Orthodontist Van der Meulen: de golden retriever van Epke moet gaan blaffen

Ook deze nazomer weer enkele prachtige artikelen opgediept uit ons archief; december 2022

Met gemengde gevoelens kijkt de Leeuwarder orthodontist Daniël van der Meulen naar de paginagrote advertentie van zorgverzekeraar De Friesland met Epke Zonderland en zijn golden retriever als boegbeeld. ‘Epke is een sympathieke vent. Hij vertelt een mooi verhaal. Maar de zorgverzekeraar moet het hele verhaal vertellen, ik lees niks over de verschillende kosten die het concern in rekening brengt. Namelijk dat de kosten voor patiënten van De Friesland hoger zijn dan bij andere labels van hun eigen organisatie.’

Nu mensen steeds scherper op hun uitgaven gaan letten is het zaak om het eerlijke verhaal te vertellen, vindt Van der Meulen, die in de Schrans in Leeuwarden zijn orthodontiepraktijk voert. ‘De ellende rond de tarieven is eigenlijk begonnen bij onze ‘eigen’ FBTO. Daar werd op een gegeven moment tegen de calculerende burger gezegd: waarom zou je als bejaarde premie betalen voor kraamzorg? Dat zat toen automatisch in het basispakket.’ Toen de FBTO dat bericht de wereld inzond was het koren op de pr-molen. Die pr-mensen sloegen zich op de knieën van plezier. Maar de actie die hieruit volgde had ook een schadelijke bijwerking: de solidariteit tussen de verzekerden werd ernstig geweld aangedaan.

‘Die slogan van de FBTO legde de bijl aan de wortel aan de verzekerde zorg. De verzekeraar speelde in op de grillen van de calculerende burger. Die ging shoppen. Terugkijkend zeg ik: daar zijn we niet veel wijzer van geworden.’ Wie de cijfers bekijkt, komt tot de conclusie dat de jaarlijkse heisa rond het overstappen naar een andere verzekeringsmaatschappij weinig voordeel biedt voor de grote groep. De miljoenenverslindende campagnes zorgen voor een prijsopdrijvend effect. Van der Meulen: ‘Bovendien zijn Friezen honkvast. De zijn bij De Friesland en blijven bij De Friesland.’

Toch zouden zij die gebruik maken van orthodontie verder moeten kijken dan hun neus lang is. ‘Momenteel is het bij alle verzekeraars standaardprocedure: kosten omhoog, vergoedingen naar beneden. Ouders die met hun kind langskomen voor een beugel ontdekken tot hun schrik dat ze niet verzekerd zijn, ook al denken ze van wel. Al enkele jaren deel ik een lijst uit waarop te zien is bij welke verzekeraar je het beste uit bent. Ook verwijs ik ze naar de website www.zorgwijzer.nl/orthodontie-tot-18-jaar en de website www.vergelijkmondzorg.nl/orthodontie.’

‘Waarom is men in Zwolle goedkoper uit dan in Leeuwarden terwijl men bij hetzelfde concern is verzekerd? Leg mij dat eens uit. Het komt omdat men producten aanbiedt onder verschillende namen (labels) en uitgaat van de klant in Friesland die merktrouw is. Bij De Friesland betaal je voor de verzekering AV Optimaal een jaar lang 54,75 euro per maand. Het eerste jaar is een wachtjaar waarin je geen aanspraak kunt maken op een vergoeding. Pas in het tweede jaar is er dekking. Ik vind dat de golden retriever van Epke moet gaan blaffen. Men is hier hondstrouw aan de ‘eigen’ verzekeraar, maar die hond zou de verzekerden in de goede richting moeten wijzen.’

Het leven is al zo ingewikkeld geworden, vertelt Van der Meulen in zijn kantoor, een voormalige verzekeringskantoor, met op zijn bureau een metershoge buste van kunstenaar Eja Siepman van de Berg. ‘De labels van de verschillende polisaanbieders leiden naar dezelfde maatschappij. Je hebt wel twintig van die labels, maar ze komen uit bij maar vier verzekeringsmaatschappijen. Dat leidt er toe dat mensen in Zwolle met hun daar bekende label goedkoper uit zijn dan verzekerden in Franeker, terwijl ze allebei premie betalen aan dezelfde koepelmaatschappij.’

In 1995 ontstond ook een breuklijn in de wereld van de orthodontie. Dat was het jaar dat de orthodontie uit het basispakket van de verzekeraars verdween onder het motto: orthodontie is luxe. ‘Daar kan ik tot op zekere hoogte wel in meegaan, maar niet als je een forse overbeet hebt of een andere fractuur. Dan is de onderkant van de samenleving weer, net als vroeger, herkenbaar aan het gebit. Je zou toch denken dat we naar die tijd niet meer terug willen.’