Eric: 2 Hollanders een kerk, 3 een scheuring, 4 een sexshop

(tekst: Eric Hoekstra http://members.chello.nl/e.hoekstra8/ )

Adviseur van de Koning.

Aanstaande zaterdagmiddag 21 februari mag ik meepraten op de themamiddag ‘Populisme, geen incident’ (verzamelen 13:30 Filmhuis). Om goed getraind het speelveld (zo niet het slagveld) te betreden, ga ik alvast wat warmlopen op papier.

Adviseur van de Koning 2

– Adviseur, advies! Ik wil de woestijn uitbaggeren. Daarvoor laat ik permanent100.000 arbeidsmigranten overkomen.

– Waarvandaan?

– Ik dacht aan 1000 Polen, 1000 Hongaren, 1000 Bulgaren, 1000 Algerijnen, 1000 Antillianen, 1000 Hindoes, 1000 Joden, 1000 Palestijnen,1000 Chinezen, enzovoorts. Dat heeft het voordeel dat geen enkele groep kan domineren. Ik noem het de multiculturele samenleving, want dat klinkt goed.

– Zoiets deden ze in het Russische leger ook: soldaten van alle regio’s werden in het Russische leger door elkaar gemengd zodat er niet een deel in opstand zou komen. Slim, heel slim. Maar toch geen goed idee.

– Hoe zo niet?

– Het betekent dat we geconfronteerd worden met 100 verschillende culturen. De een heeft deze gevoeligheid, de ander die. Je kunt geen taalonderwijs geven aan mensen met 100 verschillende taalachtergronden. Het wordt een jungle. Onze eigen bevolking wordt met 100 verschillende soorten vreemdelingen geconfronteerd: dat kunnen ze niet hebben.
Als we ons beperken tot 1 bevolkingsgroep, hoeven we maar met 1 vreemde cultuur rekening te houden. We hoeven dan maar met 1 land afspraken te maken. We kunnen met dat land goede deals sluiten op het gebied van uitwisseling en samenwerking. We hoeven maar 1 talencursus in het onderwijs te integreren. Kortom, we zouden er zelfs een vriendschapsband van kunnen maken met uitwisseling en wederzijdse samenwerking. Je kunt geen goede vriend zijn van 100, wel van 1.

– Goed, laten we dan maar 100.000 Hollanders doen. Die schijnen goed te kunnen baggeren en bleken gemakkelijk te integreren in Canada en Australi�.

– Inderdaad, sommigen gaven op het schip waarmee ze uit Holland vertrokken, hun taal al op (autenthiek!). Maarre, hoe wou U die arbeidsmigranten huisvesten?

– Ik breid de Hollanderwijk uit met 99.950 woonplekken.

– Hm, het terrein rond de ambassade. Slecht idee, koning, met alle respect.

– Hoezo?

– Kijk, die Hollanders gaan zo niet goede Marokkanen worden. In hun wijk praten ze Hollands met hun buren. Ze kopen eten bij hun Hollandse groenteman. Ze doen hun kinderen op de Hollandse wijkschool. U weet toch wat het spreekwoord zegt: 2 Hollanders een kerk, 3 Hollanders een scheuring, 4 Hollanders een sexshop. Het enige wat ze doen is bij een Marokkaans restaurant eten, maar dat deden ze in Holland ook al.

– Hm, zo had ik het nog niet bekeken. Wat nu?

– Verspreid ze over alle steden en wijken van Marokko. Laat ze niet naast elkaar wonen! Laat ze niet in dezelfde wijk wonen! Bied talencursussen aan die verplicht en bijna gratis zijn. Sluit een deal met Holland dat zware criminelen worden teruggestuurd en in Holland in de gevangenis komen.

– Waarom?

– We moeten goodwill bij onze eigen bevolking kweken. We tasten hun leefomgeving aan. Daar moeten ze wat voor terug krijgen.

– We kunnen ze ook het sprookje van de multiculturele dinges wijsmaken.

– Kom koning, denkt U dat Uw eigen onderdanen zo dom zijn? Nee, we moeten ze vooraf informeren en voorbereiden. Eerlijk duurt het langst. Als we ze bedonderen, gaan ze op anti-regeringspartijen stemmen (deksels populistisch tuig!) en geef ze dan maar eens ongelijk.

– Ad-Viseur Mouha, Uw wijsheid is waarlijk ongekend. Ik benoem U hierbij tot Ad-Visier.

– (Vals bescheiden) Te veel eer, koning.

(Wordt vervolgd)