Trouw nooit een vrouw met grote voeten

Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen opgediept uit ons archief, september 2021

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 11 september

Toch een begin met een beetje niveau, denk ik als een mevrouw tien deeltjes van de Literaire Juweeltjes wil afrekenen. De Literaire Juweeltjes is een reeks hele kleine boekjes waarvan er al jaren lang iedere maand een deeltje uit komt. Het zijn boekjes met werk van zowat iedere Nederlandse schrijver. Er zijn zelfs mensen die ze verzamelen. Maar deze mevrouw verzamelt ze niet, zegt ze als ik haar er naar vraag. Ze zijn bestemd voor het appartement dat ze op Ameland aan toeristen verhuurt. Dat moet wel een heel klein appartementje zijn dat er geen normale boeken in passen, zeg ik. Maar de mevrouw ziet dat anders. Literatuur in de kast zorgt voor hoger opgeleide en dus kapitaalkrachtiger huurders. Dat zich dan weer kan vertalen in de verhuurprijs. En dat met boekjes voor maar 1 euro per stuk. Ik hoop dat u bij het Kruidvat nog een paar leesbrilletjes van 1 euro 50 aanschaft, anders zijn de boekjes voor een hoop mensen misschien moeilijk te lezen. De mevrouw krijgt nog een papieren tasje van me om de miniboekjes in te doen.

De Literaire Juweeltjes zijn overigens wel het laatste literaire wat ik deze dag verkoop. Of je moet Mart Smeets met Mijn Amerika er ook toe rekenen. Maar dat doe ik niet. Net als de mevrouw die me het boek De Lavendeltuin van de onlangs overleden bestsellerauteur Lucinda Riley wil laten lezen. Maar u koopt het nu al, zeg ik. Bovendien, kom ik er haast nooit aan toe om iets van een vrouw te lezen. Dat had ik dus beter niet kunnen zeggen, want daarna kwam er een verhaal van 2 kopjes koffie lang hoe geweldig de boeken van Lucinda Riley zijn. Als ze weg is loop ik zelf even door de Rode Loper om iets te lezen te pakken. Zal ik dan toch maar eens een boek van een vrouw nemen, denk ik.

Het wordt ‘Trouw nooit een vrouw met grote voeten’ van Mineke Schipper. Een boek met denkbeelden over vrouwen in spreekwoorden en gezegden uitgedrukt. Ik moet toegeven dat het me zo boeit, dat ik mijn koffie koud laat worden. Wat te denken van het Oudnederlandse gezegde ‘een huis vol dochters is als een kelder vol zuur bier’ of de Friese uitdrukking ‘de waarheid is hard, zei de man en sloeg zijn vrouw met de bijbel’. En ook in Spanje kunnen ze er wat van. Daar schijnt gezegd te worden ‘vrouwen zijn als bussen, als er eentje vertrekt komt er zo weer een andere aan’. Of Maleisië: ‘Toen God Satan in de hel opsloot, schiep hij de vrouw om Satan op aarde te vervangen’. Niet zo raar dus dat mijn koffie koud wordt. En dat alles opgetekend door een seksegenoot. Ik ga vaker wat van vrouwen lezen, besluit ik.

U houdt van Griekse tragedies, vraag ik een mijnheer die het boek van Giovanni Battista Meneghini over zijn wereldberoemde vrouw Maria Callas wil afrekenen. Maar nee, hij houdt alleen van opera. Muzikale tragedies dus. We kunnen er verder niet over uitweiden want een mevrouw die al een kwartiertje rondstruint vraagt me waar de Bouquetreeks boeken staan. Volgens mij hebben we die niet, zeg ik. Dat dacht ik al, zegt ze, want ik zie ze niet. Ze beent naar buiten. Er wordt ook nog een thriller van het Zweedse echtpaar Alexander en Alexandra Ahndoril, die samen Lars Kepler heten, verkocht. Waar zijn de lezers toch vandaag, vraag ik me af. Want behalve de 10 miniboekjes heb ik geen literatuur verkocht. Want ook het boekje, waarvan er een hele stapel in De Rode Loper ligt, ‘Midlife crisis en overgewicht te lijf’ zou ik geen literatuur durven noemen, behalve dan tegen de man die het geschreven heeft.

Het laatste boek van vandaag wordt gekocht door een jonge vrouw. Het is een boek van J.P. Sprenger van Eyk, ‘Wetgeving op het notarisambt’ uit 1910. Is die wetgeving in dit boek niet ontzettend verouderd, vraag ik haar. Ach, het maakt niet zo veel uit. Vroeger moest je ook al uitkijken met notarissen, dat is nog steeds zo.

Klaas Kasma, kok en beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat