Eric Hoekstra pleit in boekje voor beschaving bestuurlijke elite

In het gisteren verschenen dubbelboekje van Eric Hoekstra marcheert de Leeuwarder filosoof, onderzoeker en columnist fris en fruitig door de thema’s Leve het populisme (‘over regenten en hun critici’) en Weg met de randstad (‘laat de regio bloeien’).

Enkele fragmenten uit het deel Leve het populisme:

Opmerkingen over het populisme moeten gezien worden als een pleidooi om matiging en zelfbeheersing een plaats te geven in het aanstootgevend gedrag van werkgevers, managers en politici, kortom – een beschavingsoffensief gericht op de Elite.

Over de PvdA: ‘De PvdA is niet in staat de werkelijkheid van het eigen functioneren onder ogen te zien. Het is een partij van dogma en geloof geworden. Anders gezegd, men is niet meer in staat door de ogen van critici en andere ‘vijanden’ naar zichzelf te kijken. Critici worden eenvoudig weggezet als ‘populisten’. En dus is men ook niet in staat om eventuele misslagen en wantoestanden te verhelpen.

De PvdA profileert zich, bedoeld of onbedoeld, als een partij van bestuurders die hoge posities bij multinationals en overheidsorganisaties innamen of innemen en die weinig willen begrijpen van het gemekker van de bevolking over prijsverhogingen van voedsel en benzine, noch van het eerdere gemekker over prijsstijgingen als gevolg van de komst van de euro, om over immigratie en globalisatie maar te zwijgen. Dit onbegrip bij de bonzen van de partij voor hun aanhang bracht een satiricus tot dit historisch citaat, ‘mijn vrouw kookt van vissenkoppen nog een heerlijke vissoep.’

Over het CDA: Het CDA heeft de concurrent CU naast zich gekregen, maar het CDA heeft een volslagen andere strategie ten opzichte van de CU gevolgd dan de PvdA ten opzichte van de SP. Het CDA heeft nooit geprobeerd de CU te marginaliseren, te negeren, of in een kwaad daglicht te stellen. Deze houding is niet alleen fair te noemen, maar – en dat is belangrijker – uit strategisch perspectief ook het meest effectief gebleken. CDA kiezers zijn dan ook niet massaal overgestapt van CDA naar CU, zoals wel gebeurde van PvdA naar SP. Het CDA besefte zeer goed hoe vijandelijkheid naar de CU toe door de eigen achterban ge�nterpreteerd zou worden, dit in tegenstelling tot de PvdA: namelijk als verraad van de eigen ideologische wortels.

Over de VVD: De tragiek van de VVD is dat zij regeringspartij was in de tijd dat de LPF de ontevredenheid onder de burgers zichtbaar maakte en een podium verschafte. En verder dat de partij niet heeft weten te profiteren van de enorme verrechtsing die we op economisch terrein hebben geconstateerd. Het manco van de VVD is dat ze, net als de regeringen van de afgelopen dertig jaar, geen andere boodschap heeft dan ‘de tucht van de markt’ en ‘leve de handel’. Dat is muziek in de oren van de elite, de kooplieden en de rijken, maar de werknemers zien alleen maar dat ze er in loon op achteruit gaan, en dat ze op de werkvloer steeds meer de duimschroeven krijgen aangedraaid, en dat hun bazen, die vroeger uit hun eigen midden voortkwamen, overbetaalde cijferneukers zijn met een schrijnend gebrek aan ervaring en affiniteit met het vak. Kortom, het verraad van de bazen, het verraad van de hi�rarchie, het verraad van de bureaucraten.

Over de SP: De SP heeft een grote strategische fout gemaakt door altijd ervan uit te gaan dat er met de PvdA zou moeten worden geregeerd.

Het boek is verkrijgbaar bij uitgeverij Elikser van Jitske Kingma. http://www.elikser.nl