Ruime ontslagvergoeding directeur recreatiecentrum Ameland

(tekst: rechtbank Leeuwarden)

De kantonrechter heeft de directeur van de recreatiecentra op Ameland een vergoeding van 260.000 Euro toegekend. Volgens de kantonrechter heeft de werkgever de verwijten aan het adres van haar directeur niet hard kunnen maken.

Het ontslag van de directeur was aangevraagd door het bestuur van de Stichting Recreatiecentra Ameland. Het bestuur verweet hem onder meer dat hij slecht functioneerde. Zo zou de financi�le verslaglegging rammelen, het personeelsbeleid te wensen overlaten en zou de directeur misbruik hebben gemaakt van zijn bevoegdheden. Verder zou de directeur zich jegens vrouwelijke personeelsleden niet gedragen zoals van hem, in zijn positie, verwacht mag worden. De directeur heeft alle verwijten gemotiveerd weersproken.

Na de eerste zitting over deze zaak hebben partijen nog geprobeerd via mediation tot een regeling in der minne te komen. Toen dit niet lukte, is de zaak opnieuw aan de kantonrechter voorgelegd en hebben partijen de kantonrechter gevraagd om de knoop door te hakken.

De kantonrechter oordeelt dat het stichtingsbestuur de verwijten onvoldoende heeft onderbouwd, zodat niet bewezen is dat de directeur slecht functioneerde en/of zich jegens vrouwelijke personeelsleden onoorbaar heeft gedragen.

De stichting heeft de directeur afgeschilderd als een manager die al langere tijd ernstig tekortschiet in de uitoefening van zijn functie. De man zelf heeft het beeld geschetst van een goed functionerende directeur. Volgens de kantonrechter zal de waarheid wel ergens in het midden liggen, maar waar precies valt niet vast te stellen. De kritiek van het bestuur op het functioneren van de directeur is namelijk nergens schriftelijk vastgelegd. Ook zijn er met de directeur geen functioneringsgesprekken gevoerd en is aan de directeur niet de gelegenheid gegeven om zijn functioneren -waarop binnen het bestuur kennelijk al jarenlang kritiek bestond- te verbeteren. Dit terwijl de verwijten niet zodanig ernstig zijn dat het ondenkbaar is dat met de directeur een verbetertraject zou worden afgesproken. Pas in januari 2008 is de directeur met de kritiek geconfronteerd.

Ook de verwijten dat de directeur regelmatig tot laat in de avond/nacht met het personeel in de kroeg zat en daarbij veel alcohol nuttigde en dat hij tijdens een feestje onbetamelijke foto’s heeft gemaakt van vrouwelijke personeelsleden, heeft het stichtingsbestuur niet hard kunnen maken. Tijdens de tweede zitting is een aantal foto’s overgelegd, maar deze hebben op de kantonrechter geen indruk gemaakt.

De hele gang van zaken heeft er volgens de kantonrechter in belangrijke mate aan toe bijgedragen dat de relatie tussen werkgever en werknemer ernstig verstoord is geraakt. De directeur is pas in januari 2008 geconfronteerd met de kennelijk al jarenlang bij het bestuur levende kritiek op zijn functioneren. En de verwijten die de stichting hem heeft gemaakt in relatie tot drank en vrouwen, in welk verband de werkgever ook het woord ‘intimidatie’ heeft gebruikt, zijn voor haar directeur onnodig beschadigend indien en voor zover die verwijten niet kunnen worden onderbouwd. Het stichtingsbestuur heeft het risico genomen om deze beschuldigingen toch te uiten en dat heeft er onvermijdelijk toe bijgedragen dat de arbeidsverhouding duurzaam is verstoord.

Omdat het inmiddels duidelijk is dat de verhoudingen zodanig verstoord zijn geraakt dat een voortzetting van de samenwerking niet meer mogelijk is, heeft de kantonrechter de arbeidsovereenkomst tussen directeur en stichting per 1 januari 2009 ontbonden. Dat het zover heeft moeten komen, valt het stichtingsbestuur te verwijten. Daarom heeft de kantonrechter aan de directeur, die al twintig jaar bij deze werkgever in dienst was, een vergoeding van 260.000 euro toegekend. Hierbij is de kantonrechtersformule toegepast zoals die op dit moment luidt. Het verzoek van de werkgever om te anticiperen op de nieuwe kantonrechtersformule die vanaf januari 2009 van kracht is -en die tot een lagere ontbindingsvergoeding zou hebben geleid- is door de kantonrechter afgewezen.

Het verzoek van de directeur om toekenning van immateri�le schadevergoeding is afgewezen. Volgens de kantonrechter is niet komen vast te staan dat de directeur door het bestuur van de stichting in zijn goede naam en eer is aangetast. Omdat het bestuur wel te verwijten valt dat thans een einde komt aan de arbeidsovereenkomst, moet de werkgever de proceskosten betalen.