Wethouder Van der Molen: ‘Nee, er komen geen claims’

‘Nee, er volgen geen claims’. Dit was de stellige overtuiging van wethouder Harry van der Molen (CDA) die maandag werd ondervraagd over de aanbestedingen in de gemeente Leeuwarden. De stelligheid kwam na een vraag van raadslid Hilde Tjeerdema (D66).

Dat er veel mis is met het aanbesteden van grote en kleine werken in de gemeente Leeuwarden is inmiddels wel duidelijk. In een rapport van het accountantsbureau Ernst and Young staat een deel van de misère beschreven. Het college schrok, de raadsleden schrokken, maar wat er verder gaat gebeuren is nog niet geheel duidelijk. Vandaar dat het opmerkelijk is dat wethouder Van der Molen zo stellig was in zijn antwoord, een antwoord dat hij verder niet motiveerde. Het had aanleiding kunnen zijn voor voorzitter Meindertsma (CDA) om te vragen naar onderbouwing. Los van dit alles lijkt het mij de taak van de voorzitter om voor een algemeen publiek helderheid te verschaffen. In plaats daarvan werd het maandag een curieuze warboel.

Even stellig, en waarschijnlijk zonder gevolgen, kan wethouder Van der Molen over enige tijd, mocht hem hiernaar gevraagd worden, beweren dat er tóch een claim is ingediend. Kan gebeuren, zal Van der Molen dan zeggen. ‘Met de kennis van toen (afgelopen maandag) kon ik met eer en geweten verklaren dat er geen claims volgen’. Nu ligt dat anders, zal Van der Molen betogen. Hij zal er nu wél een motivatie aan vastplakken.

Een gemeentelijk apparaat (de ambtenarij) kent een groot grijs gebied. Soms moeten er zaken snel worden geregeld en kiest men voor de praktische oplossing. Is een wegdek stuk, dan wordt er een aannemer gebeld en hem gevraagd om het euvel zo snel mogelijk op te lossen. Het papierwerk komt later wel. Dit papierwerk is overigens al voor een deel via een gezamenlijke regeling, een aanbesteding voor diverse losse werkzaamheden, geregeld. Zo kon aannemersbedrijf Thomassen uit Akkrum lange tijd exclusief gemeentelijke spoedklussen uitvoeren, die deels gedekt waren via die gezamenlijke regeling.

De vraag is wel: hoe groot wil je het grijze gebied laten worden? Bij de naderende oplevering van het provinciehuis aan de Tweebaksmarkt kwam de verantwoordelijke gedeputeerde Schokker (CDA), nadat eerder al tegenvallers met extra kredieten waren gefinancierd, opnieuw financieel klem te zitten toen bleek dat er nog een parkeergarage voor de ambtenaren moest worden gebouwd en bekostigd. Zij durfde niet opnieuw met het water voor de dokter te verschijnen en koos voor een creatieve oplossing die haar door een combine van provinciale en gemeentelijke bestuurders werd aangereikt. De gemeente Leeuwarden zei: ‘Als wij die garage nu eens gaan bouwen en jullie huren hem vervolgens van ons. Hoe lijkt dat? Dan hoeft u niet opnieuw naar de statenleden om uw hand op te houden.’ De gedeputeerde ging maar al te graag akkoord. Bij de opening van de garage hapte Schokker vrolijk en opgelucht mee in de oranjetaart.

Zo kon het gebeuren dat controller Fokko de Vegt van de gemeente Leeuwarden op het toneel verscheen. De Vegt wordt alom beschouwd als een kundig rekenaar, maar hij is er niet vies van om zaken op te pakken die niet tot zijn taak gerekend kunnen worden. De Vegt passeerde met de bouw van de Leeuwarder parkeergarage in de Nieuwe Oosterstraat de gehele afdeling grondbedrijf van zijn eigen gemeente. De Vegt had de touwtjes stevig in handen. Zijn baas Harmen de Haas legde hem geen strobreed in de weg. Liwwadders.nl vroeg De Vegt enige tijd geleden of hij zijn gemeentelijke taken wel voldoende kan scheiden van zijn privé-ondernemingen. Wat was het geval? Op zijn privé-website First Stone stond te lezen dat Fokko de Vegt was in te huren door aannemers die diensten van hem wilden afnemen. Op deze website publiceerde De Vegt een lange lijst met gemeentelijke projecten waarbij hij is betrokken. Niet alleen de projecten waren omschreven, ook de miljoenenbedragen die hierin omgingen en waarvoor De Vegt verantwoordelijkheid droeg, stonden erop vermeld. Met De Vegt haalde je een kundig uitvoerder in huis, zoveel was wel duidelijk. Na het contact tussen Liwwadders.nl en De Vegt verdween de website uit de lucht.

De stelligheid waarmee Harry van der Molen zijn ‘nee’ uitsprak over mogelijke claims kan niet worden los gezien van de informatie die Fokko de Vegt hem heeft aangeleverd. Van der Molen is een knappe jongen, maar om alle ins en outs rond grote bouwprojecten te doorzien, daar is meer voor nodig. Dat trof. De Vegt schoof namelijk maandagmiddag aan aan de zijde van de wethouder. Publiekelijk kwam er geen woord over zijn lippen. Alles dik in orde, zo leek zijn non-verbale communicatie in de richting van Van der Molen uit te stralen. Vanuit zijn vergaderpositie had De Vegt het oog op zijn baas Harmen de Haas die op de publieke tribune zat.

Wordt vervolgd.

Andries Veldman

claim