Misschien is het een idee om de middenbladen van de krant onbedrukt te laten. U weet waarom

Foto: Klaas Kasma

(tekst: column van Klaas Kasma in het nieuwste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

Misschien kunt u de middenbladen van de krant onbedrukt laten. U weet waarom

Geachte redactie,

Ook deze keer heeft uw verzoek om een aantal regels voor dit fantastische blad te schrijven mij bereikt. En natuurlijk zou ik daar, net als anders, graag aan voldoen. Ware het niet dat u geheel voorbijgaat aan het virus dat deze wereld in een diepe crisis heeft gestort. Daarom vind ik het eigenlijk niet gepast om net als anders hier over zaken te schrijven die mij persoonlijk bezig houden.

Wat me ook weerhoudt, is het feit dat er nogal wat toiletpapier is gehamsterd. Daardoor krijgen er vast ook gezinnen deze krant in handen die hun laatste rolletje al verbruikt hebben en daarom deze krant misschien als vervangingsmateriaal zullen gebruiken. En om nu mijn zieleroerselen in een mij onbekende bilnaad te laten eindigen lijkt me toch wel wat erg cru. Misschien is het een idee om in deze krant alleen de advertenties af te drukken en de plekken van de redactionele stukken en de columnisten blanco te houden zodat die dan voor toiletgebruik kunnen worden benut. Ook omdat deze krant zo populair is dat hij vaak al gelezen wordt voordat de inkt goed en wel is gedroogd en er kans is op met drukinkt besmeurde bilpartijen.

Natuurlijk begrijp ik uw standpunt dat het lezen van deze krant een ontsnapping biedt aan het ziekelijke gedrag dat het C-virus heeft veroorzaakt, namelijk de onontkoombare samenhorigheid. Alles moeten we nu samen doen. Mits er natuurlijk anderhalve meter tussen zit. Als ik door de uitgestorven stad loop, zie ik de spaarzame medewandelaars elkaar van afstand groeten en naar elkaar glimlachen, waarom in godsnaam. Dat deden ze drie weken geleden toch ook niet. En overal van die verdomde teddyberen voor het raam, simultaan geklap voor mensen in de zorg en op de televisie zag ik zelfs mensen die geld genoeg hebben om in Amsterdam te kunnen wonen samen zingen vanaf hun Franse balkonnetjes aan de gracht. Ik heb ook al gehoord dat er opgeroepen is om op zaterdagavond om 9 uur voor het open raam in de hele stad tegelijkertijd het Woanskip te zingen om die arme Cambuursupporters een hart onder de riem te steken omdat ze niet meer met zijn allen het stadion in mogen. Waar overigens niets te zien is omdat er ook niet gevoetbald wordt. Zelf kreeg ik als amateurtrompettist via Facebook het verzoek om op 4 mei, het duurt nog even maar degene houdt er al rekening mee dat we dan nog steeds in deze crisis zitten, om 2 minuten voor 8 met alle trompettisten van het land The Last Post te spelen voor de dodenherdenking. Hij had de bladmuziek zelfs mee gestuurd zodat we kunnen oefenen. Nu weet ik dat er op de redactie van deze krant niet veel aandacht is voor muziek, maar u kunt zich misschien voorstellen hoe dit gaat. Het wordt uiteraard een brij van trompetgeschal. Want het is wel de bedoeling dat je dit buiten op straat doet. Ik ga niet meedoen en heb online al oordopjes voor dat moment besteld. De kans dat duizenden trompettisten exact om 2 minuten voor 8 beginnen met de Last Post acht ik erg klein.

Een bijkomstigheid die ik wél heel aardig vind is dat gezinnen zo close zijn nu iedereen school en werk thuis moet doen. Je ziet het bij de supermarkt bijvoorbeeld. Als pa, ma en de kinderen aankomen voor hun dagelijkse boodschappen en moeder een ontsmet winkelkarretje pakt, 1 persoon per karretje, blijft de vader met het kroost niet wachten, maar pakt ook een winkelkarretje zodat mama de boodschappen niet alleen hoeft te doen. Toen ik dit voor het eerst zag, dacht ik meteen: dit is beter dan een mediator of een relatietherapeut. Het aantal scheidingen zal in ons land door deze crisis flink dalen.

Maar geachte redactie, ik hoop via deze uiteenzetting dat u zult begrijpen dat er deze keer van mij geen bijdrage is voor deze krant. Zodra ik gecontroleerd besmet ben geraakt met het virus zoals de overheid heeft geadviseerd en dit dan ook heb overleefd, kunt u rustig weer een beroep op mij doen. Tot dan wens ik u veel succes, kracht en uiteraard gecontroleerde besmetting.

p.s.

Misschien is het ook een idee om sowieso de middenbladen van de krant onbedrukt te laten. U weet waarom.

Vriendelijke groeten, Klaas Kasma