Stress? Ga op je eigen terras zitten

Foto: Klaas Kasma

Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen uit ons archief – 2002

Stress

Volgens mijn psychologe moet ik er eens uit, een poosje op vakantie. Een paar weken in een andere omgeving zou me goed doen en mijn stress wat verminderen. Ik bezoek haar het laatste half jaar iedere veertien dagen op aandringen van mijn vriendin. Ze zitten samen in een clubje van hogeropgeleide vrouwen, die af en toe vergaderen over de mooie sociale dingen die ze gaan doen.

Nu ben ik al maanden bezig die stress te bestrijden met af en toe een extra flesje wijn, maar dat is volgens mijn vriendin geen goede remedie omdat het haar stress verhoogt. Ik moet er even helemaal uit. Ga lekker met je vriendin en dochter kamperen op Schiermonnikoog. Luieren op het strand, ’s avonds een romantische boswandeling, gezellig eten voor de tent en af en toe een spelletje scrabble samen met je vriendin, is het advies van mevrouw de psychologe. Maar ik zie dat helemaal niet zitten.

Ik weet namelijk waar dat op uit gaat draaien: de hele dag voor mijn dochtertje ballen en zwembandjes uit ijskoud zeewater vissen, zand tussen de broodjes, drie keer naar de strandtent om een ijsje te vervangen dat in het zand gevallen is en zo’n romantische avondwandeling in het bos die uitdraait op een verzwikte enkel omdat iemand over een boomwortel struikelt. Eten voor de tent is al helemaal een crime, lauwe wijn, honderden vliegen om je hoofd en koken op gasflesjes in dunne aluminium pannetjes. Bovendien kook ik iedere dag al, dus zal ik van koken in die stomme pannetjes eerder meer gestresst worden dan minder. En scrabbelen met mijn vriendin is volgens mij in mijn eigen tweepersoons bed een stuk comfortabeler dan op een dun luchtbedje in een tent.

Een hotel dan, oppert de psychologe, je moet er beslist even uit. Dat klinkt een stuk beter, maar is het niet echt. Een paar keer per dag gestoord worden door een kelner die de minibar bijvult en kamermeisjes die de boel willen schoonmaken op het moment dat jij net in het bubbelbad zit en probeert de verpakking van zo’n kloterig klein stukje zeep open te scheuren. ’s Avonds moet je eten in een restaurant waar ze een lopend buffet hebben. En dat buffet loopt niet, je moet zelf lopen als je wat op je bord wil hebben. Je moet nog snel zijn ook, anders is het lekkerste weggekaapt. Hoewel lekker, het is alleen lekker als je van slecht afgebakken broodjes, salades uit grote emmers, uitgedroogde varkensfilet, ranzige gerookte forel en wat al niet meer aan treurige keukendochters houdt. En dat alles dan versierd met kunstig gesneden watermeloen en toefjes munt.

Ik wil ook helemaal niet in een restaurant eten en zeker niet in een restaurant waar ik telkens van tafel moet om een paar happen te halen. Het enige waarvoor ik van een restauranttafel op wil staan is om te pissen. Bovendien eet ik thuis iedere dag al in een restaurant en dan wél lekker, want ik heb het zelf gemaakt. Wat wel positief is aan zo’n hotel is kanaal 40, het pornokanaal, waar op de hele dag wippende billen en borsten te zien zijn. Je kunt het geluid wel uit zetten want de gasten in de kamer naast je kijken ook. Of ze zijn het zelf natuurlijk. Maar dat kun je dan weer checken door het geluid weer even aan te zetten en dan luisteren of het gehijg aan beide kanten van de muur synchroon is.

Je bent een moeilijk geval, zegt de psychologe, huur een huisje in een park met een tropisch zwemparadijs, doe een cruise naar het Caribische gebied, ga wildwatervaren in de Ardennen, zeilen op de Wadden, op een kameel door de Sahara of wat dan ook. Maar mevrouw de psychologe, voor al die dingen moet ik de deur uit en daar word ik zo gestresst van. Weet je niet iets anders waardoor ik wat tot rust kom en toch thuis kan blijven? Dan zie ik maar één laatste mogelijkheid om van je stress af te komen, zegt de psychologe. Ga op je eigen terras zitten, laat je vriendin iets spannends aantrekken en je ieder half uur een glaasje witte wijn brengen, kook af en toe wat lekkers en speel van tijd tot tijd zo’n opwindend potje scrabble met haar dat de prestaties van de acteurs van kanaal 40 er maar magertjes bij afsteken. Maar mevrouw de psychologe, zo breng ik mijn dagen al jaren door.

Klaas Kasma, voorheen restaurant Piet Paaltjens