Tytjerksters: Aqua Zoo neemt het niet zo nauw met de afspraken

(tekst: ingezonden)

Geachte raadsleden,

Op 29 juli jl. las ik het artikeltje in de Leeuwarder Courant over de uitbreidingsplannen van Aqua Zoo.
Ik zag hierin helaas bevestigd wat wij in de loop van 2006 steeds gevreesd hadden, namelijk dat de uitbreidingsdrang van de dierentuin allerminst tot ons zeer geliefde en betreurde wandelpad beperkt zou blijven.

Nochtans, toen we op de rechtszitting van 11 juni 2007 namens de Vereniging voor Dorpsbelangen Tietjerk e.o. verschenen om een laatste verdedigingspoging te doen ten gunste van ‘ons’ wandelpad, kregen we van de juridisch medewerkster van Aqua Zoo, Heleen Kienhuis, te horen dat ‘wij ons niet herkennen in uw veronderstelling dat het verkrijgen van het wandelpad voor ons een strategisch belang dient om verdere uitbreidingen mogelijk te maken’.
Op 3 juli kregen wij bericht van de rechtbank dat ons bezwaar ‘niet ontvankelijk was verklaard omdat Tytsjerk op meer dan 1 km afstand van het wandelpad lag en wij dus geen direct belanghebbenden waren.’

Inmiddels zijn wij een keer als gewone bezoekers, voorzien van een geldig kaartje, naar Aqua Zoo geweest, op 9 mei 2009, dat is bijna anderhalf jaar nadat het wandelpad daadwerkelijk met hekken werd afgesloten in december 2007.
Uiteraard waren we benieuwd, hoe ‘ons’ pad inmiddels zou zijn ge�ntegreerd in de structuur van de dierentuin.
Dat viel -zacht gezegd- nogal tegen.

Aanvankelijk zagen we geen kans er te komen, omdat het aan de overkant van hetzelfde water lag, waar we destijds vanaf de andere kant overheen keken richting Aqua Zoo, toen we nog op het pad konden wandelen. Wij hadden minstens verwacht dat er duidelijke bruggetjes zouden zijn aangelegd, bij nader inzien bleek er inderdaad eentje te zijn maar dan moest je goed zoeken.

Aan het water lagen bootjes en waterfietsen, we besloten op deze manier naar de overkant te gaan. Eenmaal op de vrij ontoegankelijke oever van ‘het wandelpad’ aangekomen, bleek dit aan de westzijde slechts een vrijwel ondoordringbare wildernis te zijn geworden, waar niets mee gedaan wordt, en zeker geen onderhoud. Het pad was overgroeid met allerlei struikgewas en wilde planten cq onkruid.
Omdat ik nieuwsgierig was, ben ik in oostelijke richting gelopen, waar het pad ineens ophield bij een omgevallen of omgezaagde boom, waar ik me overheen worstelde en toen bleek daar een plantsoenhekje omheen te staan en de rug van een bankje zichtbaar. Ik klom over het hekje en kwam in een in cultuur gebracht stukje Aqua Zoo, waar men links in ’t water enkele watervogels kon bekijken, er stonden bordjes bij.

Een eindje verder in oostelijke richting leverde een nog schokkender ervaring op: de zogenaamd via natuurwaarden van de Flora- en Faunawet in goede handen zijnde bloemenweide (met over het water uitzicht op de camping) bleek helemaal kaalgemaaid zodat de bijzondere planten als wilde bertram en heelblaadjes er geen schijn van kans meer hadden. Als klap op de vuurpijl had men langs de oever tegenover de camping, toevallig uitgerekend waar destijds de gevlekte rietorchissen in juni bloeiden, nu enige vrachtwagens vol zand op deze strook gedumpt, zodat de planten zich nooit meer konden laten zien en er dus straks gezegd kan worden: ‘Natuurwaarden? Flora- en Faunawet? Ons is niks bekend van bijzondere planten, die groeien hier nl. helemaal niet!’

Een en ander bevestigt onze vrees van destijds, dat Aqua Zoo het met de waarheid rond zowel de strategische belangen van uitbreiding als de naleving van de Flora- en Faunawet weleens niet al te nauw zou kunnen nemen, maar om hun gelijk te krijgen bij de rechtszaak (die ze ook glansrijk gewonnen hebben, wat heet hier in Nederland eigenlijk ‘recht’ ?) verzekerden ze met verve dat ze zich in onze twijfels totaal niet herkenden.

Wij hebben de stukken van de rechtszaak echter nog en willen daarmee aantonen waar dit bedrijf mee bezig is, nl. de zaken anders voorstellen dan ze zijn om in de loop der tijd misschien wel de hele Groene Ster in te lijven. Een ook veelgebezigde dooddoener is dat de Groene Ster toch alleen maar een ontmoetingsplek zou zijn voor sexuele uitspattingen, en dus beter aan het openbaar verkeer onttrokken zou kunnen worden. Ook over het wandelpad werd van de kant van Aqua Zoo beweerd dat er dikwijls exhibitionisten rondliepen (hetgeen in onze beleving beslist niet waar was), en daarom maar afgesloten moest worden.

