Huub Mous: Bleker is gewoon Bleker, the man next door

(tekst: kunsthistoricus Huub Mous op zijn weblog http://www.huubmous.nl )

Sinds enige tijd is de landelijke politiek verrijkt met een nieuw fenomeen: Henk Bleker. Hij strijkt alle plooien glad. Weet zelfs in de meest uitzichtloze situatie een bemoedigend woord te formuleren. Spreekt als een oprechte CDA-er over �doodzonde� als Ab Klink de handdoek in de ring gooit, en weet bij dat alles een beeld op te roepen dat weinig met een politicus van doen heeft. Ik moet iedere keer denken: op wie lijk die man toch? Ik ken hem. Ik heb hem al honderden keren eerder gezien. Toch kon ik hem steeds niet thuisbrengen. Zo�n gezicht komt zomaar uit de lucht vallen, en toch is hij als �the man next door.� Hij paart een ietwat onbetrouwbare uitstraling aan een hoge mate van gemoedelijkheid. Ondanks zijn handig gemanoeuvreer oogt hij allesbehalve capabel. Zo�n man laat je niet op de winkel passen, ook al biedt hij dat vriendelijk aan.

Uiterlijk is hij een kruising tussen Arthur Oostvogel en Thom Mercuur. Misschien heeft hij ook innerlijk wel iets weg van die twee. Arhur Oostvogel laat je ook niet een Schouwburg runnen. En aan Thom Mercuur geef je je eigen kunstcollectie niet in beheer. Vandaag komen 1500 journalisten een kijkje nemen bij het CDA-congres. Deze partij is hot momenteel. Niet dat dit zo bijzonder is. Nee, het CDA heeft helemaal niets bijzonders. Integendeel, het is net als Henk Bleker. Het CDA wordt steeds bleker. Daar zit hem nu juist de kneep. Nikserigheid, dat willen die kleurloze kristenen. Henk Bleker is het toonbeeld van nikserigheid. Dit is het CDA in het kwadraat. Holland op zijn smalst. De blanke top der duinen! Henk Bleker is het perfecte antidotum tegen Geert Wilders. Die engerd bleekt zijn haar. Bleker is gewoon Bleker.