Het lijkt wel of ik hier achter het raam zit, foeter ik wat in mezelf

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER, 14 december

Gisteren op vrijdag de dertiende is het grootste deel van de elektriciteit uitgevallen in de Boekenpassage. Het schijnt pas na het weekend opgelost te kunnen worden. Voor het eerst loop ik met tegenzin naar de Passage. Het weer is waardeloos, en waarschijnlijk gaat deze hele dag waardeloos worden. Voor mensen die verder willen lezen, dit hele stukje wordt een klaagzang

Als ik de donkere Boekenpassage in loop schiet me ineens nog een plekje boven de voordeur te binnen waar ook nog schakelaars voor de elektriciteit zitten. Ik schuif wat boeken aan de kant en klim op de tafel. Maar niks, hoe vaak ik ze ook op en neer doe. Waar ga ik in dit donkere hol beginnen, vraag ik me af. Maar alleen in de schaakkas is nog elektriciteit gelukkig. Het eerste dat ik doe is de koffiemachine daarheen verhuizen en met behulp van haspels en verlengsnoeren te activeren. In de kas wil ook nog een kacheltje branden, maar dan heb ik al mijn geluk voor vandaag opgebruikt. Een uur lang komt er niemand binnen. Zelfs niemand om mij te trakteren, wat toch gebruikelijk is op in roomboter gebakken koeken. Net als ik zit te denken de klotetent maar weer dicht te doen, komt er een groepje mensen binnen. Ze zien me eerst niet omdat ik in de kas zit. Het is hier wel wat donker, hoor ik ze zeggen. Ik loop er heen om één en ander uit te leggen. Ze knikken begripvol en er is één iemand die een kaartje koopt. 1 euro en of we wel pin hebben. Want ik heb eigenlijk nooit meer cash bij me. Ik zeg dat hij daar voor moet gaan zorgen. Dat is ons door de banken geadviseerd vanwege de oorlogsdreiging. 50 euro per persoon, zodat we toch nog twee cappuccino’s kunnen kopen als er bommen vallen. De man kijkt me wat verschrikt aan.

Een uur later komt er een man binnen die het zaklampje op zijn telefoon aanzet. Hij koopt een boek van Jan Arends, een verzameling proza en poëzie. Ik vertel dat ik het boek net gelezen heb om maar even een praatje te hebben. Arends werd vooral bekend door zijn boek ‘Keefman’ en zijn autobiografische verhalen over zijn relaties met sterke vrouwen voor wie hij niets liever deed dan het huishouden. Hij pleegde zelfmoord op de dag dat zijn bundel, ook tevens zijn laatste, ‘Lunchpauze gedichten’ uitkwam.

Daarna ben ik wee een uur alleen. Er lopen wel wat bezoekers langs de kas maar die zijn niet geïnteresseerd in boeken. Ze wijzen wel op de verlichte kas waar ik in zit. Het lijkt wel of ik hier achter het raam zit, foeter ik wat in mezelf.

Een meisje koopt ‘De leeuw in zijn hemd’ een Boekenweek essay dat Nelleke Noordervliet in 2013 schreef. Ook al probeer ik het, ze heeft geen zin in een praatje zodat ik mijn zesde kopje koffie maak.

Dan komt de man terug die eerder het boek van Jan Arends gekocht heeft. Nu neemt hij het boek ‘Het geheim van een opgewekt humeur’, van H.C. ten Berge mee. Ik had dit boek eigenlijk moeten lezen voor ik hier vandaag heen ging, zeg ik. Inmiddels is het in de Boekenpassage al aardig donker geworden.

Er komt ook niemand meer binnen. Ik trek de kerstboom met de gouden Barbies die op de stoep staat, vast naar binnen. Dan loopt er een man achter me langs regelrecht naar een tafel en pakt er een boek af. Dit had ik vanochtend al gezien, zegt hij. Een biografie over de Engelse filosoof en staatsman Francis Bacon.

Daarna ga ik naar huis. Ik hoef slechts 1 lichtje uit te doen. Onderweg scheurt het plastic zakje waarin de groenten die ik vanochtend op de markt gekocht heb zitten. Met twee paprika’s minder kom ik thuis in een leeg en koud huis. Op mijn telefoon verschijnt een fotootje van mijn kat die gezellig bij de buren op tafel ligt. Wat een K…..baan is dit toch: beginnend boekverkoper.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.