Slechts één keertje gelezen, heb ik erbij gezet

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 15 juni ’24

De man schrikt ervan als ik hem vertel hoe blij ik ben dat hij mijn eerste klant is en dat hij dan ook nog twee dikke thrillers meeneemt. Ondanks dat de ‘Weken van het spannende boek’ al even bezig zijn verkoop ik er nauwelijks wat van. Zelfs nu niet, terwijl ze voor de helft van de prijs weg mogen. Slechts één keertje gelezen, heb ik erbij gezet. Helemaal zeker weten doe ik dat niet natuurlijk, maar wie leest nu een thriller twee keer. Nu zijn er gelukkig twee verkocht. Helemaal blij begin ik aan de rest van de dag.

Dan komt de verzamelaar van boeken van de schrijver Evert Zandstra binnen gewandeld. Hij zoekt de doos op waar nog een paar boeken van deze schrijver in zitten. Hierna zit er nog eentje in de doos die ik nog niet heb. Maar die neem ik de volgende keer wel mee, zegt hij als hij twee boeken afrekent. Ik hoop voor je dat die er dan nog is, zeg ik. Maar hij heeft de doos weer goed verstopt. Dat doe je goed, zeg ik. Ik heb er laatst ook al een poos om gezocht maar ik kon die doos nergens vinden. Waar staat hij? Maar dat moet ook voor mij geheim blijven.

Waar is de afdeling wiskunde, vraagt een man. Maar meteen daarna zegt hij: zo’n afdeling hebben jullie vast niet. Goed gegokt, zeg ik. Een kwartiertje later komt hij met een oud boek van Age Scheffer over de sleepbootkapitein Jan Doeksen en het kookboek ‘De perfecte steak’, over het hoe en waarom van een biefstuk bakken. Ik vond vroeger biefstukbakken ook een stuk leuker dan wiskunde, zeg ik.

Een kennisje komt de leerboeken Japans ophalen die ik voor haar achteruit heb gelegd. Ga je op vakantie naar Japan, vraag ik. Maar ze is dat pas oven een paar jaar van plan. Dat hoeft helemaal niet, zeg ik. Dit ene boekje belooft dat je Japans in 30 uren kunt leren. Je zou wel voor overmorgen kunnen boeken. Volgende week kom ik je overhoren, zeg ik als ze helemaal blij de winkel uitloopt.

Een aangrijpend boek, zeg ik tegen een mevrouw. Ze heeft een boek van de in 2006 overleden Italiaanse journaliste Oriana Fallaci in haar hand. ‘Niets en zo zij het’, over de wreedheden tijdens de oorlog in Vietnam. Heeft u ook nog meegelopen in de demonstraties en geroepen ‘Johnson Moordenaar’? Ze heeft de leeftijd ervoor. Maar nee, dat heeft ze niet.

Een jong stel met een klein kindje in een wandelwagen komt even schuilen voor een bui. Tot mijn grote verbazing kopen ze ook nog een boek. “Kids in de keuken’. Weet waar je aan begint, zeg ik tegen ze. Als ze zo klein zijn valt het wel mee, maar over een paar jaar bakken ze zelfstandig koekjes waarna jij dan nog drie uren in de keuken staat om die te renoveren. Dat is een kwestie van opvoeden, zegt de man. Ja dat hoopte ik ook, zeg ik.

Heeft u ook een boek waaruit ik Fries kan leren, vraagt een jongen. We hebben wel wat leerboekjes, maar die wil hij niet. Op mijn vraag waarom hij Fries wil leren krijg ik geen duidelijk antwoord. Misschien moet je met een Fries kinderboek beginnen, zeg ik. Maar dat is te eenvoudig. Ik trek ‘It wurk van de Dùvel, van Durk van der Ploeg uit de kast. En dat is precies het boek waar hij om zoekt. Dat hoop ik ook voor je, zeg ik.

Als ik thuis ben, merk ik dat ik niks mee heb genomen om te lezen. Gelukkig ligt er nog ‘Harnas van hansaplast’, van Charlotte Mutsaers waar ik halverwege in ben blijven steken.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.