Koks, ga koken en hang geen lulverhalen op

(tekst: Klaas Kasma in het laatste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

Koks, ga koken en hang geen lulverhalen op

Koken is volgens het woordenboek het verhitten van spijzen. De tweede betekenis is het bereiden van spijzen, volgens datzelfde woordenboek. En dat is ook wat het is. Als we willen eten, moeten sommige ingrediënten bewerkt worden. Snijden, gaar maken, whatever. Meer dan dat is het niet! En als je dan docent bent aan de Friese Poort, of kok in een hip restaurant, dan ga je hotdogs maken van ganzenvlees, knakworsten van wortel of inventieve gerechtjes van knolselderij. Maar vertel er niet bij dat je dit voor het milieu doet. Dat het klimaat je aan het hart gaat en dat we duurzamer moeten eten, zoveel mogelijk uit de regio of liever nog uit de achtertuin. Als je van de ganzenplaag af wilt, die overigens ontstaan is omdat dierenorganisaties ervoor gezorgd hebben dat de jacht op deze vogels een aantal jaren verboden is geweest, zul je ze gewoon moeten afschieten. En als ik een wortel eet in plaats van een knakworst zal het milieu daar echt niet veel beter van worden. Beste koks, ga gewoon koken, maak lekkere dingen en hang geen lulverhalen op.

Natuurlijk zijn de intenties goed, maar zolang de overheid nog meer vliegtuigen op Schiphol wil laten landen en opstijgen, koop ik een plastic zakje om mijn boodschappen in mee te nemen. En, behalve van mijn vrouw, wil ik van niemand horen dat ik een aardgas slurpend monster in huis heb gehaald in de vorm van een oeroud AGA-fornuis dat 7 dagen in de week 24 uur per dag aan staat. En ja, mijn oude Transit bus rijdt op diesel en het enige probleem dat ik daarmee heb is dat ik straks Amsterdam niet meer in mag omdat ze daar een milieuzone hebben ingesteld voor oude dieselauto’s. Daar waar vliegtuigen iedere minuut laag over je kop vliegen en kerosine lozen. En ik moet wel naar Amsterdam om ingrediënten voor ons kookatelier te kopen. Want anders dan bij ons zijn de ingrediënten daar wel supervers en vooral voorradig. Het alternatief is dat ik van hot naar her door de provincie moet rijden om goeie spullen te krijgen.

En terwijl ik dit stukje zit te tikken voor de brandende houtkachel die binnenkort ook wel verboden zal worden, zit ik me te bedenken dat mijn volgende auto waarschijnlijk ook weer een overjarig dieselbusje zal worden en geen zwaar gesubsidieerde elektrische auto, die rijdt op de energie van de walmende kolencentrale in de Eemshaven. Ook die bus zal maar één keer per week rijden. Naar Amsterdam. Voor de overige dingen haal ik mijn fiets wel uit de gratis stalling in de Sint Jacobsstraat. En mijn oude AGA zal ook wel blijven branden zolang er nog gas in de Leeuwarder binnenstad stroomt. Daarentegen heb ik wel de elektrische oven, stoomoven, broodrooster, tosti-apparaat en strijkijzer de deur uit gedaan. Dat heeft de energieslurpende AGA allemaal overgenomen. En ik voel me niet schuldig tegenover het milieu als ik een bezoekje aan de slager afleg en met een volle plastic tas de winkel uitkom. Ik vlieg niet naar Bali, Thailand of Cuba, maar ga in de zomer naar Vlieland en misschien nog met de trein naar Parijs.

En of ik de aarde dan niet een beetje goed wil nalaten aan mijn kinderen? Nou, eigenlijk boeit me dat geen ene reet. Ik heb ze geleerd geen praatjes te geloven van koks en politici die zeggen dat ze het allemaal voor het milieu doen. Volgens mij redden ze zich dan wel in de toekomst.

Klaas Kasma, kok in Leeuwarden

Ook interessant:

Champignons en wilde rijstsoep