Hoezo passend onderwijs?

(tekst: ingezonden)

Passend onderwijs?

Eén tot twee van de duizend kinderen wordt geboren met FAS, het Foetaal Alcohol Syndroom. Deze kinderen zijn gehandicapt doordat hun moeder alcohol dronk tijdens haar zwangerschap.

In 2007 schreef het dagblad Trouw over het relaas van Moniek de Jong ( een gefingeerde naam vanwege de privacy). Moniek heeft de kenmerken van FAS. Ze heeft, al in de baarmoeder, een hersenbeschadiging opgelopen door alcoholgebruik van haar moeder. “bij mijn geboorte is die diagnose al gesteld”., weet ze van familie en uit medische dossiers. “ik ben zes weken te vroeg geboren, was heel klein, over strekte me vaak, hield eten slecht binnen”.

Tijdens haar jeugd, op de basisschool en in het VMBO, liep ze regelmatig tegen leer en concentratieproblemen op. Met FAS bracht ze het echter niet in verband. “ ik kende het begrip op een gegeven moment wel, maar het bleef vaag. Ik dacht dat het vooral om lichamelijke kenmerken ging.” Pas twee jaar geleden is ze zich er echt in gaan verdiepen, nadat ze voor de tweede keer voor haar rij -examen was gezakt. “remmen, terugschakelen naar zijn twee, naar links kijken, eventueel stoppen, weer optrekken. Ik wist wel hoe ik om een rotonde moest rijden, maar het lukte gewoon niet”. Het maakte haar emotioneel en boos. Ze wilde weten wat er nu echt aan de hand was. Via de huisarts kwam ze in contact met de FAS stichting. Toen werd haar duidelijk dat FAS veel meer omvat en verklaart. “op de website zag ik een plaatje van de hersenen van mensen met en zonder FAS. Dat was wel schrikken”.

De mensen van de stichting hielpen haar met informatie en moedigden haar aan open te zijn over haar problemen en hulp te zoeken. Bijvoorbeeld bij haar opleiding tot boekhoudkundig medewerker. “ik heb dat individueel gedaan, ik heb het docenten uitgelegd, die hadden nog nooit van FAS. En ze hebben daar heel goed op gereageerd. “ik krijg meer tijd en hulp om alles goed te plannen”. Dat begrip doet haar goed, na al die jaren waarin ze toch tamelijk alleen met allerlei problemen en vragen heeft geworsteld.

Dit was een ervaring uit 2007, het lijkt wel of de problemen sindsdien zijn toegenomen, de toegang tot de zorg is moeilijker geworden, en (pleeg)ouders en verzorgers hebben het gevoel en de ervaring dat deze problemen nadrukkelijker op hun bordje worden gelegd, en dat het vinden en krijgen van zorg eerder een gunst is dan een recht. Dat maakt dat mensen zich teleurgesteld en eenzaam voelen. Anno 2015 ontvangen wij als Verenigd Links dan ook totaal andere reacties. Van een pleegouder en bestuurslid van stichting Bissy4kids hoorden wij het volgende: Bij Bissy4kids wonen onder andere negen kinderen/jongeren met de diagnose FAS(D). Voor deze kinderen is structuur/ herhaling, en het bieden van duidelijkheid noodzakelijk. Regels en leerstof moeten eindeloos worden herhaald omdat zaken niet “beklijven”. Logisch dus dat deze kinderen vastlopen in het reguliere onderwijs. Het afgelopen jaar hebben wij met drie van onze jongeren problemen gehad binnen het onderwijs. Een meisje van 16 liep vast, ging vluchtgedrag vertonen, en heeft door allerlei toestanden een halfjaar thuis gezeten, ze gaat nu naar een ZMLK school, maar qua niveau hoort ze daar eigenlijk niet thuis. Omdat ze zoveel bijkomende problematiek heeft is ze na heel veel gedoe wel toegelaten evenals drie van onze andere FAS(D) kinderen.

Een van onze jongeren deed MBO2 maar heeft heel veel toezicht nodig en liep helemaal vast, kreeg veel problemen en is hierdoor nu hele dagen thuis zonder een diploma te hebben gehaald. Er is nergens een passende voorziening te vinden voor deze jongere met FAS. ADHD en een IQ van 95. Een jongere die 24 uur per dag toezicht nodig heeft omdat hij zelf geen structuur kan aanbrengen, zichzelf in de problemen brengt, mensen manipuleert . Waar kan deze jongere terecht om toch uiteindelijk een startkwalificatie te halen?

Eén van onze jongeren doet een opleiding SDV, dit is hem op het lijf geschreven wanneer je let op het praktijk gedeelte, de theorie is voor hem te moeilijk. Hij heeft een slecht geheugen, zeer laag werktempo en een IQ van 87. Door de bijkomende problematiek zou hij eigenlijk naar het praktijk onderwijs moeten gaan, maar daarvoor scoort hij te hoog. Ook hij brengt zichzelf in de problemen als hij niet voldoende toezicht krijgt. Het is echter een heel lief, zachtaardig kind. “Misschien moet hij naar RENN4 “ gaf de zorgcoördinator van het praktijkonderwijs aan. Dat willen wij echter absoluut niet omdat hij daarvoor te kwetsbaar is. We brengen deze jongen nu elke dag naar school en halen hem weer op, dit om te voorkomen dat hij zichzelf in de nesten werkt, eenvoudig weg omdat hij dingen niet begrijpt en moeite heeft met vrijheid en verantwoordelijkheid.

Eenvoudigweg aanmelden op een school voor een voorziening is er niet meer bij, er gaan oeverloze overleggen en vergaderingen aan vooraf. Heeft de bureaucratie gewonnen? Of speelt vooral het geld een grotere rol? Passend onderwijs? Duidelijk niet voor deze kinderen. Verenigd Links is van mening dat daar wat aan gedaan moet worden.

Addy Stoker voorzitter Verenigd Links