Marius Jubitana: Ik begin het licht weer te zien

UIT het laatste nummer van Stadsblad Liwwadders:

Hedzer Nicolaij: ‘Toen ik hier in 1992 begon stond deze zaak bekend als paardenslagerij Smit. We verkochten 250 kilo in de week. Daarna gingen de kindertjes op paardrijles. (Zucht) De verkoop is ingezakt tot tien kilo in de week.’

Jos Rurenga: ‘Een liter verf van Sikkens of Flexa staat bij de bouwmarkt voor 20 euro in het schap en hier voor vijf of zes euro. Het is hetzelfde merk en dezelfde kwaliteit.’

Freddie Stoelwinder: ‘Als ik zaterdagmiddag ergens in mijn vrije tijd zit – zet er maar niet bij waar ik zit – en er wordt gebeld, dan zeggen wij niet nee. Dan zorgen wij dat de vraag naar vis wordt beantwoord.’

Jan en Durk (Bakker Bart): ‘Als bakkers lezen wij vaak over de prijs-kwaliteitsverhouding. Die zou in balans moeten zijn. Nou, bij ons is die kwaliteit vaak niet in balans! U krijgt volgens ons via onze aanbiedingen de prachtigste producten voor een relatief klein prijsje.’

Menno Boelens: ‘Met het schilderwerk en de restauraties van enkele panden in de Grote Kerkstraat in Leeuwarden geven we ons visitekaartje af. Hier kwam het hele scala van vakmanschap voorbij.’

Robert van Dijk: ‘De fout is geweest om de fietsenkelder te verwijderen en de loopbrug naar V&D af te breken. Die doorlopen heeft een winkelcentrum nodig. Het is erg jammer dat het zo gelopen is. We hebben maar een klein beetje nadeelcompensatie gehad.’

Jan de Jong: ‘Het Leeuwarder college wil graag af van de leuze ‘Het is niks. Het wordt niks en het zal nooit wat worden’, maar ze doen er alles aan om dit beeld te bevestigen. Wij stemmen niet meer op een van de collegepartijen. Ook niet op de VVD en de ChristenUnie. De fractievoorzitter van de ChristenUnie vond ons plan “fantastisch”, toch stemde hij mee met het college. Hampelmannen zijn het.’

Over Ad Fahner – Nooit heeft Ad een lekke band of een aangebrand speklapje in de pan. Hij kan volgens mij zo in het programma Dat Kan Niet Waar Zijn.

Jantien Broersma maakt graag de vergelijking met de slagerij van haar broer. ‘Het is hetzelfde wanneer je biefstuk koopt bij mijn broer of in de supermarkt. Ik proef het verschil, en bij wijn gaat het om het proeven. Friezen zijn verschrikkelijke zoetekauwen. Tsja, dan proef je niks. Bij wijn heb je te maken met zoet, zuur en met verschillende mineralen.’

Melle Bakker: ‘Ik heb nog nooit zoveel controle gehad in mijn zaak. En dat bedoel ik positief. In onze vorige gemeente Boarnsterhim werd door de bezuinigingen nooit gecontroleerd, nu gebeurt dat wel. Als je regels opstelt moet je handhaven, dan vang je de mensen die een loopje nemen met de vergunningen.’

‘Ik begin het licht weer te zien.’ Marius Jubitana, eigenaar-kok van het Indiaas restaurant Mild and Spicy, heeft er weer zin in. Na een moeizame periode, privé en zakelijk, begint zijn zaak aan de Tuinen weer te draaien. ‘Ik was niet helemaal happy en dan word je slordig. Die periode is nu voorbij. Ik ben weer lekker aan het koken. De zaak ontwikkelt zich in de goede richting.’

Extra nummers liggen in de bakken van Metro op het Leeuwarder station – Verse nummers opnieuw bij Albert Heijn Gytsjerk en Jumbo Els Boek in Zuiderburen.