Peter de Haan en malloten in de Leeuwarder politiek

(Ook in deze herfst enkele prachtige verhalen opgediept uit ons archief: Stadsblad Liwwadders, januari 2006)

Malloten in de Leeuwarder politiek

Carel Brugman is de hoogste ambtelijke baas in Leeuwarden. In zijn eindejaarstoespraak voor ambtelijke medewerkers praatte hij ook figuurlijk ‘als Brugman’ . Hij had het over het risico van versplintering in de gemeenteraad. Sommige gemeenten kennen zo veel eenmansfracties dat ze nauwelijks meer te regeren zijn. In het noorden van het land valt dat gelukkig nog mee. Wie naar het landelijke beeld kijkt, ziet die versplintering inderdaad zijn intrede doen. Dat komt trouwens vooral vanwege tussentijdse afsplitsingen van bestaande fracties. In Rotterdam zijn bijvoorbeeld 9 personen ‘voor zich zelf begonnen’. In Zaanstad zitten maar liefst 11 raadsleden niet meer bij de fractie waarmee ze in 2002 in de raad kwamen. In één op de vijf gemeenten vonden dergelijke afsplitsingen plaats en meestal betrof dat dan een ‘leefbaar partij’ of een andere lokale partij. Ook in Leeuwarden zagen we trouwens een fusie en vervolgens weer een afsplitsing van de N.L.P. en Leefbaar Leeuwarden. Gekrakeel of zelfs openlijke ruzie komt in dat type partijen landelijk verreweg het meest voor. Als Brugman bedoelde dat partijen beter met de gemeente kunnen bezig zijn dan met zichzelf heeft hij een punt.

Maar het was vooral een andere uitspraak van hem die opzien baarde. Hij sprak in hetzelfde verband ook over de kwaliteit van raadsleden. ‘Iedere malloot die een lijst in elkaar knutselt en een paar honderd stemmen bij elkaar sprokkelt wordt zonder omhaal toegelaten tot het belangrijkste bestuurlijke forum van de gemeente’. Hoe meer de politiek versplintert (zie hiervoor), des te eerder een wat hogere kiesdrempel op de agenda zal komen. Zo kun je zijn verhaal samenvatten.

Hoewel Brugman dus een algemeen verhaal hield, reageerde Katie Dolstra, fractievoorzitter van Leefbaar Leeuwarden, als door een wesp gestoken. Zij voelde zich kennelijk aangesproken door het begrip ‘malloten’ en stelde direct vragen. Volgens Van Dale is ‘een malloot’ iemand ‘die zich mal of dwaas aanstelt’. Door niet eerst even na te gaan wat Brugman écht had gezegd, bewees ze onbedoeld zijn gelijk. Nu ik het toch over Katie Dolstra heb: kort geleden riep ze luidkeels dat haar partij alleen vrouwen op de lijst zou zetten. En wat zien we? De nieuwe lijst van Leefbaar Leeuwarden telt wel degelijk vijf mannen, waarvan twee zelfs bij de eerste vijf plaatsen. In rond Nederlands heet dat kiezersbedrog.

Zitten er eigenlijk (verder) nog malloten in de gemeenteraad?

Sommigen zullen dan misschien denken aan Puck van Ulzen. Hoe mal Puck zich soms ook kon gedragen, ze is voor mij daarom nog niet een malloot. Ze kan bij mij een potje breken, omdat ze naast een groot ego en venijn ook zelfspot en lef heeft. Ze durft dingen bij hun naam te noemen. De meest gedurfde uitspraak van haar was natuurlijk dat wethouder Van Mourik en fractievoorzitter De Vries ‘de Leeuwarder VVD-fractie in een stalinistische tang houden’.

Nee, dan telt de gemeenteraad wel andere, échte malloten. Wat bijvoorbeeld te denken van D66-fractievoorzitter Wietse Elzinga. Hij is consequent tegen groei van Leeuwarden. Dat stilstand tegenwoordig gelijk staat aan achteruitgang wil hij maar niet begrijpen. Dales reageerde in het begin nog wel eens op zijn weblog maar heeft daar inmiddels wijselijk van af gezien. Ondanks alles staat Elzinga toch nog op plaats 5 van D66.

Voor de rest valt het volgens mij met het mallotengehalte in de Leeuwarder raad nog wel mee. FNP-er Sybren Posthumus mag dan samen met de actiegroep Groep fan Auwurk voor een zelfstandige Friese staat zijn, maar dat kun je nog als een jeugdzonde afdoen. Dat hij het niet eens is met zijn eigen Statenfractie, die van de Fryske haadstêd met het Zaailandproject wél een soort Maastricht aan de Ee wil maken, is jammer maar een malloot is-ie daarmee niet.

Zelf denk ik dat de gemeentesecretaris stiekem wel eens gedoeld kan hebben op sommige nieuwe politieke partijen, die aan de verkiezingen gaan meedoen.

Allereerst denk je dan aan ‘Fris 2000’. Op hun website lees ik: wie de rubriek ‘kandidaten’ aanklikt, vindt daar ‘al onze kandidaten’. In werkelijkheid blijkt het slechts één te zijn, namelijk. Kicky van den Berg. Hij belooft onder andere wijkraden, de mogelijkheid van burgerinitiatief en elk jaar een burgerjaarverslag van de burgemeester. Dat alles is echter al lang ingevoerd! Tja…..

Nog bonter maakt Joeri Wiersma het. Wie op de website van LPF Leeuwarden aanklikt onder ‘kandidatenlijst’ krijgt ook maar één kandidaat. namelijk Joeri Wiersma. Maar volgens het blad Mid Frieslander was hij op 15 november 2005 ook beschikbaar voor de LPF-kandidatenlijst in de gemeente Boarnsterhim. Tegelijk is hij nu kandidaat voor de partij Leeuwarder Klokkenluiders. Ooit stond in dit blad een interview met hem met als titel: ‘Er gebeuren te veel dingen die niet kloppen’. Nu blijkt dat dat vooral op hem zelf slaat. Persoonlijk gewin vindt deze kandidaat kennelijk erg belangrijk. Is hij niet via vriendjespolitiek persoonlijk medewerker geworden van zijn vader toen deze LPF-Kamerlid was? Bovendien heeft hij subsidie van € 10.000 voor zijn eigen club aangevraagd bij én de minister van BZK én de provincie én de gemeente. Terecht is dat afgewezen. Maar ‘mallotig’ was die actie wel.

Peter de Haan