‘Toch maar geen thorium’

(tekst: statenfractie GrienLinks)

Waarom toch maar geen thorium-reactoren?

Nederland is vrijwel hekkensluiter in Europa als het gaat om groene energie, of, anders gezegd, Nederland is de ‘vieze man’ van West-Europa, met negen kolencentrales. In 2013 was het aandeel groene energieconsumptie in Nederland 4,2 procent. Alleen Malta (1,5 %) en Luxemburg (3,6 %) doen het nog slechter. We hebben dus haast met de vergroening van de energieproductie, als we de klimaatverwarming nog willen afremmen.

Volgens sommigen zouden thoriumreactoren (een vorm van kernenergie) de oplossing zijn voor zowel het energie- als het klimaatprobleem. GrienLinks zet er vraagtekens bij en concludeert dat dit geen verstandige keuze is.

Twee van de bekendste Nederlandse experts op het gebied van kernenergie, Wim Turkenburg (emeritus hoogleraar Natuurwetenschap & Samenleving) en Jan Leen Kloosterman (hoogleraar nucleaire reactorfysica aan de TU Delft, uitgesproken voorstander van de thoriumtechnologie) zijn het er over eens dat die stroom producerende, commerciële thoriumreactor er pas over tientallen jaren kan zijn. Dat duurt dus veel te lang om te zorgen dat we de klimaatverandering op tijd kunnen afremmen.

Kernenergie leidt tot nucleair afval. Of dit nu 240.000 jaar of 500 jaar of 300 jaar (veel) stralingsrisico met zich meebrengt, we zadelen er volgende generaties mee op. En we creëren een veiligheidsrisico. Wie een beetje doorspit in de technische informatie over thoriumreactoren, komt er achter, dat er wel degelijk de mogelijkheid is om met behulp van thorium (ook) uranium te produceren. Sterker nog, zoals het er nu naar uitziet, is een thoriumreactor niet mogelijk zonder (enig) uranium.

Hoge risico’s – Hoge kosten

Veiligheidsrisico’s betekenen tevens: hoge veiligheids- en beveiligingskosten. De ervaring met kernenergie heeft de afgelopen decennia dan ook geleerd, dat de ontwikkel- én de afbraakkosten van kerncentrales veel hoger uitvallen dan vooraf werd verwacht. Beide keren is sprake van miljarden euro’s aan kosten.

Een voor GrienLinks eveneens belangrijk argument tegen kerncentrales in het algemeen: ze leiden tot een nieuw type monopolisering van de energieproductie. Dit in tegenstelling tot decentraal opgewekte energie met bijvoorbeeld zonnepanelen, waarbij de consument ook producent wordt.

Kortom: de discussie over de mogelijkheden van thorium houdt ons allen maar af van het beantwoorden van de meest prangende vraag, namelijk hoe we de productie van groene energie kunnen versnellen.

Op één punt geven we sommige voorstanders gelijk: energiebesparing is het allerbelangrijkste, want wat je bespaart, hoef je ook niet te produceren. En juist op dat onderdeel is in Nederland nog heel veel mogelijk.

Retze van der Honing,
Statenlid/fractievoorzitter GrienLinks

Thorium