Zou dat prettig eten, boerenkool met stokjes, vraag ik het meisje

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 5 april

Nou doe ik zo mijn best, zeg ik tegen de mevrouw die met een boek in haar hand bij mijn tafel staat. Ik ben net een half uur bezig geweest om alle boeken netjes te rangschikken. Zowel in de Sint Jacobsstraat als in de Hoogstraat heb ik ook op de stoep de boeken aantrekkelijk uitgestald. Dan is de winkel één minuut open en wat gebeurt er? Een mevrouw trekt een boek, dat dus nog maar één minuut keurig in een rijtje stond er tussen uit, zodat ik weer opnieuw moet beginnen. De mevrouw kijkt me verbijsterd aan. Maar dit deel had ik nog niet, zegt ze. Ze heeft het boek ‘De stam van de holenbeer’ van Jean Marie Auel in haar hand. Het is het eerste deel van de 6-delige serie Aardkinderen, fantasy/avonturenverhalen. De andere delen heb ik al gelezen. Zal ik u een kopje koffie inschenken om wat te bekomen van zo’n hufterige beginnend boekverkoper, vraag ik. Ze wil geen koffie dus geef ik haar 2 euro korting. Omdat u mijn eerste klant bent, zeg ik.

Een uurtje later verkoop ik de dichtbundel van Cees Buddingh ‘Het houdt op met zachtjes regenen’. Dit is zo’n titel die je nooit weer vergeet, zeg ik tegen de man die de bundel koopt. Hij is het met me eens.

Dan komt een man helemaal blij bij me met de catalogus van een tentoonstelling van Wim Crouwel, ‘A graphic Odyssey’. Dat ik deze hier tegenkom, zegt hij. Ik wijs hem nog even op de kast voorin de Boekenpassage die vol fantastische kunstboeken staat.

Een Aziatisch uitziend meisje koopt het boek van Aki Watano, Boerenkool met stokjes’. Het gaat over haar moeizame jeugd als dochter van Japanse ouders in Amsterdam-Noord. Zou dat prettig eten, boerenkool met stokjes, vraag ik het meisje. Ze weet het niet, ze lust geen stamppot boerenkool, zegt ze.

Een mevrouw duwt me het boek ‘Le livre secret’, van Gabriele d’Annunzio onder de neus. Ze vraagt in slecht Engels of ze met pin kan betalen en ik antwoord haar in slecht Frans dat zoiets tot de mogelijkheden behoort. Als ze weg is zoek ik op mijn telefoon op wie Gabriele d’Annunzio was. Op Wikipedia lees ik dat hij een Italiaanse schrijver, dichter, redenaar, gedecoreerd gevechtspiloot, journalist, politicus en dandy was. Hij noemde zichzelf de grootste Italiaanse dichter en vergeleek zich met Horatio Nelson en Lord Byron. Schitterend, denk ik. Dat hij daarna overlijdt doordat hij hoogstwaarschijnlijk uit het venster is geduwd is dan een wat vervelende bijkomstigheid aan zo’n glorieus leven.

Dan heb ik het een uurtje druk met de boeken uit de eurobak, koffiedrinkers, schakers en het recht leggen van opengeslagen kunstboeken. Een jong stel koopt een boek van Van Gogh en eentje over het impressionisme. Ze rekenen apart af, zij cash en hij met de pin. Dit moet wel een ideale relatie zijn, denk ik, als je zo verschillend bent.

Het laatste boek van vandaag is van de Friese bankier en secretaris van de Kamer van Koophandel Douwe Keizer. ‘Er viel genoeg te beleven’, heeft hij het boek genoemd. Roddel en achterklap, zeg ik tegen de koper. Daarom koop ik het juist, grijnst die.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.