Scharrelaar Dijkhoff en demagoog Grapperhaus ondermijnen rechtsstaat

Oude Ansichtkaart

(tekst: Sytze Faber in het Friesch Dagblad)

Contrapunt

Sytze Faber

Een scharrelaar en een demagoog

Volgzaamheid – tot in de bezettingsjaren 1940 -1945 aan toe – kenmerkt de SGP. Hangt samen met de geloofsopvatting dat het gezag door God is gegeven. Het was daarom revolutionair dat vooral SGP-jongeren partijvoorzitter Zevenbergen onlangs tot aftreden dwongen. Hij streek naast zijn salaris als schooldirecteur jaarlijks nog 18.000 euro op als wachtgeld uit zijn vorige functie als wethouder. Volgens de regels mocht dat. De reformatorische jongeren voelden echter aan dat het grootste (technocratische) gelijk van de wereld tegelijkertijd een ethische aanfluiting kan zijn. En dat hoort het zwaarst te wegen. Daarmee wonnen ze de slag. De moraliteit zegevierde.

De VVD-top kan er een puntje aan zuigen. Net als Zevenbergen toucheerde fractievoorzitter Dijkhoff naast zijn salaris als Kamerlid wachtgeld uit een vorige functie, in dit geval die van bewindspersoon. Per jaar liefst 37.000 euro. Ook dat kon door de juridische beugel. Natuurlijk kun je ervan afzien. Zoals de huidige PvdA- Kamerleden en (eveneens) voormalige bewindspersonen Asscher en Ploumen deden. Dijkhoff vindt – gesteund door Rutte – dat je dan echter een dief van je eigen portemonnee bent. Zij zien het wachtgeld namelijk als uitgesteld loon. Nou, dan wel loon waar je geen poot voor hebt hoeven uitsteken.

Die 37.000 euro is bijna drie keer zo hoog als een bijstandsuitkering. Bijstandsgerechtigden wil Dijkhoff tuchtigen met kortingen op hun uitkeringen als ze geen tegenprestatie leveren. Welke tuchtiging zou hij voor zichzelf in petto hebben?

Wegens alle heisa besloot Dijkhoff afgelopen week toch maar af te zien van het wachtgeld dat voor hem nog in het vat zat, ongeveer 40.000 euro. De 80.000 euro die al op zijn bankrekening zijn bijgeschreven, houdt hij echter toch maar mooi voor zichzelf.

Dijkhoff, de gedoodverfde opvolger van Rutte, heeft zichzelf ontmaskerd als een scharrelaar zonder het ethisch instinct van de SGP-jongeren. Bij hem moet je niet zijn voor moreel leiderschap. Helaas is hij niet de enige.

Doodzonde

Ik was bijna opgetogen dat na de partijpolitieke rechtsstaatkneuzen Opstelten en Van der Steur de CDA-er Grapperhaus in Rutte III het mammoetministerie Justitie en Veiligheid ging leiden. Een onafhankelijke denker, ook ten opzichte van zijn eigen partij. Onberispelijke opvattingen over de onder druk staande rechtsstaat. Zijn Rafels aan de rechtsstaat lag onder mijn hoofdkussen.
Bewindspersonen blijken nogal eens pas na hun politieke afscheid nieuwe morele vergezichten te ontwaren. Bij Grapperhuis gaat het andersom. Zijn hoogstaande vergezichten als wetenschapper zijn niet bestand tegen zijn ministerschap. Voorlopig dieptepunt was 25 november. Toen probeerde hij bij varkensbaronnen in het gevlei te komen door in zijn toespraak de zweep te laten knallen over de dierenactivisten die op 13 mei een varkensstal hadden bezet. Ze waren door de rechter al ‘wegens lokaalvredebreuk en een lichte vorm van geweld’ veroordeeld tot een geldboete en een voorwaardelijke gevangenisstraf. Het hoger beroep loopt nog. Een Justitieminister die zich persoonlijk bemoeit met een rechtszaak pleegt een staatsrechtelijke doodzonde. Zie de terechte aanhoudende ophef over een eventuele interventie van Opstelten inzake de vervolging van Wilders.

En dan nog de manier van Grapperhaus. Een citaat uit het verslag van Pigbusiness over de bijeenkomst: ‘We moeten deze figuren weg krijgen. Ofwel achter de tralies, ofwel het land uit, ofwel zoveel mogelijk boetes dat ze alleen nog een krantenwijk kunnen lopen.’

Niet zo gek dat boeren plannen smeden om de voedselvoorziening voor Kerst te blokkeren. Het zal immers wel wat kunnen lijden bij een minister van Justitie, die zich niet gedraagt als dienaar van de Kroon, maar als een dolgedraaide populistische volkstribuun.

Een scharrelaar als Dijkhoff en een demagoog als Grapperhaus ondermijnen de democratische rechtsstaat.