Ik kijk nog even naar de onuitgepakte dozen in de hoek. Jullie staan er morgen vast ook nog wel, denk ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 16 mei

Ik ga vanavond een beetje vroeg naar bed, denk ik als ik een espresso voor mezelf maak. Mijn ogen zijn al 2 keer dichtgevallen en dat kan natuurlijk niet. Een slapende beginnend boekverkoper aan tafel is geen gezicht. Waar blijven mijn klanten, vraag ik me af. Ik heb de winkel al meer dan twee uren open en behalve een paar verdwaalde toeristen is er nog niemand geweest.

Aan tafel blader ik in de Bosatlas van Amsterdam die een paar dagen geleden is binnengekomen. Als deze niet snel verkocht wordt neem ik hem mee naar huis, besluit ik.

In het hoekje naast mijn stoel staan nog zes dozen boeken die nog uitgezocht moeten worden. Daar heb ik nu het zo stil is, best tijd voor. Maar op één of andere manier heb ik er geen zin in. Maar als ik de laatste slok van mijn espresso genomen heb kijk ik toch maar eens in de bovenste doos. Misschien zit er een boek in waarmee ik de rest van de middag kan doorbrengen. Heb je het druk, hoor ik een vrouwenstem zeggen. Ik draai me om en zie een een vrouw met een tas aan de arm bij mijn tafel staan. Een beginnend boekverkoper heeft het altijd druk, antwoord ik. Ik ben mijn boekenkast aan het opruimen, zegt de vrouw. Willen jullie deze boeken hebben? Ze legt een stuk of twaalf boeken op tafel. Natuurlijk, zeg ik, graag. Als ze de winkel uitloopt leg ik ze met een zucht op de onuitgepakte dozen.

Maar dan heb ik toch ineens mijn eerste klant. Een meisje wil een kaartje kopen en vraagt of ze kan pinnen. Ik maak het pinapparaat wakker en reken 1 euro af. Daarna kijk ik naar de dozen en de boeken die er bovenop liggen. Zo meteen ga ik er aan beginnen, neem ik me voor. Maar eerst nog een espresso.

Ik moet mijn voornemen nog even uitstellen want er komt iemand koffiedrinken en, ik verkoop mijn eerste boek van vandaag. Weliswaar is het een boek over tuinieren, maar op een dag als deze mag ik niet te kieskeurig zijn. Ik noteer het op de nog maagdelijk witte bladzijde van het verkoopboek. Je hebt nog niet veel verkocht, zegt de koffiedrinker die meekijkt. Dit ligt gevoelig, zeg ik. Dus hou je stil of ga weg.

Er komen wat meer mensen de Rode Loper binnen. En ik verkoop zomaar vier boeken tegelijk. Vier delen van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante. Ik heb nog nooit wat van haar gelezen, zeg ik tegen de koper. Ik ook niet zegt de koper. Maar ik ben nieuwsgierig want ik heb net gelezen dat deze naam een pseudoniem is en dat niemand weet wie ze echt is. Misschien is het wel een man die boeken over vrouwen schrijft. Maar ik ben de enige die dat denkt. Zowel de koper als de koffiedrinker denken dat het toch een vrouw is.

Daarna krijg ik het zowaar nog een beetje druk. Een vrouw wil één van de tentoongestelde schilderijen kopen en dus moet ik op zoek naar een krukje om het ding van de muur te halen. Terwijl ik daarna bezig ben om het kunstwerk een beetje in te pakken zodat de koopster het onbeschadigd mee naar huis kan nemen, willen een paar mensen boeken afrekenen. Ik laat de mevrouw zelf maar aanmodderen met het schilderij. Ik reken het boek ‘Lentekind’ van acteur en regisseur Harmen van Liemt af en daarna nog het debuut van Michiel Jansen, ‘Trip’ over het ontdekken van jezelf en de moeilijkheden die daar bij komen kijken, lees ik later in een recensie.

Het is bijna sluitingstijd als de mevrouw nog een tas voor het schilderij vraagt zie ik. Ik schenk mezelf een glaasje wijn in en kijk nog even naar de onuitgepakte dozen in de hoek. Jullie staan er morgen vast ook nog wel, denk ik.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.