargjen dat de REC yn Harns in ding waard fan �mei-inoar� en �foar elkoar�? De befolking fan Noardwest-Frysl�n is troch de provinsje op gjin inkelde wize belutsen by it besl�t om de REC yn Harns te bouwen. Adema hat net besocht de miening fan de minsken te witten te kommen, noch hat er de boer op west om te pleitsjen foar de REC, noch hat er op sjippekisten stien om de keppeling fan de REC oan it s�ltfabryk te ferdigenjen. �Draachflak� hat him noait wat skele kinnen.

Piet Adema is in Frysk politikus-s�nder-grinzen, yn mear opsichten as ien. Hy wol hawwe, de provinsje hat gjin inkelde rol spile yn it besl�t om de REC yn Harns te bouwen. Ik bring d�r tsjin yn dat er it politike ynstinkt hawwe moatten hie om te werkennen dat der gedonder fan dat besl�t komme soe, en dat er it politike noarmbesef hawwe moatten hie om sa�n �proces� in demokratyske legitimaasje mei te jaan. D�r hat er neat foar dien. Fan de provinsje, de boppe-gemeentlike bestjoerslaach, hat er de loopjonge makke foar in ridel opportunistyske gemeenten dy’t graach �ndernimmerke boartsje.

It �tstel fan Adema om in �team van onafhankelijke deskundigen� gear te stallen, dat dan in soarte fan twingend oardiel oer de REC �tsprekke moat, w�rby�t elkenien him dellizze moatte soe, ferskynt as in steatsrjochtlik gotspe. De provinsje jout it op, is it boadskip. De oerheid jout belies. Mar technokratyske saakkundigen moatte net nei de minsken ta. De provinsje, dat wol sizze de folksfertsjintwurdigers dy�t keazen binne om op provinsjaal nivo de goede besluten te nimmen, dy moatte harren ynterim-managersjaskes �tl�ke en mei in goed ferhaal foar de kreamen komme.

As Adema dat ferhaal h�n hie, dan hie er woansdei net sa�n machteleaze tekst foarl�zen. De �tsmiter fan de parsekonferinsje wie dat wy oer de REC yn Harns �vooral op inhoudelijke gronden de discussie [zouden moeten] voeren en tot oplossingen komen�. Alwer in skot yn de foet. It iene nei it oare tige ynh�ldlike argumint tsjin de foarnommen bou fan de REC giet ommers oer de tafel. Yn it hiele l�n. De dokumint�re fan Zembla fan twa wike lyn is in foarbyld. En hjoed wer stie der in grut artikel yn NRC Handelsblad d�r�t yn warsk�ge waard foar in oerkapasiteit fan jiskefabriken yn Nederl�n.

Op it provinsjeh�s yn Ljouwert wit de �fdieling-Adema net iens oft dy superskjinne jiskefabryk yn Harns in ien- of in twadoeksfiltering krijt. De kwestje fan de REC, de plannen fan Omrin, de rol fan de provinsje d�rby, it is de deputearre en syn amtners allegear boppe de holle woeksen. Yn dat ramt kin men Adema syn pleitsjen foar ‘r�st’ better sjen as wat it werklik is: in fraach om f�nemintele spulrigels fan demokratyske polityk even opheffe te meien.