Rouwen onder een lege hemel

Foto: Harrie Muis

(tekst: kunsthistoricus Huub Mous)

We gaan dood. Allemaal! ‘Dat riep Adelheid Roosen jaren geleden uit in de sterreclame van Yarden. Dat reclamespotje heeft destijds nogal wat stof doen opwaaien. Veel mensen vonden het ongepast. Het werd in 2016 zelfs gekozen tot de slechtste reclamespot op de Nederlandse televisie. Ik heb dat nooit zo begrepen. Zelf heb ik het altijd een mooi en moedig filmpje gevonden. Bijna een klein toneelstuk. Later las ik op de site van Yarden dat het in oorsprong ook op het toneel is opgevoerd. Het script voor deze reclamespot kwam voort de eigen ervaringen Adelheid Roosen. Haar moeder had alzheimer. Daarom kende Adelheid haar moeders uitvaartwensen niet. Tijdens haar rouwverwerking heeft zij daar veel last van gehad. Het spotje was dus mede bedoeld als wijze raad om je eigen uitvaartwensen vast te leggen op papier om zo je nabestaanden geen onnodig leed te bezorgen.

Als je dat zo leest, is het toch ook weer een beetje eigenaardig. Als je afscheid moet nemen van een geliefde is dat al erg genoeg. Maar dit zou nog erger worden, als je niet weet hoe hij of zij haar uitvaart graag had gezien. Kan het misschien zo zijn, dat wij teveel belang zijn gaan hechten aan de nieuwe rituelen tijdens een uitvaart, en dat we om die reden achteraf problemen krijgen als we niet weten of we de overledene wel recht hebben gedaan? Werd de juiste muziek ten gehore gebracht? Waren er teveel of te weinig sprekers, of had er eigenlijk niemand mogen spreken? Werden de juiste foto’s geprojecteerd? Had hij of zij toch liever niet een uitvaart in de kerk gehad?

Lees hier verder

foto: Harrie Muis