Wat nou minder? Meer! En juist nu!

1 april 2014 Actueel

(tekst: weblog Hart van Leeuwarden – Niek Donker)

FRIES MUSEUM HAALT CHRISTO NAAR LEEUWARDEN

1 APRIL 2014 NIEK DONKER EEN REACTIE PLAATSEN

De wereldberoemde inpak-kunstenaar Christo gaat volgende jaar het Fries Museum van een speciale kleurenfolie voorzien: Culturele Hoofdstad- promotie van hoog niveau.

Hart van Leeuwarden spot de Bulgaarse beeldend kunstenaar dit weekend in Leeuwarden, waar hij volgende week een van zijn eigen plezierjachten – op nog niet bekend gemaakte locatie- gaat uitpakken tijdens een speciale persconferentie.

De 77- jarige kunstenaar weigert eerst commentaar als ik hem foto’s toon van zijn ingepakte motorjacht ‘Swedish Rose’ en een koffie- onderonsje met Fries Museum- directeur Saskia Bak. Na enige aarzeling bevestigt hij in Leeuwarden te zijn voor een nieuw project, het inpakken van het Fries Museum.

Paul Visschedijk

Ja, zegt de man die naam maakte met het inpakken van de meest indrukwekkende gebouwen, bruggen en eilanden ter wereld, ja, ik kom naar Leeuwarden. Hij wil niet zeggen wie hem benaderd heeft om het Fries Museum volgend jaar van speciale kleuren te voorzien; is het inderdaad Paul Visschedijk met zijn goede internationale netwerk? En zou het inderdaad geen prachtig idee zijn het museum in te pakken in een enorme Friese vlag? Dat kan of wil Christo nog niet bevestigen en Saskia Bak was gisteravond helaas niet bereikbaar voor commentaar.

Amsterdam heeft dit jaar Obama voor de Nachtwacht, maar in 2015 heeft Leeuwarden als beste binnenstad een door Christo ingepakt Fries Museum: zonder twijfel de meest spraakmakende stunt om Culturele Hoofdstad wereldwijd aan te kondigen.

Christo prachtige 36- voets Vanguard- motorjacht ‘Swedish Rose’ ligt al klaar voor de persconferentie in Leeuwarden

KANSEN & IDEEËN, LEVEN IN DE STAD

WAT NOU MINDER? MEER!

26 MAART 2014 NIEK DONKER EEN REACTIE PLAATSEN

Minder? Nee, meer! Vertel, vertel! Er is vergadering vanavond over de toekomst van Leeuwarden met meer en minder miljoenen. Over heldere politiek en kansen.

Vorige week stond ik op TEL, de beurs voor ondernemers. Lekkere sfeer, het onderneemt en doet; je spreekt en ontmoet. Ik kan er van alles op afdingen- foute pakken, dito hakken; slechte oneliners en veel volstrekt niet unieke verkoop puntjes en praatjes – maar nu even niet. Optimisme kleurt de dag; mogelijkheden willen zien in een turbulente wereld vol voortdurende verandering. Een wereld waarin je elkaar nodig hebt; als je dat begrijpt en wilt zien, zijn er kansen.

Inspiratie

Inspireren en ondernemen is het motto op de WTC- beursvloer; het spreekt ook het voltallige en aanwezige college aan. Nemen ze de gelegenheid te baat om gesprekken aan te gaan met bedrijven over de nieuwe armoede-ambitie van Leeuwarden? Ik laat ze hun werk doen; daarnaast ben ik natuurlijk nog steeds teleurgesteld in hun starre bibliotheekopstelling. Gemiste kansen.

Ik hou van inspiratie, van geestdrift, van willen is kunnen. Die spirit mag ‘t College van me hebben, ik wil wel met ze om tafel, ik heb de uitgangspunten klaar. Om tafel in openheid. Omdat College en gemeenteraad verantwoordelijk zijn voor helderheid in beleid. Vanavond moeten ze ons, 95.000 Leeuwarders, duidelijk maken wat ze gaan doen de komende vier jaar. Willen ze het ook?

Culturele Hoofdstad

Vergeet het maar. Ik heb me suf gelezen omdat ik benieuwd ben hoe het College de Culturele Hoofdstad gaat betalen, welke investeringen, waar en wanneer. Ik zie het niet en ben heel benieuwd hoe de wethouder dat gebrek aan helderheid gaat verkopen. Iedereen is Leeuwarden en Leeuwarden is iedereen. Is ‘t toeval dat bij de Provincie de administratie niet volledig inzichtelijk en op orde is, onder meer op het punt van investeringen en Culturele Hoofdstad zoals deze week duidelijk werd?

Werk aan de winkel

Het College van Leeuwarden en de gemeenteraad nemen vanavond belangrijke besluiten, wat zij willen en waar zij meer of minder geld aan uit gaan geven. Ik hou mijn hart vast; weet de Raad ook waar die miljoenen naar toe gaan, weet de Raad precies wat het College gaat doen? Werk aan de winkel; voor u, voor mij, voor de gemeenteraad. Ieder op z’n eigen terrein, speurend naar mogelijkheden.

Draagvlak en kansen

Ik heet geen Van der Laan uit Amsterdam, die zegt ‘niet stemmen, niet zeiken’. Dat is te makkelijk. Ook Eberhard van der Laan hoort bij de bovenlaag die het anders kan doen, als ze het echt zou willen. Iedere politicus kan keuzes maken en zich afvragen wat hij of zij kan bijdragen aan verandering en hoe je de wereld om je heen daarin mee krijgt. Dat vergt moed, inlevingsvermogen en aanpassing; het schept ook kansen voor onverwachte verbindingen. Dan moet ‘t College wel willen uitleggen wat ze gaat doen, waarom ze dat wil en hoe en wie welke rekening wanneer betaalt. Want het is geld van ons allemaal, of u nu gestemd heeft of niet.

Poltiek is draagvlak en hoe smaller dat draagvlak -nog geen 40% van Leeuwarden, 95.000 inwoners, heeft gestemd!- hoe groter de verantwoordelijkheid van College en gemeenteraad om iedereen in de stad mee te willen nemen in haar besluiten. Dat hoort bij de vrijheid en de verantwoordelijkheid van democratie. Omdat je als bestuurder en politicus wilt dat iedereen weer betrokken wordt. Bedenk eens hoeveel kansen dat biedt!

Kappen nu!

Geen openheid is beslotenheid. Dat schept ongenoegen en onrust. En Wilders mag dan heel erg 2013 zijn, dat armoedige-asociale-mensen tekortdoende-kansarme gedachtengoed is gezaaid in veel te veel harten en hoofden. Wat nou Wilders; wij hebben elkaar nodig. Kappen nu!