In de raadsvergadering van 24 april 2006, of in de commissievergadering van 12 april 2006, werd al gesteld dat de ambities van dierenpark Aqua Zoo waren om even groot te worden als de dierentuin te Emmen. Dit deed bij ons dadelijk het vermoeden rijzen dat het in hun bedoeling lag om mettertijd zo ongeveer de hele Groene Ster van de gemeente Leeuwarden te kopen, anders kunnen ze dit immers nooit realiseren.
Echter later, ter rechtszitting, werd ons dus medegedeeld dat ze zich ‘niet herkenden in deze veronderstelling’.

Op de website van Omrop Frysl�n is nog steeds een bericht met een filmpje te zien over deze rechtzaak, waarbij de juridisch medewerkster van Aqua Zoo, Heleen Kienhuis, ook te zien is terwijl ze vertelt wel degelijk rekening te willen houden met de gevoelens van de wandelaars. Juist nu we weten hoe de zaak erbij ligt, voelen we ons ronduit bedrogen, respectloos behandeld als mensen die niet meetellen.

Een fotoreportage gemaakt in Aqua Zoo op 1 augustus jl. naar aanleiding van de nieuwste ontwikkelingen blijkt nog schokkender.
Er blijkt inmiddels nog veel meer verknoeid te zijn dan drie maanden geleden, de bloemenweide is geheel verwoest, het is een soort opslagplaats voor rioolpijpen momenteel, er wordt ook een ‘kunstexperiment’ aangekondigd dat ‘Homo Ludens’ (= de spelende mens !) heet, waarvan ��n groot kunstwerk, een soort boomhuis, is geplaatst, maar verder is het een woestenij. Bovendien zijn de vrij oude hoge bomen die in mei nog wel op het terrein stonden ook allemaal bruut gerooid…
De oostkant van het pad die in mei nog tamelijk onveranderd was, blijkt nu verbreed en verhard met een soort ‘gravel’ voor het af en aan rijden van vrachtauto’s (die de rioolpijpen ook zullen hebben aangevoerd).
Een gecombineerd fotoverslag van hoe het was voor de onteigening, hoe het was in mei 2009 en hoe het nu totaal is verworden, is te bekijken via deze link :
http://www.mijnalbum.nl/Album=7NN4DLST
(mogelijk duikt er een advertentie op over de eerste foto, maar klik dan vervolgens de tweede aan en weer terug, dan is die verdwenen).

Onze conclusie is, dat er niets terecht is gekomen van wat Aqua Zoo zei te zullen doen. Blijkbaar heeft het bedrijf het pad inderdaad alleen maar willen hebben uit het ‘strategisch belang’ dat ze zo stellig ontkenden, want nu wordt er door hen alweer geaasd op een nieuw groot stuk van het voor Leeuwarden en omstreken broodnodige recreatiegebied De Groene Ster, dat destijds met belastinggeld en geld van Europa (!) is aangelegd voor de bevolking.

Wat het beheer van het wandelpad zelf aangaat, kan men wel zeggen dat dit ronduit schandalig is:
– Het pad wordt nauwelijks gebruikt als zodanig – aan de oostkant is het een soort depot van materialen, met name rioolbuizen, aan de westkant is het een dichtgegroeide, ‘vergeten’ wildernis zonder enige functie voor de dierentuin. Van een ‘leerpad’ of ‘natuurpad’ dat de dierentuin mooier zou maken is geen sprake.
– De natuurwaarden zijn letterlijk met voeten getreden, nou ja, eigenlijk met bulldozers verwoest. De Flora- en Faunawet schijnt voor Aqua Zoo niet te gelden.
– De extra ‘beveiliging’ die toevoeging van het pad Aqua Zoo had moeten opleveren is bepaald niet verbeterd. Integendeel, zat er eerst juist dat pad tussen het open water (waar allerlei personen in bootjes aan land kunnen gaan en eventueel schade aanrichten) en de dierentuin, nu is er dus een directe mogelijkheid om vanaf het open water de dierentuin in te komen. Op bepaalde plekken staat er wel een laag hekje, maar elders kan men gewoon op een voormalig ‘visstek’ aan land komen.

Ik verzoek u dringend om in de raadsvergadering te stemmen tegen verdere uitbreiding van Aqua Zoo ten koste van de Groene Ster of andere recreatieve ruimte, en om als hier nog mogelijkheden voor zijn het wandelpad alsnog te redden van de definitieve ondergang en dit weer open te stellen voor iedereen.

Als bijlagen stuur ik een deel mee van het Verweerschrift van de Gemeente Leeuwarden (gedateerd 2 augustus 2006), en het uit 2 pagina’s bestaande pleidooi van Aqua Zoo (datum 13 april 2007) om het beroep van de Vereniging voor Dorpsbelangen Tietjerk e.o. niet ontvankelijk te verklaren (hetgeen helaas ook is gebeurd).
Tevens blijkt uit bijlage 1 van 23 jan. 2006 dat er al jaren tevoren, zonder medeweten van de burgerij van Leeuwarden, afspraken waren gemaakt tussen de toenmalige wethouder Arno Brok en Aqua Zoo.

Met vriendelijke groet,

I.P. de Boer-Dammers
Klaverkamp 31
9255 JK Tytsjerk