Ik zal vrouwen wel nooit begrijpen, mompel ik. Wat moet je in één huis nu met twee dezelfde kookboeken

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 29 maart

Het wordt een lange dag, weet ik als ik om half elf de deuren van de Boekenpassage openschuif. Het is vandaag de dag van het verlate Boekenballetje. Eigenlijk zou dit een week eerder plaatsvinden, maar toen was ik in Parijs. Als beginnend boekverkoper moet je af en toe ook bij collega’s kijken. En ik ga het liefst naar Parijse collegaboekverkopers, omdat je in Parijs geweldig kunt eten.

Als ik bezig ben de deuren aan de kant van de Grote Hoogstraat ook te openen, zodat de passage de functie uit kan oefenen waarvoor hij bedoeld is, koopt een man een boekje over Nanning Hendrik Bulthuis. Een kunstenaar uit Leeuwarden die veel houten sculpturen maakte. Ik woon naast Mientje, zegt de man die het boekje koopt. Mientje is de dochter van de kunstenaar die de collectie bijeen gehouden heeft ontdek ik later.

Ga je dit echt lezen, vraag ik aan een mevrouw die het boek ‘Voor de troon wordt men niet ongestraft geboren’ van Dorine Hermans en Daniela Hooghiemstra wil kopen. Het vertelt het verhaal van koning Willem de eerste, tweede en derde. Het komt van de tafel die iemand anders dan ik heeft ingericht met boeken over het koningshuis. Af en toe zet ik ze op een stapeltje en leg er wat anders neer. Maar iedere keer worden ze ook weer uitgestald. Anders zou ik het boek niet kopen toch, antwoordt de mevrouw op mijn vraag. Maar lees je dan ook dingen over de huidige koninklijke familie, vraag ik. Dat doet ze dus. Mensen kunnen rare hobby’s hebben, zeg ik als het pinapparaat piept.

Daarna maak ik een man blij met een boek over kunst ‘Kijken’. Een poosje geleden heb ik ditzelfde exemplaar ook al eens verkocht. Maar die koper had het al en bracht het terug. De kans dat het deze keer terug komt is minimaal want de man vertelt dat hij uit Amsterdam komt als hij het lijvige boek in de handtas van zijn vrouw duwt die daar de rest van de dag mee mag sjouwen.

Daarna wijs ik een man de kast met kookboeken. Even later komt hij terug met het boek ‘Mannen koken’, een snel door een uitgeverij in elkaar geprutst boek dat op de nominatie stond om in de papierbak te verdwijnen. Ik feliciteer zijn vrouw die naast de man staat als hij afrekent. U hoeft voorlopig niet meer te koken, zeg ik. Maar dat deed ze toch al niet, zegt ze. Dan hoop ik voor u dat u niet te veel gerechten uit dit boek voorgeschoteld krijgt, zeg ik. Ze denken beide dat ik een grapje maak.

Ik blijf nog even bij de kookboeken want er staan een moeder en dochter voor me. De moeder wil ‘Het nieuwe kookboek, een jaren 70 kookboek met spruitjes en macaroni met hamblokjes afrekenen. Als ik dan na een slok koffie en een hap Limburgse vlaai het boek van de dochter aanneem, blijkt dit hetzelfde boek te zijn. Dit is net afgerekend, zeg ik. Maar de moeder houdt haar eigen kookboek omhoog. Er stonden twee exemplaren, zegt de dochter. Woon jij niet meer bij je ouders, vraag ik. Maar dat doet ze wel. Ik zal vrouwen wel nooit begrijpen, mompel ik. Wat moet je in één huis nu met twee dezelfde kookboeken.

Eén van de laatste boeken die ik vandaag verkoop is ’Mijn brein denkt niet, ik wel’ van Arie Bos. Een boek voor beide hersenhelften staat er in de omschrijving. Maar ik heb geen tijd meer om er dieper op in te gaan. Ik moet met stoelen en tafels sjouwen, boeken inpakken, een geluidsinstallatie optuigen en het podium van de vorige keer proberen terug te vinden. Over twee uurtjes barst het leukste poëtische en muzikale festijn van deze stad los. Het zesde Boekenballetje.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.