Autohandelaar, actievoerder, palingroker en gemeenteraadslid Ketellapper overleden

Autohandelaar, actievoerder, palingroker en gemeenteraadslid Reitze Ketellapper uit Cornjum is vanmorgen overleden. Ketellapper kampte al geruime tijd met zijn gezondheid. Vanmorgen overleed Reitze Ketellapper in het MCL in zijn geboorteplaats Leeuwarden. Hij werd 70 jaar oud.

Aanvankelijk zat Ketellapper jarenlang enigszins teruggetrokken voor het CDA in de raad van Leeuwarderadeel. Maar toen hij in 1994 de overwinning van zijn partij Gemeentebelangen had gesmaakt gingen alle remmen los. Hij was tegen de gemeentelijke herindeling. Daar zag hij het voordeel niet van in. En fulmineerde regelmatig tegen onnodige uitgaven. Hij vond dat de gemeente meer koopman zou moeten zijn.

Met maar liefst vier zetels werd Ketellappers partij, waarvan hij het boegbeeld was, in een klap de grootste partij in de gemeenteraad van Leeuwarderadeel. Het ging hard met de partijen van gemeentebelangen in die tijd, ver voor de opkomst van Pim Fortuyn.

Maar het college dat door PvdA en Gemeentebelangen werd gevormd kreeg scherpe kritiek te verduren. De beduusde oppositie zag dat hetzelfde beleid werd voortgezet waartegen Gemeentebelangen zich nu juist had verzet. Als klap op de vuurpijl werd CDA’er Sytze Jansma bij Ketellappers partij ingelijfd en kon hij blijven zitten waar hij zat.

Het mocht de pret niet drukken bij de autohandelaar-politicus. De manoeuvre met Jansma kon wellicht niet helemaal door de beugel: het doel heiligde de middelen. Ketellapper sprak zich vele malen onomwonden uit over zaken die hem dwars zaten. En hij zette daarbij hoog in. Openlijk voerde hij strijd met bijvoorbeeld burgemeester Vroegindeweij (straalt te weinig gezag uit), commissaris Nijpels (straalt te veel gezag uit; is nergens op gebaseerd, arrogant), de provincie Fryslân (moet actiever; knipt de heg langs de hoofdweg te weinig), de Rijksdienst voor het Wegverkeer (keurt de APK te streng). En laatst nog met commissaris John Jorritsma die het vertikte om de fractie van Gemeentebelangen te woord te staan in een controverse tussen de partij, burgemeester Joop Boertjens en enkele andere partijen in de raad. Hij keerde zich tegen de komst van de Hema (zou de uitbreiding van het gemeentehuis in de weg staan bij een fusie van noordelijke gemeenten) en voor het Kabouterbos in Doniastate.

De rode draad bij sommige van deze conflicten is gelegen in de afkeer van Ketellapper van niet-functionele hooghartigheid en arrogantie. De gewone man die geboren werd in de Insulindestraat, onder de rook van Cambuur, in Leeuwarden (nog altijd een van de armste wijken van de stad) was niet vies van een grap en een grol maar werd, als het er op aankwam, net iets te vaak op ongefundeerde gronden aan de kant geschoven. ‘Ze lachen me uit’, zo zei hij eens in de Leeuwarder Courant.

Gemeentebelangen is een partij waarmee rekening gehouden moest worden, zo vond Ketellapper. De partij werd opgericht om de fusie met andere gemeenten tegen te houden. Het lonken van burgemeester Hayo Apotheker naar Leeuwarderadeel (en andere gemeenten) werd met succes gepareerd. Nu de laatste slag over de herindeling is verloren (de gemeente Leeuwarderadeel fuseert in 2017 met buurgemeente Leeuwarden) klinken de geluiden over of gemeentelijke fusies wel zo verstandig zijn steeds luider. Koopman Ketellapper hamerde er steevast op dat buurman Leeuwarden poeslief is voor de dorpen, maar dat de rekening spoedig volgt. Talloze keren kwam Ketellapper met alternatieve berekeningen voor investeringen. Talloze keren moest hij toezien hoe zijn gemeente zich geen koopman toonde. ‘Het verlies wordt altijd bij de burger neergelegd.’

Zelf vereffende hij met anderen de rekening van het voetbalspektakel Abe. Zonder de voorstelling ooit zelf te hebben bijgewoond startte hij de actie Hald Fryslân Heech (1995) om geld in te zamelen om de organisatoren voor een faillissement te behoeden. Meer dan een ton werd ingezameld waarmee de eer van Friesland was gered. In het dorpshuis in Stiens sprak bestuurslid Johanneke Liemburg waarderende woorden. Zij vond dat de provincie had gefaald met het weigeren om de rekening bij te passen en uitte scherpe kritiek op haar partijgenoot Sicko Heldoorn (PvdA-gedeputeerde).

Een politieke blunder beging Ketellapper toen hij in 2006 ambities toonde om zelf als wethouder aan te treden. Hij vond dat hij de taak van ‘zijn’ wethouder Jaap Keizer wel kon overnemen die prompt overstapte naar de FNP en op het pluche kon blijven zitten. De koopman/handelaar had zich voortijdig in de kaart laten kijken en was even vergeten hoe hij in 1994 CDA’er Jansma inlijfde. De druiven waren zuur. Het was voor Ketellapper een gemiste kans om zich als bestuurder te bewijzen wat hij waard was.

Nog altijd vond Ketellapper zijn vak interessant. ‘De tijden worden krapper, koop uw auto bij Ketellapper.’ Met Marten trok hij graag nog het land in om een autootje te halen of weg te brengen. In de keuken bij Wietske, bij een kop koffie of het vrijdagse lekkerbekje, kwam de politiek dan weer ter sprake. Soms lag er een pondje paling klaar.