‘Moord op de moestuin’ heeft ze ook geschreven, zegt hij. Dat boek heb ik wel eens zien liggen bij één van mijn exen, zeg ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 10 augustus

Het is bloedjewarm in de Boekenpassage als ik er binnenstap. Maar als ik van de Passage weer een echte passage heb gemaakt waar je door heen kunt lopen, waait er meteen een verkoelend windje. Wat wel inhoudt dat ik om sommige boeken elastiekjes moet doen omdat ze anders openwaaien. Als beginnend boekverkoper heb je zelfs met weersomstandigheden te maken. De koffiedrinkers laten het afweten en de kranten zijn nog niet gearriveerd. Tijdens mijn eerste espressootje blader ik in een boekje dat 30 jaar geleden is uitgegeven de SLAL, Stichting Literaire Activiteiten Leeuwarden, met verhalen over Terschelling. Volgende week ga ik daar voor twee weken heen. Ik moet een stapeltje boeken klaarleggen vandaag om mee te nemen.

Na een uurtje alleen gezeten te hebben, druppelen er toch wat mensen binnen. Een stel inspecteert alle kasten heel zorgvuldig en blijft dan vrij lang staan bij de paar Duitse boeken die we hebben. Ik vraag of ze uit Duitsland komen, maar nee het zijn Nederlanders die een dagje Leeuwarden doen. We zijn Germanisten, zegt de man, terwijl hij boeken uit de kast trekt. Even later rekent hij het boekje ‘Die Entdeckung der Currywurst’ af van Uwe Timm. Het romantische verhaal van een gedeserteerde marinesoldaat die zijn smaak verliest. Germaanser dan Currywurst kan het ook bijna niet zeg ik. De man is het niet helemaal met me eens.

En dan wordt het ineens druk in de Rode Loper. Ik hoor een mevrouw aan haar man vragen of hij het goed vindt als ze het plaatjes album ‘Dierenleven in Artis’ koopt. Het mag. Als ze weglopen hoor ik haar een aantal keren tegen hem zeggen dat ze zo blij is. Zulke huwelijken bestaan er dus ook, denk ik verwonderd.

En de romantiek is nog niet verdwenen ui de Boekenpassage. Een jongen koopt de boeken ‘mode, kleding, motivatie’ en ‘Artdeco Fashion’. Ik vraag of hij mode studeert. Maar nee, de boeken zijn voor zijn vriendin. Die doet iets met mode. Misschien heb ik toch wat fout gedaan vroeger, denk ik als hij de beide boeken in zijn tas stopt.

Hij is net overleden, zegt een man tegen me en legt ‘Gedichten’ van Jan Dotinga op tafel. Ik heb het gezien in de krant, zeg ik. Maar het is nooit te laat om van zijn gedichten te genieten natuurlijk. Dat vindt de koper van de bundel ook. We praten nog even over deze Friese dichter.

Ik moet het gesprekje afbreken want iemand staat met een aantal boeken in zijn hand te wachten om af te rekenen. Er hoort nog een boek bij, zegt hij. Hij laat me twee boeken van Nicolien Mizee zien: ‘Allesverpletterende’ en ‘Kennismaking’. Ik ken het niet, zeg ik. ‘Moord op de moestuin’ heeft ze ook geschreven, zegt hij. Dat boek heb ik wel eens zien liggen bij één van mijn exen, zeg ik. Maar hier staat het niet.

Een meisje koopt het boek ‘Negen levens’ van Robert Anker. Een dorp als zelfportret luidt het onderschrift. Het is een autobiografisch verhaal over zijn vroege jeugd in de jaren vijftig. Volgens mij is Robert Anker de enige Nederlandse schrijver die een gelukkige jeugd gehad heeft, zeg ik tegen het meisje. Ze kijkt me wat verbaasd aan. Nou, let maar eens op, doceer ik verder, de meeste schrijvers putten hun inspiratie uit hun door ouders en geloof verknipte ongelukkige jeugd. Lees de boeken van Jan Siebelink maar. Die heeft ze gelezen, maar het was haar niet opgevallen.

Een jongen staat heel lang met een boek in zijn hand, legt het terug op de tafel, kijkt wat andere boeken in maar pakt dan toch dat ene weer. ‘Het jaar van de dood van Ricardo Reis’ van de Portugese schrijver José Saramago. De jongen komt uit Zuid-Amerika vertelt hij en leest niet zo goed Nederlands. Ik zag dat je ook ‘Aantekeningen van een oude vieze man’ van Bukowski inkeek, zeg ik. Misschien is dat Nederlands wel te moeilijk voor me, zegt de jongen. Maar als ik hem vertel dat ik het boek een aantal keren heb gelezen, koopt hij dit ook nog.

Als ik naar huis loop schiet me te binnen dat ik vergeten ben een stapeltje boeken voor de vakantie uit te zoeken. Misschien had ik die Bukowski niet moeten verkopen maar mee op vakantie moeten nemen. Maar er is vast nog wel een exemplaar. Ik heb nog een paar dagen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.