Sip de Haan en Piet Kramer des duivels en roepen gemeenteraad op het matje

Ongerustheid en ergernis, dat zijn de twee kernbegrippen die binnen de Leeuwarder wijken Schepenbuurt en Wielenp�lle leven over de voortgang van het welzijnswerk. Volgens Sip de Haan van het wijkcomit� Schepenbuurt en Piet Kramer van wijkpanel Wielenp�lle probeert de gemeente Leeuwarden hun plannen te traineren. De twee hebben hun buik vol van het reguliere welzijnswerk en zijn meer dan tevreden over de activiteiten van Bea Moed en haar bureau Socversity.

Moed werkt al geruime tijd in de twee wijken volgens het uit Engeland overgewaaide idee Big Society. Kort gezegd gelooft Moed niet in welzijnswerk. Het maakt mensen afhankelijk, zo vertelde ze onlangs op een symposium in De Koperen Tuin. �Je geeft een tijdelijke impuls aan een wijk en als de welzijnswerkers weer zijn vertrokken dan stort de boel weer in.� Volgens Moed moet je structureel investeren in een wijk en middelen ter beschikking stellen van de bewoners. Regulier welzijnswerk is pass�, aldus Moed.

Dat is tegen het zere been van de gemeente Leeuwarden die net bezig is het welzijnsproject Amaryllis via de nieuwe welzijnskoepel Welzijn Centraal gestalte te geven. De rapen waren helemaal gaar toen de gemeenteraad op 10 november voor een motie stemde om het plan Big Society van Bea Moed te steunen.

Volgens Bea Moed is er inmiddels binnen en buiten de gemeente Leeuwarden een strijd losgebarsten met als doel het Big Societyplan voor de twee Leeuwarder wijken te laten sneuvelen. Het lijkt erop alsof het Big Societyplan als een saus aan Amaryllus wordt toegevoegd, louter om enigszins gehoor te geven aan de uitvoering van de motie. De Haan, Kramer en Moed zijn des duivels over de gang van zaken. Ze hebben de Leeuwarder raadsleden vrijdag uitgenodigd om hun zienswijze over het welzijnswerk in Leeuwarden en in de wijken Wielenp�lle en Schepenbuurt te geven.

Sip de Haan: ‘Ik vind het verschrikkelijk dat we hier nu al anderhalf jaar geen jongerenwerk hebben terwijl het geld er is. Dat blijft ergens hangen. Onbegrijpelijk. En dan noem ik nog maar ��n punt van ontevredenheid.’