Marga Waanders: Als ik een eerste paal sla, dan kijk ik naar de bewoners. Die zitten niet te wachten op een filosofisch verhaal

Foto: Simon van der Woude

Weer zo’n mooi artikel opgediept uit ons monsterlijke archief, december 2008? N.b.: het laatste leegstaande pand in de slurf aan het Ruiterskwartier wordt dit jaar gevuld met een Primera

Even een Rivellaatje drinken bij een gepantserde wethouder Marga Waanders

‘Dokkum ziet er prachtig uit, maar je moet het wel onderhouden’

Op de tafel in het donkere kantoor van wethouder Marga Waanders staat een flesje Rivella. De behoedzame Waanders spreekt in monologen. Bij iedere vraag bestaat haar antwoord uit een klein verhaal. Ze laat weinig ruimte voor twijfel.

Wethouder Marga Waanders vertrekt binnenkort naar Dokkum waar zij burgemeester wordt.

Dokkum?

‘Ja, een prachtige stad.’

Uw grootste succes?

Na enig nadenken. ‘Ik ben trots op Nieuw Zaailand. De impact van dat plan spreekt mij aan. Het is een kwaliteitsplan.’

Een machtig plan met zoveel impact en kwaliteit moet toch gemakkelijk te verkopen zijn. U had de wind in de rug door de steun van machtige personen die dit plan omarmden. Zo stonden de alom geliefde burgemeester Margreet de Boer en LC-hoofdredacteur Rimmer Mulder voor het plan op de barricaden. Waarom is die steun zo snel afgebrokkeld?

‘Het zijn taaie processen waar je mee te maken krijgt, dat is niet eenvoudig. Je moet met weerstand om kunnen gaan, dat hoort erbij. Dat had je ook met de nieuwbouw van schouwburg de Harmonie of het stadskantoor.’

Het dualisme kreeg in de Leeuwarder raad een knauw toen bleek dat Marga Waanders haar PvdA-fractie onder druk had gezet om het plan Nieuw Zaailand na een aantal zware tegenvallers toch te ondersteunen. Het oorspronkelijke plan werd gewijzigd. Er was geen sprake meer van een integraal museum en winkelgebouw. De rol van financier ING dreigde op de achtergrond te raken. Maar de financier wilde een stevige partij mee blijven blazen met als gevolg dat er een winkelslurf langs het Ruiterskwartier plotsklaps aan het plan werd toegevoegd. Een verbeten Waanders liet de fractie en de raad weten dat er een substantiële subsidie (BIRK) verloren dreigde te gaan wanneer de dwarsliggers tegen bleven stemmen. Onder druk werd de fractie vloeibaar.

Gepantserd spreekt Waanders over het omstreden project, een project dat uit oogpunt van het college voor zichzelf had moeten spreken, met baten als werkgelegenheid, ontwikkeling van stad en regio en eindelijk een kwaliteitsplein in het hart van de stad.

‘Wat wij doen, doen wij goed. We praten met de winkeliers en hun vertegenwoordigers in het LEON. De winkeliers in het Winkelcentrum Zaailand gaan zware tijden tegemoet, maar ze staan achter onze plannen. De stemming in de stad wordt steeds beter. We doen het in vergelijking met andere steden gemiddeld, maar ik merk vooruitgang. Als ik naar het winkelaanbod kijk, dan denk ik: nog eens goed kijken wat we hier missen. En gezamenlijk de schouders eronder. Met het elkaar in de put praten los je niks op.Een stad is altijd in ontwikkeling.’

Het gaat goed met de stad?

‘Vind ik wel. Het gaat ieder jaar beter. We investeren en stap voor stap gaan we vooruit. We zijn er voor om de zittende inwoners goed te bedienen. We bouwen goede woningen voor nieuwkomers en zorgen voor een bereikbare stad. Daarnaast voeren we een goed sociaal beleid.’

De Oosterstraten zijn in mineur en op de Eewal staan vier panden naast elkaar te koop. Onderzoeken wijzen keer op keer uit dat het optimisme niet parallel loopt met de cijfers.

‘We hebben als stad last van aanlooproutes die het moeilijk hebben. Dat hebben we altijd al gehad en dat is in veel andere steden niet anders. De detailhandelsstructuur in alle steden verandert. Wat ze in Groningen hebben gedaan: concentratie van winkels naar branches, gaan we hier ook doen. Daar ontwikkelen we plannen voor. Het duurt wel enige jaren voordat dat zichtbaar is, maar we gaan het doen.’

Ik mis bij wethouders het filosofisch verhaal, zelden komt er een statement waar je van opkijkt.

‘Als ik een eerste paal sla, dan kijk ik naar de bewoners die daar staan. Die zitten niet te wachten op een filosofisch verhaal.’

Nooit eens een samenhangend betoog over zaken als: waarom lopen er drie postbodes van verschillende firma’s achter elkaar door mijn straat? Waarom razen, met alle gevaar van dien, er twee verschillende afvalophalers met die grote wagens door mijn straat? Waarom stijgen die energieprijzen zo enorm? Moeten we straks de gordijnen weer sluiten en de banden op spanning brengen omdat onze leiders de antwoorden niet paraat hebben?

‘O, je bedoelt de marktwerking. Wij koppelen duurzaamheid aan economie. Dan dien je verschillende doelen. Wij bundelen projecten. Maar ideologische zaken zijn in de dagelijkse praktijk nu eenmaal minder aan de orde. Het gaat allemaal langs de weg van geleidelijkheid.’

Gelukkig is Dokkum helemaal af.

‘‘Dokkum kent vele monumenten. Het ziet er prachtig uit, maar er is echt nog wel werk aan de winkel. Je moet het wel onderhouden.’

Andries Veldman