Ik zou nooit een kookboek kopen waarin ‘cups’ vertaald is door ‘koppen’, zeg ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 6 januari (foto gemaakt tijdens het Boekenballetje)

Je moet het wel zelf betalen, hoor ik een moeder tegen haar dochtertje zeggen. De boekenpassage wordt direct nadat ik de winkeldeur geopend heb en de lichten aangestoken, bevolkt door jonge gezinnen, hollende kinderen en kinderwagens incluis. Geen mensen die van plan zijn rustig tussen de boeken te sneupen. Maar dit meisje staat met een boek van Harry Potter bij mijn tafel en vraagt wat het kost. Ik vind eigenlijk dat jullie dat boek wel voor haar kunnen kopen, zeg ik tegen de ouders. Lezen moet je stimuleren. Maar ze geven geen krimp. Ik geef je twee euro korting, zeg ik tegen het meisje. En zeg maar tegen je ouders dat wanneer zij hier een boek kopen, dat ik dat dan twee euro duurder maak. Maar de ouders hebben het al gehoord en het meisje vertelt dat ze nu nog drie euro over heeft. Ik heb ook wel boeken van drie euro, zeg ik. Maar het is een verstandig meisje en ze wil eerst Harry Potter lezen.

‘Made in Europe’ van Pieter Steinz is het volgende boek, dat ik verkoop. Ik heb het vorige week even doorgebladerd en me verbaasd waarom mensen zo’n schitterend boek weg doen. Maar nu heeft het boek met ruim honderd essays over de culturele DNA in Europa een nieuwe eigenaar. Ik wijs de koper nog even op een plaatje van een stoel. Rietveld, zegt hij.

Een vrolijke mevrouw koopt een dik kookboek van de Australische culi-schrijfster Donna Hay. Weet je het zeker, vraag ik. Donna Hay heeft een uitgebreide website vol recepten. Maar ze heeft liever een boek, zegt ze ook al zijn de recepten niet geweldig vertaald. Ik zou nooit een kookboek kopen waarin ‘cups’ vertaald is door ‘koppen’, zeg ik. Want hoe groot is zo’n kop dan? maar de mevrouw volhardt in haar besluit het boek te kopen. En per slot van rekening ben ik daarvoor hier als beginnend boekverkoper.

Ik zal je man zo even bellen, zeg ik tegen een mevrouw die een grote doos met twee legpuzzels erin wil afrekenen. Ze kijkt me verbaasd aan. Dan vertel ik hem even dat hij wat meer aandacht aan je schenkt. Als jij je zo verveelt dat je legpuzzels gaat leggen is er wat mis. Dat ga ik niet doen natuurlijk. Een beginnend boekverkoper bemoeit zich niet met een andermans huwelijk. Maar het kan natuurlijk wel zo zijn dat er een zaadje geplant is. Dat ze bijvoorbeeld de doos met de puzzel onderweg naar huis weggooit en thuisgekomen haar man bij de lurven pakt en zegt: nu ben ik aan de beurt. Maar natuurlijk zal ik dat nooit weten.

Gelukkig verkoop ik ook nog wat literatuur. Een jongen koopt ‘Nathan Sid’, het debuut van Adriaan van Dis. En man die al een poosje bij de tafel met Reve-boeken staat te kijken, koopt het boek ‘Brieven aan Bram P.’, de briefwisseling tussen Gerard Reve en de voormalige burgemeester van Rotterdam Bram Peper. Als ik daarna ook nog ‘De zwarte schuur’, van Oek de Jong en ‘Het bedrog’, van Boudewijn Büch mag afrekenen, is mijn dag weer goed.

Daarna komt er iemand een glaasje wijn drinken en hebben we het nog even over de bibliomaan Büch en over zijn eilandenboeken.

Wat kost dit boek, vraagt een jongen mij en houdt een groot formaat boek omhoog. Het boek heb ik vanmiddag op een tafel gelegd met de gedachte, wie vindt zoiets leuk? ‘Die naive Malerei in Jugoslawien’, heet het. De prijs staat voorin, zeg ik. Hij noemt een prijs die niet kan kloppen. Het valt twintig euro mee voor hem. Ik snap er soms niets van, zeg ik tegen mijn bezoek. Ik was eigenlijk van plan omdat boek binnenkort maar eens weg te doen.

Als ik de winkel afsluit, stop ik nog snel even het boek ‘Een nieuwe tante en nog drie liefdesverhalen’, van Theodor Holman in mijn tas. Vanavond alleen op de bank kan ik wel wat liefdesverhalen gebruiken.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.

A.s. zondag: boekenverkoop van 1600 boeken van Meester Titus Oomes (1952-2023). Vanaf 13 uur.