Ik heb dit boek gelezen toen ik met een kustvaarder in Lissabon was, zeg ik tegen de jongen die het boek koopt

BOEKENPASSAGE DE RODELOPER, zondag 7 juli

Gelukkig heb ik een paraplu bij me, denk ik als ik deze zondagmiddag naar de Rode Loper loop. De regen valt met bakken uit de hemel en ik verberg mijn tasje met gelezen boeken die ik weer mee terug neem naar de Boekenpassage onder mijn jasje om ze droog te houden. Als ik de sleutel in het slot van de winkeldeur steek, is het weer droog en schijnt de zon. Enthousiast zet ik de kar met boeken en een paar kistjes op straat. Waar ik 5 minuten later al weer spijt van heb en ik als de donder de boel weer binnen moet zetten omdat het weer spoelt.

Een paar meisjes komen schuilen. Maar eentje koopt een poster met de oude stadsplattegrond van Franeker en de andere het fotoboek ‘Vrouwen van de wereld’ van Pierre Chavot, die in het boek ook nog even vermeldt dat zonder vrouwen de wereld niet zou kunnen draaien. Heeft hij daar gelijk in, vraag ik de meisjes. Ze denken beide van wel. Ik denk dat de wereld wel door zou draaien, zeg ik. Een stuk rustiger maar ook een stuk minder leuk. Dan is het droog en de meisjes gaan de stad in.

Volgens mij heb jij de leeslijst van de middelbare school allang gelezen, zeg ik tegen een jongen. Hij heeft het boek ‘Karakter’, van F Bordewijk in zijn hand. ‘Karakter’ stond daar niet op, antwoordt hij. Het lijkt hem gewoon een leuk boek. Of leuk de juiste benaming is weet ik niet, zeg ik. Maar kent uw klassiekers.

Mijn vriend woont in Den Haag, zegt een meisje tegen me. Ze koopt het boek ‘106 adressen in Den Haag’. Ik heb dit boek een paar weken geleden doorgebladerd en me toen afgevraagd wie dat boek ooit zou kopen. Nou dus, een jong meisje met een Haags vriendje.

Daarna heb ik een praatje met een man over architect Abe Bonnema. Deze heeft ook het gebouw ontworpen waar de Rode loper in is gevestigd. Ik denk niet dat hij deze Passage zo bedoeld had, zo vol met tweedehands boeken, zegt een man die een groot lijvig boek over deze beroemde Friese architect koopt. Misschien zou hij zich wel in zijn graf omdraaien. Ik hoop het, zeg ik. Dan kan hij meteen eens nadenken over hoe die 15 meter hoge plexiglazen koepels die hij hier bedacht heeft, schoongemaakt kunnen worden. Want volgens mij is hij dat even vergeten. Misschien regenen ze vandaag wel schoon, zegt de man. Weinig kans na veertig jaar, merk ik op.

Dan verkoop ik weer een klassieker: ‘Nachttrein naar Lissabon’ van Pascal Mercier. Het verhaal van een leraar die midden in een les de deur van het klaslokaal achter zich dicht trekt en naar Lissabon vertrekt en zo probeert te ontsnappen aan zijn geordende leven. Ik heb dit boek gelezen toen ik met een kustvaarder in Lissabon was, zeg ik tegen de jongen die het boek koopt. Iedere keer als ik dit boek tegenkom moet ik daar weer aan denken.

Even later staat er iemand met het boek van Arnon Grunberg ‘De man zonder ziekte’ bij mijn tafel om af te rekenen. Ik heb ‘Tirza’ ook gelezen, zegt de jongen. Dan moet je de volgende keer ‘De asielzoeker’ van Grunberg lezen, zeg ik. Dat is een heel aangrijpend en bizar boek. Maar ik heb het nu hier niet meer staan.

Wat een hoop jongeren die boeken kopen op zondagmiddag, denk ik als ik naar huis loop. Of vind ik dat het allemaal jongeren zijn, omdat ik zelf zo oud word? Ik besluit er niet langer over na te denken.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.