Pas als ik ze achterna roep: bedankt voor jullie bezoek, reageren ze.

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 17 oktober

Gelukkig zijn de koffiedrinkers er vandaag nog, denk ik. Het is deze zaterdag in de Rode Loper ongeveer hetzelfde als vorige week zaterdag. Een constante stroom gezinnetjes met kinderen, vrouwen van middelbare leeftijd met rugzakjes en ouderen met Nordic walking stokken die ongeïnteresseerd langs de boeken slenteren. Halverwege de winkel zien ze de schaakkas waar acht schaakborden staan opgesteld. Kijk, zou je hier kunnen schaken, zeggen ze tegen elkaar. De meesten negeren ook de beginnend boekverkoper die hoopvol aan tafel zit. Pas als ik ze achterna roep: bedankt voor jullie bezoek, reageren ze.

En er zijn natuurlijk roomboter koeken. De koffiedrinker die ze altijd koopt heeft ook een stapeltje boeken voor me mee genomen van de Friese schrijver en dichter Willem Abma. Denk je dat ik die hier ga verkopen, vraag ik. Geen idee, zegt hij, ik heb ze niet gelezen. Jij hebt in je restaurant vroeger toch een een geintje met hem gehad? Met zijn broer, zeg ik. Die smeerde aardappelpuree in het haar van de vriendin van boekencoryfee Michaël Zeeman. Maar dat is al heel lang geleden. Ik moet het verhaal uitgebreid vertellen. Ik heb er alle tijd voor.

Dan komt er een kennis binnen die de twee boeken die ze twee weken geleden gekocht heeft terug brengt en nu een boek van Martin Bril en ‘Noorderzon’ van Renate Dorrestein wil kopen. Het boek gaat over schuldgevoel, rouw en angst. Je hebt wel wat leuks uitgezocht, zeg ik als ik haar ook een kopje koffie geef. De saaiste columnist die ooit een column geschreven heeft en een verhaal over een gefrustreerde vrouw. Als ik ze over een paar weken terug breng zal ik je vertellen wat ik er van vind, zegt ze.

Een man koopt het boek ‘Prooidier’ van Irene Wiersma. Het boek oogt nieuw en is een paar weken geleden binnen gekomen samen met een heel stel andere schijnbaar ongelezen paperbacks. Dit is niet van ons hoor, zeg ik tegen de man en wijs op de naam van de uitgever: De Passage. Nee dat weet ik, krijg ik als antwoord. De Passage is in Groningen. Ik ben zelf uitgever. Toch niet van deze uitgeverij, vraag ik. Nee, natuurlijk niet. Ik ga toch geen boeken kopen die ik zelf heb uitgegeven. Maar ik ken Irene persoonlijk. Dit boek was genomineerd voor de Anton Wachter prijs.

Daarna heb ik een culinair praatje met een hobbykok die ik een compliment geef omdat hij het boek ‘Thuis koken’ van de Amerikaanse topkok David Chang heeft gekocht. Uit dit boek kun je echt leren koken, zeg ik. Want er wordt duidelijk in uitgelegd dat koken geen exacte wetenschap is en recepten maar een leidraad zijn die je niet letterlijk hoeft te volgen. Iets dat ik mijn hele kokende leven ook al heb geroepen. Hij loopt helemaal gelukkig met het boek de winkel uit.

Er komt een kennis binnen die liever een biertje wil dan koffie. Ik kijk even hoe laat het is. Half 5. Ik wring me tussen twee rugzakken door en pak een biertje uit de koelkast. Ondertussen hoor ik iemand vragen waar ze de kassa kan vinden. Loop maar achter me aan zeg ik. Het boek dat ze in handen heeft heb ik een poosje geleden even door gebladerd. Het staat vol met feiten en verhaaltjes voor middelbare mannen om een midlife-crisis te voorkomen. Ik ga dit aan mijn man cadeau geven, zegt ze als ze afrekent. Dat zou ik zeer zeker niet doen, reageer ik. Dit boek staat vol met tips om wat oudere mannen sterker en fitter te maken. Straks vindt hij jou te oud en gaat ie bij een jongere vriendin wonen. Dat zal mijn man nooit doen, zegt ze. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb, roep ik haar achterna als ze de winkel uit loopt.

Ik pak nog een biertje voor de visite en schenk voor mezelf nog een wijntje in.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage De Rode Loper in de SintJacobsstraat. Iedere dag geopend.