Leeuwarden heeft behoefte aan banen in biobased economy

(tekst: oud-raadslid D66 Wietse Elzinga http://wietseelzinga.web-log.nl)

Groene kansen voor Leeuwarden

Ongeletterd kun je bestuurders en beleidsmakers niet noemen, ongecijferd – niet goed kunnen omgaan met cjfers – daarentegen veelal wel. Wie de cijfers in ‘Leeuwarden becijferd’, het statistisch jaarboek van de gemeente, goed bestudeert kan geen andere conclusie trekken: Leeuwarden heeft dringend nieuwe werkgelegenheid nodig. Mogelijkheden genoeg, maar om ze te kunnen grijpen moet je ze begrijpen. En daar zit het probleem.

Tijdens de onlangs gehouden Gemma Frisius-lezingen ter afsluiting van het (Friese) academische jaar hamerde de rector van de Technische Universiteit Delft er nogeens op: vergeet een eigen (algemene) universiteit en zoek het in de samenwerking met bestaande wetenschappelijke instellingen in de stad zoals Wetsus en het Cartesius Instituut en andere universiteiten en richt je op sectoren als energie en watertechnologie. De schrijvers van het boek ‘Beknopte gids in het klimaatdoolhof’ hielden recentelijk in de Volkskrant een betoog waarbij zij het kabinet opriepen een expliciete keuze te maken voor o.a. biobased economy, zoals Denemarken gekozen heeft voor windenergie en Duitsland voor zonne-energie. Een dergelijke gerichte keuze legt geen windeieren: het levert banen en euro’s op.

Biobased economy lijkt een ver-van-mijn-bed aangelegenheid, dat is het niet. Weinig bekend is dat er in de buurt van Leeuwarden, in Oenkerk om precies te zijn, een proefinstallatie wordt gebouwd voor bioraffinage. Iets nauwkeuriger, de raffinage – het ontleden in samenstellende delen – van gras. Gras bevat veel nuttige zaken waar nu alleen herkouwers als koeien iets mee kunnen, maar die ook anders aangewend kunnen worden. Een ander initiatief, gelukkig wel in Noord-Nederland alleen in Groningen en niet in Leeuwarden, is het Carbohydrate Competence Center (CCC, kenniscentrum voor koolhydraten). Het centrum kwam met ondersteunende hulp van Wetsus tot stand, in de academische wereld is het delen van kennis en best practises nu eenmaal veel gebruikelijker dan in het bedrijfsleven.

Het uit te voeren kunstje is bekend, het moet alleen op andere kansrijke technologi�n worden uitgevoerd. Zoals het stadsbestuur van Leeuwarden in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw menig kans op welvaart en werkgelegenheid liet lopen, dreigt dat op het gebied van een biobased (local) economy weer te gebeuren. De dames en heren bestuurders en beleidsmakers snappen de positieve impact van technologie op economie niet. Wat dat betreft zijn het nog echte groentjes.