Wanneer gaat in september het Fries Museum open?

(tekst: weblogger Wietse Elzinga)

Een Friese versie van een Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) zouden we goed kunnen gebruiken. Even dacht ik dat de Friesche Compagnie die rol zou gaan vervullen. Alweer een tijdje geleden viel er in een commerciële bijlage bij de Leeuwarder Courant een verhaal over deze club met prominente Friezen te lezen. Aanvoerder is een oud-gedeputeerde van CDA-huize die van mening is dat de vleespotten van Egypte geopend moeten worden worden. Daarmee wordt bedoeld het plunderen van de provinciale spaarrekening met Nuon-gelden onder het mom van investeren in de toekomst van Friesland.

Onlangs konden we kennis nemen van de plannen van enkele provinciale statenfracties aangaande de 300 miljoen euro die GS van Fryslân beschikbaar wil stellen. Een aquaduct hier, een weg daar, enz. Alsof de mensen die nú zonder werk zitten daar iets aan hebben, voordat dit soort plannen realiteit wordt zijn we een paar jaar verder. Kern van het Friese probleem: geen gebrek aan geld maar een chronisch gebrek aan goede ideeën. Overigens heb ik een poging gedaan iets over de Stichting Friesche Compagnie op Internet te vinden, slechts met grote moeite kon ik achterhalen dat diverse bestuursleden mensen van minimaal middelbare leeftijd zijn. Een aardige verklaring voor het feit dat ze op hét communicatiemedium niet te vinden zijn. Discussie langs die weg is derhalve niet mogelijk. Via de papieren krant heb ik begrepen dat die club een paar bijeenkomsten heeft georganiseerd om zich te laten bijpraten over ontwikkelingen in de wereld. Aanvankelijk begreep ik nut en noodzaak daarvan niet, nu begrijp ik dat een eenvoudig instapabonnement bij een willekeurige Internet Service Proivder (ISP) te hoog gegrepen is voor deze mensen. Van het fenomeen zoekmachine hebben ze vermoedelijk pas recentelijk gehoord.

Eveneens een terugkerend fenomeen is een Friese ontwikkelingsmaatschappij (FOM). Nu voel ik mij niet geroepen de Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij (NOM) te verdedigen, maar ik heb nog nooit iemand horen uitleggen wat een FOM toevoegt aan of beter doet dan de NOM. Eerder dit jaar was ik bij de eerste openbare presentatie van het Dutch Drying Institute (DDI, kenniscentrum droogtechnieken gevestigd in Leeuwarden). Een van de participanten is een zuivelverwerkend bedrijf in deze stad waar men water aan melk onttrekt om het als poedermelk te kunnen exporteren. De DDI-kar wordt getrokken door iemand van de NOM. DDI is een aanwinst voor Noord-Nederland: bedrijven die niet elkaars concurrenten zijn werken samen aan de ontwikkeling van geavanceerde droogtechnieken. De bedrijven hebben gemeen dat ze ten koste van veel energie water aan hun grondstoffen of producten moeten onttrekken, energiebesparende oplossingen zijn welkom. Het is nadrukkelijk de bedoeling om het noordelijk bedrijfsleven bij het realiseren van die oplossingen te betrekken. Dit zijn initiatieven waar we wat aan hebben.

Als de Friesche Compagnie ook met dit type ideeën komt dan is dat natuurlijk prima. Gelet op de leeftijd van de leden en daaraan gekoppelde afwezigheid op het Internet doet vermoeden dat het hier gaat om een Verenigde Oude-lullen Compagnie.

| Leave a comment

Culturele Hoofdstad 2018 — Landbouw in de stad

April 17, 2013

Gezellig druk wilde het maar niet worden tijdens de pitstop van het project Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 onlangs in de Blokhuispoort. Aanwezigen hadden weinig belangstelling voor de woorden van Oeds Westerhof van de projectorganisatie, ze produceerden liever tijdens het praatje zelf veel woorden. Ik was vooral benieuwd naar de voortgang en snap natuurlijk ook wel dat niet alle details bekend zijn en verklapt kunnen worden: de vijand luistert mee.

Een aantal thema’s zijn bij mij blijven hangen: keramiek en landbouw in de stad. Het eerste thema is niet verrassend vanwege de aanwezigheid van een keramiekmuseum in de stad en het feit dat het nu oudste familiebedrijf, gevestigd in het Friese Makkum, keramiek met kunst combineert. Onder het motto: oude ambachten in een hedendaags jasje.

Landbouw in de stad is eveneens een aardig onderwerp ook al begrijp ik niet helemaal wat het van doen heeft met Culturele Hoofdstad 2018. Zal ongetwijfeld aan mij liggen. Voor de beeldvorming, bij landbouw in de stad wordt ondermeer gedacht aan het verbouwen van gewassen in gebouwen. Sommige mensen vinden dat je dat vooral niet moet doen, maar die hebben vermoedelijk nog nooit gehoord van Aquaponics ( http://en.wikipedia.org/wiki/Aquaponics ). Ik tot voor kort trouwens ook niet, mijn geregelde commentator attendeerde mij erop. Voor een link naar een alleraardigst filmpje over dit onderwerp verwijs ik u graag naar de reacties op het weblogstukje “Made in Friesland”. In het kader van de Fryske mienskip hebben we bij deze onze bijdrage geleverd. Volgens mij liggen er geweldige kansen, zelfs wanneer de Leeuwarden niet wint. Dat laatste is nauwelijks nog voor te stellen, een Plan B hebben is doorgaans verstandig.

De jury die het, voor ons vooralsnog onbekende, bidbook gaat beoordelen komt begin september naar Leeuwarden. Toen ik dat hoorde begon ik onmiddellijk na te denken:”Wanneer gaat in september het nieuwe Fries museum open?” Ik wist het niet, mijn buurman tijdens het praatje van Oeds Westerhof burgemeester Crone ook niet. Een willekeurig raadslid ook niet. Het is nu zaak om het Fries museum te openen in de aanwezigheid van de jury. Organiseer iets op het Wilhelminaplein, toegang alleen voor mensen die zichtbaar een LCH 2018-button dragen. Als de jury dan nóg niet overtuigd is van het draagvlak, dan weet ik het niet meer.
In ieder geval verdient het thema landbouw in de stad nadere verbreding en verdieping, de culturele liefde van de man gaat nog altijd via de maag.

cultuur middenstanders zakelijk