Gijs Jacobse kraakt noten over provinciehuis en waterschap

(tekst: oud-raadslid NLP Gijs Jacobse op zijn weblog)

Hoe ben ik hier in verzeild geraakt?

Dat moet een provinciaal politicus zich toch hebben afgevraagd bij het gebeuren rond het provinciehuis. Je verlaat vast het (oude) provinciehuis, laat je vestigen in een huurgebouw met een wurgconstructie, terwijl je nog geen idee hebt wat de verbouw gaat kosten. Stond het oude gebouw op instorten soms?

Dat moet een provincieambtenaar zich vast afvragen straks. Een nieuw gebouw, maar doordat het zo uitgekleed is, niet voldoende aan de wet en regelgeving, laat staan aan het eigen beleid van College en Staten. Gelden regels niet voor onszelf?
Dat moet de inwoner van Frysl�n zich toch afvragen als die de enorme rekening krijgt voor de projectleider(s), de tijdelijke huisvesting, de boete voor de huisvesting, de enorme kosten van de bouw, en de aanpassingen aan het gebouw na de oplevering omdat er bezuinigd was tijdens de bouw en het alsnog realiseren veel meer kost dan de bezuiniging destijds opleverde.

Gelukkig kan zoiets niet in gemeenteland. Als men daar een Megaproject opzet weet men wat de prijs van de aanbesteding is, en dan pas beslist men of men het project door laat gaan. Toch? Hoe ben ik nu toch zomaar in Leeuwarden beland?

+++

Verkiezingen met nattigheid.

Zijn er verkiezingen? Ja, voor het waterschap! Hoewel dit orgaan zich bezig hoort te houden met het droog houden, worden de verkiezingen gehouden op een wijze die ieder normaal mens nattigheid doet voelen, en dan bedoel ik niet eens de tranen in de ogen.

Het feit dat de Politiek een aantal zetels reserveert voor politieke geestverwanten (via kwaliteitszetels) doet menigeen de wenkbrauwen al fronsen. Maar de wijze waarop wij met zijn allen onze stem mogen uitbrengen doet niet denken aan praktijken in een modern westers land.

Normaal gaat u naar een stembureau, levert uw oproepkaart in en krijgt u een volkomen leeg en ongemerkt stembiljet welke u invult en in de bus stopt en waarbij niemand weet wat u gestemd heeft (tenzij u de enige was die in dat stembureau stemde) maar hooguit wat u niet gestemd heeft (personen/partijen waarop geen enkele stem is uitgebracht). Die garantie van vrije verkiezingen is door u lijfelijk te constateren. Bij de waterschapsverkiezingen moet u uw stem uitbrengen op een formulier met diverse getallenreeksen.

Hoewel er in de toelichting staat dat er met die getallen niets is dat naar u verwijst, kunt u dat niet controleren. Op zijn minst wordt toch de indruk gewekt dat u stem gekoppeld is aan een codering die naar u verwijst. Nochtans het is voor u, in alle redelijkheid en simpelheid, niet vast te stellen dat een relatie tussen u, uw nummer(s) en uw stem absoluut onmogelijk te leggen is.

Bij normale verkiezingen kunt u hooguit, en gelijk met uw eigen stem, voor twee andere personen stemmen. Dit is om het ronselen van stembiljetten tegen te gaan.
Bij waterschapsverkiezingen is het een stuk eenvoudiger. Ik zou tegen de meedoende partijen zeggen ‘ga, bijvoorbeeld dinsdag, de deuren maar langs om het oude papier op te halen, grote kans dat daar vele (al dan niet geopende) stembrieven bijzitten:’

Het enige probleem is dat je van de persoon die op de enveloppe staat even het geboortejaar moet uitzoeken. Maar dat hoeft met Internet en de vele databestanden niet een al te groot probleem te zijn.

Bij normale verkiezingen weet je wellicht niet wat er uiteindelijk met je stem gebeurd in politieke zin. Bij waterschapsverkiezingen weet je niet eens of hij wel, en dan ook nog op tijd, aankomt.

Waarom doen we dat dan op deze manier? Waarom verloochenen we onze principes. Het antwoord is: Vanwege de opkomst. Men is als de dood dat bij waterschapsverkiezingen die gehouden worden op de normale manier er (vrijwel) niemand stemt.

Er is geen belangstelling voor, het leeft niet, mensen hebben geen notie van wat het werk van een waterschap inhoudt noch waar een lijst voor staat. En dus blijft men thuis.

Daarom moest het systeem gewijzigd worden zodat partij(lijsten) mee konden doen. Mocht u geen idee hebben over waterbeleid, dan kon u toch op de PvdA stemmen omdat u weet wie Wouter Bos is. Daarom ook geen stembureau’s meer. Het stemmen mag u geen enkele moeite kosten.

De slotvraag bij alle veranderingen is; Stond het water ons al zo hoog aan de lippen dat het dit allemaal waard was.